ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਰਾਮਾਯਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਨਲ ਨੂੰ ਪੁਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਪੁਲ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਲੰਕਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਰਾਵਣ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਸਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲਿਆ, ਤਾਂ ਸਿਤਾ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਨਾਲ। ਅੱਗ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਨਾਲ, ਸਿਤਾ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ਤਾ ਸਾਬਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਸੰਤੋਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਮੂਨੀਸ਼ੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬੂਟ ਮਿਲਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਰਾਮ ਨੇ ਬੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਭਰਦਵਾਜ਼ ਦੇ ਅਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਰਾਮ ਨੇ ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭੇਜਿਆ। ਫਿਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਗੱਲ ਬਾਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਵਿੱਚ ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਗਏ। ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਾਈਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਟਾ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ, ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਸੁਖੀ ਹੋਏ, ਧਨਵਾਨ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਭੂਕ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ ਕਦੇ ਵੀ ਘਟੇਗਾ ਨਹੀਂ। ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ ਜਾਂ ਬੁਖਾਰ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਹਰ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ ਰਹੇਗਾ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਾਂਗ, ਸੈਂਕੜੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗਾਂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ। ਰਾਮ, ਜੋ ਕਿ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏਗਾ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਦਸ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਰਾਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਅਤੇ ਪੁਣਿਆ ਦਾ ਖ਼ਾਤਾ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਰਾਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਜੀਵਨ ਦਾਤਾ ਰਾਮਾਇਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਨਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਦਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਵੀਣਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ; ਕਸ਼ਤ੍ਰਿਯ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ; ਵਪਾਰੀ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਵੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਰਮਕੀ ਦੀ ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਦੂਸਰੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ ਗਏ, ਤਦ ਇੱਕ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਲ ਗਏ, ਉਹ ਤਮਸਾ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਜਹਨਵੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਤਮਸਾ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਪੂਲ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਸੁਹਾਵਣਾ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਭਰਦਵਾਜ਼, ਇਹ ਪੂਲ ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੈ, ਆਓ, ਮੇਰਾ ਬਰਕਾ ਪਹਿਰਨਾ ਦੇ ਦਿਓ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਪੂਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਭਰਦਵਾਜ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਬਰਕਾ ਪਹਿਰਨਾ ਦਿੱਤਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਰਕਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲੱਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇਕ ਜੋੜਾ ਕ੍ਰੌਂਚ ਪੰਛੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਫਿਰ, ਉਸ ਜੋੜੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਮਰਦ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੇਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਗਹਿਰੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੌਂਚ ਦੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ। ਉਸ ਦੀ ਜੋੜੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪੰਛੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੁੱਖ ਮੰਨਦੀ ਰਹੀ। ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪੰਛੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਦਇਆ ਉੱਥੀ। ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਅਨੁਮਾਨਿਤ ਹੈ," ਅਤੇ ਰੋ ਰਹੀ ਕ੍ਰੌਂਚ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ: "ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਇੱਕ ਕ੍ਰੌਂਚ ਦੇ ਜੋੜੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਲਾਲਚ ਦੇ ਕਾਰਨ।" ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਉੱਥਾ: "ਮੈਂ ਜੋ ਬੋਲਿਆ, ਉਹ ਕੀ ਹੈ, ਇਸ ਪੰਛੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ?" ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸੋਚਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ: "ਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਉਚਾਰਨ ਦੇ ਸਾਥ, ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ—ਇਹ ਕਵਿਤਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਕਿ ਹੋਰ।" ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਹ ਉੱਚਿਤ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ, ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।