ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਤਦੋਂ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਹੋਈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦਿਵਿਆ ਢੋਲਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅੱਗੇ ਵੱਧੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਾਮ, ਜਿਸਦਾ ਵਾਲ ਯੋਧੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਤੀਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਚੱਲੇ ਆਏ, ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਮਾਨ ਅਤੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੋਭਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਤਿੰਨ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨਾਗ। ਉਹ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਕਿ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅਧੀਨ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰਯੂ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਰਮ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਪਾਣੀ ਲਓ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਮਾਂ ਨਾ ਗੁਆਚ ਜਾਏ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬਲਾ ਅਤੇ ਅਤਿਬਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਥਕਾਵਟ, ਬੁਖਾਰ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਦਲਾਅ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਣਗੇ। "ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇਗਾ," ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਉਹ ਦੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਜੋ ਕਿ ਰਘੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਨ, ਸਾਫ ਸੁਥਰੇ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਰਾਤ, ਉਹ ਸਾਰਯੂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਨਿੱਤ ਦੇ ਧਰਮ ਕਰਨਾ ਭੁੱਲ ਗਏ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਸਵੇਰ ਹੋਈ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਠਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਉੱਤੋਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਧਰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ।" ਦੋਹਾਂ ਭਾਈਆਂ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਅਰਪਣਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਿਆਰ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰਯੂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ? ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਵੱਸਦਾ ਹੈ?" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ ਕਾਮ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਿੱਖਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਾਮ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਤਪਸਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਵਿਘਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਨੰਗ, ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਦੇ, ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਦੋ ਭਾਈਆਂ, ਜੋ ਕਿ ਰਘੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਨ, ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪੈਰ ਧੋਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਤ ਸੁਖਦਾਇਕ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਦੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਇਹ ਅਨੁਭਵ, ਜੋ ਕਿ ਧਰਮ, ਆਸਥਾ ਅਤੇ ਸਾਧਨ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਗਾਥਾ ਬਣ ਗਿਆ।