ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਭਰਾ ਰਾਵਣ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਤਟਾਂ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਨਿਰੀਖਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੁੱਖ ਵੇਖੇ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲਦੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਠੰਢੇ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਜਲ ਵਾਲੀਆਂ ਕਮਲ-ਝੀਲਾਂ ਸਨ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਸ਼ਰਮ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਵਨ-ਕੁੰਡ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਕੇਲਾ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ, ਚਮਕਦਾਰ ਨਾਰੀਅਲਾਂ, ਸਾਲ, ਤਾਲ ਤੇ ਤਮਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਰੁੱਖ ਪੂਰੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕਮਾਣ ਸੀ ਜੋ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਅਤਿ ਸੰਯਮੀ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਗ, ਸੁਪਰਨ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਧ, ਚਾਰਣ, ਆਜ, ਵੈਖਾਨਸ, ਮਾਸ਼, ਵਾਲਖਿਲਯ ਅਤੇ ਮਰੀਚਿਪ ਜਿਹੜੇ ਵਾਸਨਾ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਨੇ ਹੋਰ ਮਾਣ ਵਧਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਅਨੇਕ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਕਲਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਫਿਰਦੀਆਂ ਸਨ। ਇਲਾਵਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀਆਂ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਹੰਸ, ਸਾਰਸ, ਜਲ-ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਸਰਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਨੀਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਇਲਾਕਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ, ਚਿੱਟੀਆਂ ਵਿਮਾਨ-ਮਹਿਲਾਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਥੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਨਰਮ ਚੰਦਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੇਖੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਰਸ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਲਾਵਾ, ਚੰਗੀਆਂ ਕਿਸਮ ਦੀ ਅਗਰੂ ਦੀਆਂ ਲਕੜੀਆਂ, ਤੱਕੋਲਾ, ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧੀਦਾਰ ਫਲ-ਦਾਰ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੀ ਵੇਖੇ। ਤਮਾਲ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਮਰੀਚ ਦੇ ਘਣੇ ਝਾੜ ਅਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਸੁਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਚੰਗੇ ਪਹਾੜ, ਲਾਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਇਲਾਵਾ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਚਸ਼ਮੇ, ਧਨ-ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਜ਼ਮੀਨ, ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖੀ। ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਜ਼ਮੀਨ ਹਮਵਾਰ, ਹਰੀ-ਭਰੀ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਝੂਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਦਲਦਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸਵਰਗ ਵਰਗਾ ਇਕ ਥਾਂ ਵੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਰਗਦ ਦਾ ਰੁੱਖ ਸੀ, ਜੋ ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਬਰਗਦ ਦੇ ਡਾਲੀਆਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੌ-ਸੌ ਯੋਜਨ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕੱਛੂਆ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਸਨ। ਫਿਰ, ਭੋਜਨ ਲਈ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਗਰੁੜ ਉਸ ਦੀ ਇਕ ਡਾਲ ਤੇ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਸ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਉਹ ਡਾਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਡਾਲ ਉੱਤੇ ਵੈਖਾਨਸ, ਮਾਸ਼, ਵਾਲਖਿਲਯ ਅਤੇ ਮਰੀਚਿਪ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ, ਉਮਰਦਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਬੱਕਰੀਆਂ ਵਰਗੇ ਦਿਸਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਗਰੁੜ ਨੇ ਉਹ ਸੌ-ਯੋਜਨ ਲੰਮੀ ਡਾਲ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਕੱਛੂਏ ਸਮੇਤ, ਝਟਪਟ ਚੁੱਕ ਲਈ। ਗਰੁੜ ਨੇ ਉਹ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਡਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਲੈ ਕੇ, ਇਕ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਧਾ। ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਉਸ ਡਾਲ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਹਾਨ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੋਹਰੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਸ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਕੂਬੇਰ ਦੇ ਭਰਾ, ਸੁਭਦਰਾ ਨਾਮਕ ਬਰਗਦ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸੁਪਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਰ, ਉਹ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਨਿਰਜਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕ ਆਸ਼ਰਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮ੍ਰਿਗ ਚਮੜੇ ਅਤੇ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਸੰਯਮੀ ਸੀ। ਰਾਵਣ ਜਦ ਮਾਰੀਚਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਮਾਰੀਚਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰ-ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ, ਮਾਰੀਚਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ—"ਰਾਜਨ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਪਤੀ, ਸਭ ਕੁਸ਼ਲ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੀ ਜਲਦੀ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ?" ਮਾਰੀਚਾ ਦੇ ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉੱਤੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ, ਜੋ ਚਤੁਰ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। "ਮਾਰੀਚਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਮੈਂ ਦੁੱਖੀ ਹਾਂ ਤੇ ਦੁੱਖੀ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਜਨਸਥਾਨ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਖਰ, ਮਹਾਬਲੀ ਦੂਸ਼ਣ ਤੇ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਸ਼ੂर्पਣਖਾ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਬਲੀ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਭਿਆਨਕ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਖਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਉਹ ਸਭ ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਖਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਰਾਮ ਨੇ, ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਕਰੜਾ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ, ਸਿਰਫ ਤੀਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚਲਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਅਰਣਯ ਕਾਂਡ ਦੇ ਛੱਤੀਵੀਂ ਸਰਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।