ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਚਾਮਰ ਅਤੇ ਸਫੈਦ ਛਤਰੀ ਸੀ, ਗੋਲ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਬੈਰੀਲ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਤਪਤ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਅਤੇ ਵੀਹ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਅਦਭੁਤ ਅਕਾਸ਼ੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਦਸ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਾਵਣ ਆਪਣੇ ਮਨ-ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਖਸਸਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸੀ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਾੜਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਕੰਢਿਆਂ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲੱਦੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਠੰਢੇ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਕਮਲ-ਕੁੰਡੀਆਂ, ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਐਸੀਆਂ ਟੋਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ, ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਯਗ੍ਯ-ਵੇਦੀਆਂ ਵਾਲੇ ਆਸ਼ਰਮ ਉਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਕੇਲੇ ਦੇ ਬਾਗਾਂ, ਚਮਕਦੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ, ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਦਾਰ ਬੂਟੇ ਉਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਸੰਤ ਸਨ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਯਾਮ ਰਹਿੰਦੇ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਗ, ਸੁਪਰਣ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਥੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ, ਆਜ, ਵੈਖਾਨਸ, ਮਾਸ, ਵਾਲਖਿਲਯ ਤੇ ਮਰੀਚੀਪ ਵੀ ਵਸਦੇ ਸਨ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਰਮਣੀਯਤਾ ਤੇ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਓਥੇ ਵੱਸਦੀਆਂ ਸਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀਆਂ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਉਥੇ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਥਾਂ ਹੰਸਾਂ, ਸਾਰਸਾਂ, ਜਲ-ਪੰਖੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਬੈਰੀਲ ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ। ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਵੱਡੀਆਂ, ਫਿੱਕੀਆਂ-ਸਫੈਦ ਹਵਾਈ ਹਵੈਲੀਆਂ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਫੁੱਲ-ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਭਰਾ ਰਾਵਣ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੇਖੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਮਹਿਕਦਾਰ ਰਾਲ ਛੱਡ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਅਗਰੂ, ਤੱਕੋਲਾ, ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧੀਦਾਰ ਤੇ ਫਲਦਾਰ ਬੂਟਿਆਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖੇ। ਤਮਾਲ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਮਰੀਚ ਦੇ ਝਾੜ, ਅਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਕ ਰਹੀਆਂ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਮ ਪਹਾੜ, ਲਾਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਚੋਟੀਆਂ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ। ਸੋਹਣੇ, ਸਾਫ਼ ਚਸ਼ਮੇ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ, ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਵਿਰਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੇਖੇ ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਹਰ ਥਾਂ ਹਰੇ-ਭਰੇ, ਸਮਤਲ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਝੂਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਲਦਲ ਵਿੱਚ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਰਗਾ ਇਕ ਥਾਂ ਵੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਵੱਡਾ ਬਰਗਦ ਦਾ ਰੁੱਖ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਸੰਤ ਇਕੱਠੇ ਸਨ। ਉਸ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਸੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀਆਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕੱਛੂਆ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਖਾਣ-ਪੀਣ ਲਈ ਮਹਾਨ ਗਰੁੜ ਉਸ ਟਾਹਣੀ ਉੱਤੇ ਆਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਭਾਰੀਤਾ ਨਾਲ ਉਹ ਟਾਹਣੀ ਟੁੱਟ ਗਈ। ਉਹ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਟਾਹਣੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਘਣਤਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਵੈਖਾਨਸ, ਮਾਸ, ਵਲਖਿਲਯ ਤੇ ਮਰੀਚੀਪ ਸੰਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ, ਧੂਸਰ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਸੰਤ, ਬਕਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਗਰੁੜ ਨੇ ਉਹ ਟਾਹਣੀ, ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਮੀ ਸੀ, ਚੁੱਕ ਲਈ। ਉਹ ਟੁੱਟੀ ਟਾਹਣੀ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਕੱਛੂਏ ਸਮੇਤ, ਗਰੁੜ ਨੇ ਇਕ ਪੈਰ ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਖਾਣ ਲਈ ਲੈ ਲਈ। ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਉਹ ਟਾਹਣੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪੰਛੀ ਅਤੁੱਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੂਣੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹੁਣ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਿਆਵੇਗਾ। ਫਿਰ, ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਭਰਾ ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨਾਂ ਦੇ ਬਰਗਦ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸੁਪਰਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸੀ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਸੰਤ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਰ, ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਨਿਰਜਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਰਾਖਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮ੍ਰਿਗ-ਚਰਮ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਸਯਾਮ ਸੀ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ, ਮਾਰੀਚਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਮਾਰੀਚਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਉਦੇਸ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਮਾਰੀਚਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ? ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੀ ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕਾਰਣ ਆਏ ਹੋ?" ਮਾਰੀਚਾ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਚਤੁਰ ਸੀ, ਬੋਲੇ: "ਮਾਰੀਚਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜ੍ਹਤ ਹਾਂ, ਤੇ ਦੁੱਖੀ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ।" "ਤੂੰ ਜਨਸਥਾਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਖਰ, ਤਾਕਤਵਰ ਦੂਸ਼ਣ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਸ਼ੂರ್ಪਣਖਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।" "ਉਥੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਰਾਖਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਹਾਦਰ ਰਾਤ ਦੇ ਯਾਤਰੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।" "ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਖਸ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਉਥੇ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਭਿਆਨਕ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਰਾਖਸ, ਖਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ।