ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਚੰਡ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਾਖਸਸ ਸੈਨਾ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜਣ ਲੱਗੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਐਸੇ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਬਬਰ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਹਰਣ ਭੱਜ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਖਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਸੈਣਿਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਿਆ ਅਤੇ ਖੁਦ ਰਾਮ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਹੂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦੇ ਅਠਾਈਵੀਂ ਸਰਗਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਦੁਸ਼ਣ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਖਰ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਵੀਰਤਾ ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਡਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਖਸਸ ਸੈਨਾ, ਦੁਸ਼ਣ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਸਮੇਤ, ਕੇਵਲ ਰਾਮ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਲਗਭਗ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਖਰ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਰਾਮ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਨਮੁਚੀ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਖਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣਿਆ ਤੇ ਨੁਕੀਲੇ, ਖੂਨ ਪਿਆਸੇ ਤੀਰ ਰਾਮ ਵੱਲ ਸੁੱਟੇ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਤਣੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ, ਯੁੱਧ-ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਤੀਰ ਚਲਾ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਮ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਤੀਰ ਵਰਤਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਜੋ ਰੋਕਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜਗ੍ਹਾ ਨਾ ਛੱਡੀ। ਖਰ ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਨੁਕੀਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਇੰਨਾ ਭਰ ਗਿਆ ਕਿ ਖੁਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਚਮਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਯੋਧੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਖਰ ਨੇ ਨਲਿਕਾ, ਨਰਚ, ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਵਿਖਰਨੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਐਸੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਹਾਥੀ ਅੰਕੁਸ ਨਾਲ ਚੋਟ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ ਉਸ ਰਾਖਸਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਧਨੁਸ਼ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਐਸਾ ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਆਪਣੇ ਫਾਹੇ ਨਾਲ ਖੜੀ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਖਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਥਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਿਆ। ਪਰ ਰਾਮ ਨੇ ਖਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਹੌਂਸਲੇ ਨਾਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵੇਖ ਕੇ ਕਦੇ ਡਰ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ। ਖਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਰਥ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਵੱਲ ਉੱਦਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਅੱਗ ਵੱਲ ਪ੍ਰਵਾਣਾ ਖਿੱਚਿਆ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਖਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਤੀਰ ਸਮੇਤ, ਮੱਠੇ ਤੋਂ ਹੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੱਤ ਤੀਰ ਚੁੱਕੇ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਖਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ। ਖਰ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਵਰਸਾਏ, ਉਸਦੀ ਅਦਮ ਤੋੜ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਪਹੁੰਚਾਈ, ਤੇ ਯੁੱਧ-ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗਰਜਿਆ। ਖਰ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਸੁਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਕਵਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਰਾਮ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ ਗਿਆ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਧੂੰਏ ਬਿਨਾਂ ਸੜਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗਿਆ। ਇਸ ਉਪਰੰਤ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੰਤਣੀ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘੀ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵੈਸ਼ਣਵ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਖਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਖਰ ਦਾ ਝੰਡਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਝੰਡਾ, ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਤੀਰ ਰਾਮ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ, ਸਿੱਧਾ ਦਿਲ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਬਰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ, ਜੋ ਖਰ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਛੇਦਿਆ ਗਿਆ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਥਪਥ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਧਨੁਧਾਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਛੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾਏ ਹੋਏ ਤੀਰ ਚਲਾਏ। ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਖਰ ਦਾ ਸਿਰ, ਦੋ ਨਾਲ ਬਾਂਹਾਂ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅਰਧ-ਚੰਦ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੇ ਖਰ ਦੇ ਰਥ ਦਾ ਜੋਤ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਛੇਵੇਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਥ ਦੇ ਤਿੰਨ ਧੁਰੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਦੋ ਨਾਲ ਧੁਰਾ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਬਾਰਵੀਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਖਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤੰਤਣੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸਭ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਇੱਕ ਤੀਰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਨਾਲ ਖਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ, ਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਖਰ ਨੂੰ ਤੇਰਵੀਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭੇਦ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਖਰ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਰਥ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਖਰ ਹਥ ਵਿਚ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਉੱਤਰ ਆਇਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੀ ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸਦੇ ਸ਼ੌਰਯ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦੇ ਉਨੱਤੀਵੀਂ ਸਰਗਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਰਾਮ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਖਰ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਰਥ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਨਰਮੀ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਕੇ, ਖਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ, ਜੋ ਹਾਥੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਇਸ ਵੱਡੀ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਐਸਾ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ। ਤੂੰ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈਂ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਜੇ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਟਿਕ ਸਕਦਾ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਤ ਦੇ ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਟ ਸੱਪ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ 'ਤੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਸੱਪ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮੌਤ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।