ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਗਹਿਰੀ ਸਾਂਝ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮਹਾਨ ਮਿਥਿਲਾ ਨਰੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਕੋਈ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦਾ ਉਲੰਘਣ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਛਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਨਿਕੰਮਾ ਯਤਨ ਛੱਡ ਦੇ। ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਅੰਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜੀਵਨ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਇਹ ਦੁਲਭ ਰਾਜ ਭੋਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਕਰ। ਆਪਣਾ ਅਤੇ ਰਾਘਵ ਦਾ ਬਲ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ—ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਆਦਿ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਗੁਣ-ਅਵਗੁਣ, ਤਾਕਤ-ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੋਲ ਕੇ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਹੀ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਕਰ। ਪਰ ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਹੈ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਕੌਸਲ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਰਣ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਲਾਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਸੁਣ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਜਿੰਨਾ ਜੋਰ ਸੀ, ਮੈਂ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਰੰਗ ਘਣਘੋਰ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ, ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਲੀਆਂ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮਕੁਟ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਗਦਾ—ਮੇਰੀ ਭਿਆਨਕਤਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਕੰਬਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਦੰਡਕ ਅਰਨਯ ਵਿਚ ਫਿਰਦਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹਾਨ ਧਰਮੀ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਡਰ ਗਿਆ। ਉਹ ਖੁਦ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਰਾਮ ਮੇਰੀ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ।' ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਇਹ ਰਾਘਵ ਤਾਂ ਅਜੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤਾਲੀਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆਈ। ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮੈਂ ਖੁਦ ਜਾਵਾਂਗਾ ਤੇ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ।' ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਖਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਰਾਜਨ, ਤੇਰਾ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਯਸ਼ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਪਰ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦੇ, ਰਾਮ ਹੀ ਯੋਗ ਹੈ।' 'ਭਾਵੇਂ ਰਾਮ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵਾਂਗਾ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੰਡਕ ਅਰਨਯ ਵਿੱਚ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ। ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਬਿਨਾ ਦਾਢੀ ਦੇ, ਸ਼ੁਭ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਿਆਹ ਰੰਗ ਦਾ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਜੁੜਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਚੀਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਨਵੇਂ ਉੱਗੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ, ਘਣਘੋਰ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਲੀਆਂ ਪਾਈਆਂ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵਰਦਾਨ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਸੰਭਾਲੇ ਦੇਖ ਲਿਆ। ਉਹ ਬਿਨਾ ਘਬਰਾਏ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਮੰਨ ਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਬੱਚਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਵਧ ਗਿਆ। ਪਰ ਉਦੋਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਛੱਡੇ ਇੱਕ ਤੀਖੇ ਤੀਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੌ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਮ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਸਿਰਫ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਤੀਰ ਦੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੋਸ਼ ਆਉਣ 'ਤੇ ਮੈਂ ਲੰਕਾ ਪੁੱਜਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਚ ਗਿਆ, ਪਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਅਜੇ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ, ਮੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰਾਮ ਨਾਲ ਵਿਗੜਿਆ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਤਬਾਹੀ ਤੇ ਮੌਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਛਸ ਜਨ, ਜੋ ਖੇਡਾਂ, ਰਸ, ਤੇ ਉਤਸਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਮਣੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਿਆਵੇਂਗਾ। ਤੂੰ ਲੰਕਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਲਾਂ ਤੇ ਮਣਕਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਮੈਥਿਲੀ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਦੇਖੇਂਗਾ। ਜਿਹੜੇ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਵੀ ਮਾੜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਜਿਵੇਂ ਮੱਛੀਆਂ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲੇ ਤਲਾਬ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਦੇਵੇਂ ਚੰਦਨ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਾਛਸਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਮਾਰੇ ਪਏ ਦੇਖੇਂਗਾ। ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਵਧੀਆਂ ਲੁੱਟੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਦਿਸ਼ਾ-ਦਿਸ਼ਾ ਭੱਜਦੇ, ਤੇ ਬਚੇ-ਖੁੱਚੇ ਬੇਸਹਾਰਾ ਤੇ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਤੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਮਹਲ ਸੜਦੇ ਹੋਏ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖੇਂਗਾ। ਪਰ-ਸਤ੍ਰੀ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਣੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼, ਰਾਛਸ ਜਨ, ਆਬਰੂ, ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਰਾਜ ਤੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਆਪਣੀਆਂ ਸੁਖਮਈ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਮੰਡਲੀ ਨਾਲ ਜੀਵੇਂ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਕਰ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਤੇ ਦੋਸਤਾਨਾ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਹੰਞਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਟੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਤੇ ਕੁਟੰਬ ਸਮੇਤ, ਯਮਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਵੇਂਗਾ।