ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਭਰਪੂਰ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਬੇਹੱਦ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਘਾਵ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਧੂੰਏਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਭੜਕ ਰਹੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਰਾਮ ਨੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੰਤ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਵੱਡੀ ਗੂੰਜਦਾਰ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਣੁ ਧਨੁਸ਼, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਖਰ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਪੰਖਾਂ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਖਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਝੰਡਾ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਟੁੱਟ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਬਿਲਕੁਲ ਐਸਾ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਅਸਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖਰ ਨੇ ਵੀ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਚਾਰ ਤੀਰ ਰਾਮ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ, ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਦਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਭਾਲਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਦਾ ਸਰੀਰ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਰਾਮ, ਜੋ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਨ, ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਛੇ ਤੀਰ ਚਲਾਏ। ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖਰ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਵਿੱਢਿਆ, ਦੋ ਨਾਲ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅਰਧਚੰਦ੍ਰਾਕਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ। ਇਕ ਹੋਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੇ ਰਥ ਦਾ ਜੋਆ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀਨ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਖਰ ਦੇ ਰਥ-ਸਾਰਥੀ ਦਾ ਸਿਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਥ ਦੇ ਤਿੰਨ ਡੰਡੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਦੋ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਧੁਰਾ ਤੋੜਿਆ, ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਖਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤੰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਤੀਰ, ਜੋ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਨਾਲ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੇ ਖਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਖੇਡ ਵਿਚ ਹੋਣ, ਰਾਮ ਨੇ ਤੇਰਵੇਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਖਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਭੇਦਿਆ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਹੁਣ ਖਰ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਰਥ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਖਰ ਹੱਥ ਵਿਚ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉੱਤਰੀਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਿਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਵਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਅਰਣ્યਕਾਂਡ ਦੇ ਉਨਾਂਵੀ ਸਰਗ ਨੂੰ ਸੁਣੋ। ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਖਰ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਰਥ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਬੋਲੀ, ਫਿਰ ਤਿੱਖੀ ਬੋਲੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ, ਜੋ ਇਸ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਹੈ। ਤੂੰ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਭਯੰਕਰ, ਕਰੂੜ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਜੇ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਵੀ ਐਸਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਟਿਕ ਸਕਦਾ। ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਜਲਦੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਟ ਸੱਪ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਤੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਵਾਸਨਾ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਸਮਝੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਸੱਪ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮੌਤ ਵੇਖਦੀ ਹੈ। "ਤੂੰ ਦੰਡਕ ਅਰਣਯ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਨਿਧਨ ਨਾਲ ਕੀ ਮਿਲੇਗਾ? ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਦੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਜਲਦੀ ਗੁਆ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜੜਾਂ ਸੁੱਕ ਗਈਆਂ ਵੜੀਆਂ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਦੁਸ਼ਟ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਫੁੱਲ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਟ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਜਲਦੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜਹਿੜਾ ਖਾਣਾ ਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। "ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਤੀਰ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੇਦ ਦੇਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਚੀਟੀ ਦੇ ਢੇਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਸੱਪ। ਜਿਹੜੇ ਧਰਮੀ ਰਿਸ਼ੀ ਤੂੰ ਦੰਡਕ ਅਰਣਯ ਵਿੱਚ ਖਾ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਵੇਂਗਾ। ਅੱਜ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਰਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਹੁਣ ਦੇਵ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਵੇਖਣਗੇ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗਿਆ ਪਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹਮਲਾ ਕਰ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ, ਹੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਲਾਜ ਨੂੰ ਮਿੱਟਾਉਣ ਵਾਲੇ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਇੰਨਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵੱਢਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਤਾਡ ਦਾ ਫਲ।" ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਖਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗਿਆ, "ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਮ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਇਹ ਕੋਈ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜੇ ਸੱਚੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਲ ਉੱਤੇ ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਮਾਣ ਕਰਨ, ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਪਰ ਆਮ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਰਹਿਤ ਲੋਕ, ਜੋ ਰਾਜਪੁਤ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਲਾਜ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਰਾਮ। "ਕਿਹੜਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਦੱਸ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੌਤ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਤੇ, ਬਿਨਾ ਪੁੱਛੇ? ਤੇਰੀ ਇਹ ਵਡਿਆਈ ਤੇਰੀ ਛੋਟਾਪਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਨਾ ਸਿਰਫ ਉੱਤੇ ਲੇਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਅੱਗ ਨਾਲ ਤਪਾਈ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਧਾਤੂਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਗਦਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਆਪਣੀ ਫਾਂਸੀ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ। "ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਨਹੀਂ; ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਰੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣੇਗੀ। ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਂਸੂ ਪੋਂਝਾਂਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਖਰ ਨੇ ਭਾਰੀ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਦਾ ਰਾਮ ਵੱਲ ਸੁੱਟੀ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।