ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਅਤੇ ਪੰਡਿਤ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੀਆਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਗਏ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਗਧ ਦਿੱਤੀ, ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਕੁਸ਼ਿਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੇ, ਤਦ ਇੱਕ ਹੌਲੀ, ਧੂੜ ਰਹਿਤ ਹਵਾ ਚੱਲਣ ਲੱਗੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਬਰਸਾਤ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਢੋਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਥ, ਸ਼ੰਖਾਂ ਅਤੇ ਢੋਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅੱਗੇ ਚਲੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਾਲ ਯੋਧੇ ਦੀ ਸਟਾਈਲ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ। ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰ ਆਇਆ। ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਵਿਅਰ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੋ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨਾਗਾਂ ਵਾਂਗ ਚਲੇ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਦੋ ਭਾਈ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਕਿ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਸ਼ੋਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਕੁਸ਼ਿਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਅਸੰਭਵ ਦੇਵ ਸਥਾਨ ਵਰਗੇ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਧਾ ਯੋਜਨਾ ਤਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਯੂ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਰਮ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਪਾਣੀ ਲਓ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਮਾਂ ਨਾ ਗੁਆਵੋ।" ਉਹਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਬਲਾ ਅਤੇ ਅਤਿਬਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਲਓ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਥਕਾਵਟ, ਬੁਖਾਰ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਬਦਲਾਵ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ।" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ।" "ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬਲਾ ਅਤੇ ਅਤਿਬਲਾ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੋਗੇ, ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ।" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹਨ। "ਇਹ ਵਿਦਿਆਵਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਸੱਚਮੁਚ ਪੁਰਖਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਹਨ।" ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸਿੱਖੇ, ਉਸਨੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ। ਸੂਰਜ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ, ਕੁਸ਼ਿਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਸਿਰਯੂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਤ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਿ ਘਾਸ ਦੇ ਅਣਉਚਿਤ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਸੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੁਸ਼ਿਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਬੀਤ ਗਈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਕੁਤਸਥ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਿ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰ 'ਤੇ ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਬੁਲਾਇਆ। "ਓ ਰਾਮ, ਕੌਸਲਯਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਜਨਮ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਸਵੇਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉੱਥੋਂ ਉੱਠੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਗੀਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਦਿਵਿਆ ਕਾਰਜ ਕਰਨੇ ਹਨ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਦੋ ਹੀਰੋਈਕ ਪ੍ਰਿੰਸਾਂ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਅਰਧੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪੜ੍ਹੀ। ਆਪਣੇ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸਲਾਮੀ ਦੇ ਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਯੋਧੇ ਚਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਰਯੂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉੱਚੇ ਤਪ ਅਤੇ ਅਖੰਡਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਘੂ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ? ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਓ ਪ੍ਰੀਤਮ? ਅਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ।" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਮੁਸਕੁਰਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣੋ, ਰਾਮ, ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਕਿਸ ਦਾ ਸੀ। ਕਾਮ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਸਵਰੂਪ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਐਸਾ ਕਿਹਾ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਇੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਤਪੱਸਾ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।" "ਪਰ ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕਿ ਨਵੇਂ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ ਆਏ ਸਨ, ਮਾਰੂਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਿਘਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ।" "ਓ ਰਘੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਤੋਂ ਟੁੱਟ ਗਏ।" "ਉਥੇ, ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਰੀਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਕਾਮ ਬਿਨਾ ਸ਼ਰੀਰ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਓ ਰਾਘਵ, ਉਹ ਅਨੰਗਾ, ਬਿਨਾ ਸ਼ਰੀਰ ਵਾਲਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਰੀਰ ਪਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਗਵਿਸ਼ਾਯ, ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।" "ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਿਸ਼ਯ ਹਨ, ਓ ਹੀਰੋ, ਜੋ ਕਿ ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੈ।" "ਆਓ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਰਾਤ ਇੱਥੇ ਬਿਤਾਈਏ, ਓ ਰਾਮ, ਸੁਭ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ; ਕੱਲ੍ਹ ਅਸੀਂ ਪਾਰ ਕਰਾਂਗੇ।" "ਆਓ, ਸਾਰੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਪਾਸੇ ਜਾਈਏ; ਇੱਥੇ ਸਾਡੀ ਰਾਤ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਾਤ ਬਿਤਾਵਾਂਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਾਈ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਸੋਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਤ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਈ।