ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ, "ਤੂੰ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਲਦ ਹੀ ਦੇਖੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਲਾਂ ਅਤੇ ਹਵੈਲੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਥਿਲੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਿਵੇਂ ਜਲ ਵਿੱਚ ਸੱਪ ਆ ਜਾਣ ਤੇ ਮੱਛੀਆਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਵੀ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਦੇਵੇਂ ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਰਾਛਸਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਵੇਖੇਂਗਾ, ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਤੇਰਾ ਦੋਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਛਸਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਲੈ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਕੁਝ ਆਪਣੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਬਚੇ-ਕੁਚੇ ਬੇਸਹਾਰੇ ਤੇ ਆਸਰਹੀਣ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮਹਲਾਂ ਸੜਦੇ ਹੋਏ ਜ਼ਰੂਰ ਵੇਖੇਂਗਾ। ਪਰਾਇਆ ਧਰਮ-ਪਤਨੀ ਹੜਪਣ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ! ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਹੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾ ਕਰ, ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼, ਰਾਛਸ ਜਾਤੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਰਾਜ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਆਪਣੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੁਖੀ ਜੀਵੇਂ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਕਰ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਹੜਪਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ, ਘੱਟ ਹੋਏ ਬਲ ਨਾਲ, ਯਮਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚਿਆ ਤੇ ਕੀ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤਦੋਂ ਦੋ ਹੋਰ ਰਾਛਸਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਅਸੀਂ ਤਿੰਨੇ, ਹਿਰਣ ਬਣ ਕੇ, ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ। ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਦੰਦ, ਤਿੱਖੇ ਸਿੰਗ ਤੇ ਬੇਹੱਦ ਬਲ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਮਾਸ ਖਾਂਦਿਆਂ ਫਿਰਦਾ ਸੀ। ਯਜਨ-ਸਥਲਾਂ, ਤੀਰਥਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨੇੜੇ ਮੈਂ ascetic ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਕਰੂਰਤਾ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕਰਦਾ। ਮੈਂ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀਂਦਾ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦਿਆਂ, ਲਹੂ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਤਦ ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਵਣਵਾਸੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਵੈਦੇਹੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਾਰੀ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ। ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਇਕ ਸਾਧਾਰਣ ਵਣਵਾਸੀ ਸਮਝ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਵੈਰਤਾ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਮੈਂ ਹਿਰਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤਿੱਖੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣੀ ਚੋਟ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਤਿੱਖੇ, ਵੈਰੀ-ਨਾਸਕ ਤੀਰ ਛੱਡੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਗਰੁੜ ਜਾਂ ਹਵਾ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਉਹ ਤੀਰ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਲਹੂ ਦੇ ਭੁੱਖੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਪਰ ਮੈਂ, ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ, ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਬਚ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਹੋਰ ਰਾਛਸ ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਛੁਟ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਈ, ਤੇ ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰ ਕੇ, ਵਣਵਾਸੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹਰ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਛਾਲੀ ਤੇ ਕਾਲੀ ਮ੍ਰਿਗ-ਚਰਮ ਪਹਿਨੇ, ਧਨੁਸ਼ ਫੜੇ, ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਫਾਂਸੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਏ ਖੜਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਵਣ! ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਜੰਗਲ ਮੈਨੂੰ ਰਾਮ ਹੀ ਰਾਮ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ; ਰਾਵਣ, ਮੈਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਟਕਦਾ ਤੇ ਬੇਸੁਧ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ। 'ਰ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨਾਮ, ਰਤਨ ਜਾਂ ਰਥ, ਹੇ ਰਾਵਣ, ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਡਰਾਉਣੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਰਾਮ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਤਾਂ ਬਲੀ ਜਾਂ ਨਾਮੁਚੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇਂ ਤੂੰ ਰਾਮ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ ਲੈ, ਜਾਂ ਧੀਰਜ ਧਾਰ ਲੈ, ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਹਾਂ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਰਾਮ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਾ ਕਰ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨੇਕ ਲੋਕ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਖਦਾਰ ਸਨ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਤ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ! ਤੂੰ ਜੋ ਠੀਕ ਸਮਝੇਂ, ਕਰ ਲੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗਾ। ਰਾਮ ਮਹਾਨ ਤੇਜ, ਮਹਾਨ ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਮਹਾਨ ਬਲ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਛਸ ਲੋਕ ਦਾ ਵੀ ਨਾਸਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਖਰ ਨੇ ਸ਼ੂ੍ਰਪਨਖਾ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਜਨਸਥਾਨ ਜਾ ਕੇ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਿੰਸਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਰਾਮ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੱਸ, ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਕੀ ਦੋਸ਼ ਹੈ? ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਖੀ, ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਤੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਅੱਜ ਹੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਵੋਗੇ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਮਾਰੀਚ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਤੇ ਯੋਗ ਸਨ, ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਹ ਮੌਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ, ਦਵਾਈ ਨੂੰ ਵੀ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰ ਗਿਆ। ਰਾਛਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਮਾਰੀਚ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਹੀ ਤੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਸਲਾਹ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਰੁੱਖੀ ਤੇ ਅਣਉਚਿਤ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮਾਰੀਚ, ਤੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਖੀ, ਬਿਲਕੁਲ ਅਣਉਚਿਤ ਤੇ ਅਰਥਹੀਣ ਹੈ। ਇਹ ਨੀਚ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਦੀ ਗੱਲ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਜਰ ਧਰਤੀ 'ਚ ਬੀਜ ਪਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਰਾਮ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਉਹ ਮੂਰਖ, ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਰੀਚ ਦੀ ਸੱਚੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਵਣ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਮੋਹ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦੇ ਨਾਸ ਵੱਲ ਵਧ ਚੱਲਿਆ।