ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਸੂਰਪਣਖਾ ਨੇ ਰਾਵਣ ਅੱਗੇ ਰਾਮ ਦੀ ਸੱਚੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਦੱਸਣ ਲੱਗੀ ਕਿ ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਲੰਮੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਛਾਲਾ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗੇ ਸੁੰਦਰ ਹਨ। ਰਾਮ ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਂਗ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹ-ਬੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਯੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤੀਖੇ ਤੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਛੱਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਣ। ਉਹਦੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਰੁਕਦੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ (ਸੂਰਪਣਖਾ) ਰਾਮ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਹੋਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਇੰਦਰ ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਦੀਆਂ ਝੜੀਆਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੇਵਲ ਪੈਦਲ ਖੜਾ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਰਾਮ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਖਰਾ ਅਤੇ ਦੂਸ਼ਣ ਸਮੇਤ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਧ ਮੁਹੂਰਤ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸੰਘਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਦੰਡਕ ਅਰਣਯ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ (ਸੂਰਪਣਖਾ) ਹੀ ਇਕੱਲੀ ਬਚ ਨਿਕਲੀ ਹਾਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ ਦੇ ਹੱਥੋਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਇਸਲਈ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਔਰਤ ਹਾਂ। ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੀ ਬਹੁਤ ਉਰਜਾਵਾਨ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਧਰਮੀ, ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਤੀਜੀ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਮ ਦਾ ਦਾਇਂ ਹੱਥ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਵੇ। ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸੀਤਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਨ ਦੀ ਪੂਰਨ ਕਲਾ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੁਡੌਲ ਨੱਕ, ਸੁਘੜ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੇਵੀ ਜਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਰਗੀ ਲਗਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਕਾਂਤੀ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਲਾਲ ਤੇ ਉੱਘੜ ਨਖ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਵਿਦੇਹਾ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਸੀਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ—ਨਾ ਕੋਈ ਦੇਵੀ, ਨਾ ਗੰਧਰਵੀ, ਨਾ ਯਕਸ਼ੀ, ਨਾ ਕਿਨਨਰੀ। ਜਿਸਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਗਾਂਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗੁਣਵਾਨ, ਰੂਪਵਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੋਹਣੀ ਹੈ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਚਿਤ ਪਤਨੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਤੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਮੈਂ ਨਿਰਣੈ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ, ਜਿਸਦੀ ਕਮਰ ਚੌੜੀ, ਛਾਤੀ ਉੱਚੀ ਤੇ ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਚਿਹਰਾ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲਿਆਵਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਜੋ ਕਿ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਨਾਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਹੁਣ ਜਦ ਮੈਂ ਵੈਦੇਹੀ (ਸੀਤਾ), ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਵੇਖਿਆ ਹੈ— ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਗ ਪਏ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਵਲੋਂ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ। ਇਸ ਲਈ ਜਿੱਤ ਲਈ ਆਪਣੇ ਦਾਇਂ ਪੈਰ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਰੱਖੋ। ਜੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਹੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਸਲਾਹ ਬਿਨਾ ਹਿਚਕਚਾਹਟ ਮੰਨੋ, ਹੇ ਰਾਵਣ। ਉਹਨਾ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਸਮਝੋ ਅਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੋ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ; ਸੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇ, ਹੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਰਾਜ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਜਨਸਥਾਨ ਦੇ ਰਾਖਸ਼, ਰਾਮ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਖਰ ਤੇ ਦੂਸ਼ਣ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੈਂਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੂਰਪਣਖਾ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਰੌਂਗਟੇ ਖੜੇ ਕਰ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ, ਤਾਕਤਾਂ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ, ਗੁਣ ਤੇ ਦੋਸ਼, ਸਭ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਲਏ। ਜਦ ਫੈਸਲਾ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਰਥਸ਼ਾਲਾ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਲੁਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਰਥ ਜੋਤੋ।" ਸਾਰਥੀ ਨੇ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਪਸੰਦੀਦਾ, ਉੱਤਮ ਰਥ ਤੁਰੰਤ ਜੋਤ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਵਣ, ਜੋ ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੁਬੇਰ ਦਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਗੱਜਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਦਸ ਸਿਰਾਂ, ਵੀਹ ਬਾਂਹਾਂ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਸਾਧੂਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰੀ, ਦਸ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਚ ਬੈਠਿਆ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਜਦ ਪਹਾੜਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਕੰਢਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਦਾ। ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਠੰਢੇ, ਸ਼ੁਭ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਕਮਲ-ਪੁਖਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਲਤਾਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਕੇਲਾ ਬਾਗਾਂ, ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਤੇ ਤਮਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫੁੱਲਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਸੋਹਣੀ ਹੋਈ ਪਈ ਸੀ। ਉਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਿਆਮ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਗ, ਸੁਪਰਨ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਕਿਨਨਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਥਾਂ ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਵਿਅਪਕ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਜ, ਵੈਖਾਨਸ, ਮਾਸ, ਵਾਲਖਿਲ, ਤੇ ਮਰੀਚੀਪਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਖੇਡ ਤੇ ਕਰਤਬਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਥੇ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਥਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਦੇਵ ਤੇ ਅਸੁਰ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੂਰਪਣਖਾ ਦੀ ਸਲਾਹ ਤੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵੱਲ ਆਪਣੇ ਕਦਮ ਵਧਾਏ।