ਰਾਵਣ ਦੀ ਮਹਾਂਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅਕੰਪਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਰਾਮ ਐਸਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਰੂਰਤ ਪੈਣ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ। "ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ," ਅਕੰਪਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ। ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦੇ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਹ ਹੈ—ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।" "ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀਤਾ ਹੈ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਹ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਸਵਾਰਥੀ, ਗੂੜ੍ਹੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਾਰੀ ਰਤਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਕੋਈ ਦੇਵੀ, ਗੰਧਰਵੀ, ਅਪਸਰਾ ਜਾਂ ਨਾਗਿਨ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ; ਮਨੁੱਖੀ ਨਾਰੀ ਤਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਅਕੰਪਨ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਅਕੰਪਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਰਥੀ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜਾ ਕੇ ਇਸ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲਿਆਵਾਂਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਖਚਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ। ਰਾਵਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰਥ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਦਾ, ਬਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਗੱਜਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਲੰਮਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਤਾਟਕਾ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਲੌਕਿਕ ਭੋਜਨ-ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ। ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣ ਲਈ ਸੀਟ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਨ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ? ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਜਲਦੀ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ?" ਰਾਵਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਚਤੁਰ ਸੀ, ਮਾਰੀਚ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੇਰਾ ਰਾਖਾ, ਰਾਮ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਦੇ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਜਨਸਥਾਨ, ਜੋ ਅਜੈਯ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰ, ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੁਰਾਉਣ ਵਿੱਚ।" ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਸੁਣ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ? ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ, ਕੌਣ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲਿਆਓ'? ਦੱਸੋ, ਕੌਣ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਆਪ ਕੱਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?" "ਜੋ ਵੀ ਤੇਰੀ ਹੌਸਲਾ افزਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਕੀਨਨ ਤੇਰਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਦੰਦ ਖਿੱਚਣ ਲਈ ਉਕਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਮਾੜੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਲਾਇਆ? ਕੌਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਤੇਰੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਚੋਟ ਮਾਰੀ, ਰਾਜਾ?" "ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜੰਮਿਆ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ—ਰਾਵਣ, ਰਾਘਵ ਰਾਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।" "ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਚਤੁਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਜਗਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੀ ਚੋਰੀ ਵਿੱਚ—ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਰਾਮ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਕੁਦਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।" "ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਲੰਕਾ ਵਾਪਸ ਜਾਓ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ; ਰਾਮ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਰਸਨਾ ਕਰੇ।" ਮਾਰੀਚ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਮੁੜ ਗਿਆ ਤੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤਮ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੈਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਤੀਹ-ਦੂਜਾ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ। ਫਿਰ, ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਦੂਸ਼ਣ, ਖਰ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਗਰਜ ਉਠਾਈ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ। ਰਾਮ ਦੇ ਐਸੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਅਸੰਭਵ ਸੀ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਈ ਤੇ ਲੰਕਾ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ, ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮਹਲ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਮਰੁਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ। ਉਹ ਸੁਨਹਿਰੀ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੌਕ 'ਤੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਪਦਾ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਭੂਤ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ ਸੀ, ਤੇ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਖੁਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਦਿਸਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਵੱਜਰ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਐਰਾਵਤ ਹਾਥੀ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ। ਉਹ ਦੀਆਂ ਵੀਹ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਦਸ ਸਿਰ, ਵਧੀਆ ਪਹਿਨਾਵੇ ਵਿੱਚ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ, ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਰਾਜਸੀ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ। ਉਹ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਜੋ ਬਿਲੌਰੀ ਪੱਥਰ ਤੇ ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ, ਚਿੱਟੇ ਦੰਦ, ਵੱਡਾ ਮੂੰਹ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਆਕਰਤੀ। ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਵਿਆ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜੇ ਵਾਰੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਦੇਵ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਅਟੁੱਟ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉਚਾਲ ਸਕਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਸਕਦਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵਿਆ ਅਸਤਰਾਂ ਦਾ ਧਾਰਕ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਵਿਘਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਭੋਗਵਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੈਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਤਕਸ਼ਕ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਿਅ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਨਰਵਾਹਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਅਦਭੁਤ, ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ, ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਚੈਤਰਰਥ, ਨਲਿਨੀ, ਤੇ ਨੰਦਨ ਵਨਾਂ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਅਕੰਪਨ ਤੇ ਮਾਰੀਚ ਦੀਆਂ ਚਤੁਰ ਗੱਲਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਦੀ ਘਬਰਾਹਟ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਚਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।