ਇੰਦ੍ਰ, ਕੁਬੇਰਾ, ਯਮ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ — ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ ਕਰਦੇ ਵੀ, ਉਹ ਕਦੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ। ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਪ ਸਮਾਂ ਹਾਂ; ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਅੰਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਅਕੰਪਨ ਡਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਕੰਪਨ ਬਿਨਾ ਡਰ ਦੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨੌਜਵਾਨ, ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮੋਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਰਾਮ ਨਾਮ ਦਾ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ, ਜਾਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗੂੜ੍ਹੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਾਪ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਖਰਾ ਅਤੇ ਦੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਜਾਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।" ਅਕੰਪਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਹੰਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਕੀ ਇਹ ਰਾਮ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਨਸਥਾਨ ਆਇਆ ਹੈ? ਸੱਚ ਦੱਸ, ਅਕੰਪਨ।" ਫਿਰ ਅਕੰਪਨ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ: "ਰਾਮ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਚਮਕ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।" "ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਡੋਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਰਾਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਜਾਨਸਥਾਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।" "ਇਥੇ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਰਾਮ ਦੇ ਸੁਵਰਨ ਪੰਖਾਂ ਅਤੇ ਪੰਖੀ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹਨ। ਉਹ ਤੀਰ ਪੰਜ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਬਣ ਕੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਗਏ, ਅਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਿੱਥੇ-ਕਿੱਥੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਜਿੱਥੇ-ਕਿੱਥੇ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਾਨਸਥਾਨ ਉਸ ਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼।" ਅਕੰਪਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਮੈਂ ਜਾਨਸਥਾਨ ਜਾ ਕੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਕੰਪਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਦਾ ਸੱਚਾ ਬਿਆਨ ਸੁਣ।" "ਰਾਮ, ਜੋ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਹੈ, ਜਦ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਅਜੈਯ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਨਦੀ ਦੇ ਵਹਾਵ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਤਾਰੇ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਡਿੱਗਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਡੁੱਬਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।" "ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਜਾਂ ਹਵਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੰਞਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰਸ਼ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਰਚਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰਖਦਾ ਹੈ।" "ਰਾਮ, ਹੇ ਦਸ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਅਸਮਭਵ ਹੈ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ — ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।" "ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸੀਤਾ ਨਾਮ ਦੀ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਗੂੜ੍ਹੀ ਰੰਗਤ, ਸੁਨੱਖੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਾਰੀ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਕੋਈ ਦੇਵੀ, ਗੰਧਰਵੀ, ਅਪਸਰਾ ਜਾਂ ਨਾਗਿਨ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ; ਮਨੁੱਖੀ ਨਾਰੀ ਤਾਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ?" ਰਾਵਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਅਕੰਪਨ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ, ਆਪਣੇ ਰਥੀ ਸਮੇਤ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ, ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵਾਂਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਖਚਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਦਾ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਲੰਮਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਤਾਟਕਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਮਾਰੀਚਾ ਉਸ ਦੀ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਦਭੁਤ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ। ਮਾਰੀਚਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਸਨ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ਪੂਰਨ ਬੋਲ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ? ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ?" ਮਾਰੀਚਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਮੇਰਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਰਾਮ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਾਨਸਥਾਨ, ਜੋ ਅਜੈਯ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਇਸ ਲਈ, ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋ।" ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਰੀਚਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਕਿਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ, ਕਿਸੇ ਦੋਸਤ ਨੇ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ? ਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘ, ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ?" "ਕੌਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ'? ਦੱਸੋ। ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣਾ ਸਿੰਗ ਕੱਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਜਿਹੜਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਹਰੀਲੇ ਸੱਪ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਦੰਦ ਕੱਢੋ।" "ਕਿਸ ਦੇ ਕਰਤਬ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬੁਰੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲ ਪਏ ਹੋ? ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸਿਰ ਤੇ ਚੋਟ ਮਾਰੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ?