ਖ਼ਰਾ ਅਤੇ ਰਾਮਾ ਦੀ ਜੰਗ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪੂਰਾ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਚਿੰਗਾਰੀ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਮੀਂਹ ਦੀ ਝੜੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਖ਼ਰਾ ਅਤੇ ਰਾਮਾ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਗਏ ਨੁਕੀਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਚਮਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਦੋਵੇਂ ਯੋਧੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਨਸ਼ਟਿ ਲਈ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਲੜਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਖ਼ਰਾ, ਨਲਿਕਾ, ਨਰਾਚ ਅਤੇ ਵਿਖਰਣੀ ਜਿਹੇ ਨੁਕੀਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਵਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਨੇ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਰੱਸੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ। ਖ਼ਰਾ ਰਾਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਸੰਹਾਰਕ ਹੈ, ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਮਨ-ਮੋਟੇ, ਥਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਰਾਮਾ, ਖ਼ਰਾ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਦਿਲੇਰੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ। ਫਿਰ ਖ਼ਰਾ ਆਪਣੀ ਰਥ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਰਾਮਾ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਤੰਗਾ ਅੱਗ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਰਾ ਆਪਣੀ ਹਥਕਲਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਮਾ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਤੀਰ ਨੂੰ, ਗ੍ਰਿਪ 'ਤੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸੱਤ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਖ਼ਰਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੁੱਖ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਰਾ ਨੇ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕਰਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਰਾ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮਾ ਦੀ ਸੁਨਹਿਰੀ ਕਵਚ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਾਮਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੁਭਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਸਮੋਕ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਾਮਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਹਾਰਕ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਡੋਰੀ ਬੜੀ ਗੂੜ੍ਹੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਣੁ ਧਨੁਸ਼, ਜੋ ਮਹਾਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਲੈ ਕੇ ਖ਼ਰਾ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਰਾਮਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਖ਼ਰਾ ਦੀ ਝੰਡਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਝੰਡਾ, ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਖ਼ਰਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮਾ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ, ਦਿਲ 'ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਬਰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਵਜਾਉਣ ਵਾਂਗ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਮਾ, ਖ਼ਰਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਚੁਭਿਆ ਹੋਇਆ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਾਮਾ, ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਛੇ ਤੀਰ ਸੁਣੀ-ਸੁਣੀ ਛੱਡਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਹ ਖ਼ਰਾ ਦਾ ਸਿਰ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਨਾਲ ਬਾਂਹਾਂ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਥ ਦਾ ਜੋੜ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਛੇਵੇਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਖ਼ਰਾ ਦੇ ਰਥ-ਚਾਲਕ ਦਾ ਸਿਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਥ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕੰਡੇ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਨਾਲ ਧੁਰਾ, ਤੇ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਖ਼ਰਾ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਡੋਰੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਤੀਰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਕੱਟ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਖ਼ਰਾ ਨੂੰ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਹੁਣ, ਖ਼ਰਾ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕਾ, ਰਥ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥ-ਚਾਲਕ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ; ਖ਼ਰਾ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਉਤਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਵੈਮਾਨਿਕ ਰਥਾਂ 'ਚ ਖੜੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਮਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ੌਰਯ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦੇ ਉਨਤੀਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਵਰਨਨ ਸੁਣੋ। ਰਾਮਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਖ਼ਰਾ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ, ਰਥ ਤੋਂ ਵਿਹਣ, ਖੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਨਰਮ ਤੇ ਫਿਰ ਕਠੋਰ ਬੋਲਾਂ 'ਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਤੂੰ, ਜੋ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਫੌਜ 'ਚ ਖੜਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਕਰਤੂਤ ਸਭ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਤ ਹੈ। ਤੂੰ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਡਰ ਹੈ, ਕਰੂੜ ਤੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਜੇ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਇੰਝ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਾੜਾ ਸੱਪ ਵੇਖ ਕੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਸਮਝੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਸੱਪ-ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮੌਤ ਵੇਖਦੀ ਹੈ। ਦੰਡਕ ਵਣ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਆਚਾਰੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ; ਰਾਕਸ਼ਸ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਚੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ? ਜੋ ਕਰੂੜ ਤੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਤ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਪੈੜੀ-ਮੁੱਕੇ ਰੁੱਖ। ਨਿਸਚਿਤ, ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਡਰਾਉਣਾ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮੌਸਮੀ ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਲਦੀ, ਪਾਪ ਦੇ ਫਲ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਤ-ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਖੁਰਾਕ ਖਾ ਕੇ ਅਸਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਰਾਤ-ਵਾਲੇ। ਅੱਜ, ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਤੀਰ, ਤੈਨੂੰ ਚੀਰ-ਚੀਰ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਚੂਹਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਪ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਵਜਾਉਣਗੇ। ਜਿਨ੍ਹਾ ਧਰਮਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦੰਡਕ ਵਣ ਵਿੱਚ ਖਾ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਅੱਜ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵੇਖਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਰਿਆ, ਜੋ ਹੁਣ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਤੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੋਇਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਧਰਮ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੰਗ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਈ।