ਰਾਮ ਨੇ ਜਦ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰੋਂ ਤੋਂ ਧੂੰਆਂ ਤੇ ਲਹੂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਹੋਰ ਬਚੇ ਹੋਏ ਰਾਕਸ਼ਸ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ, ਉਹ ਖਰਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰੁਕੇ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਬਾਘ ਤੋਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਿਰਣ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਖਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਿਆ ਅਤੇ ਰਾਮ ਵੱਲ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਦੌੜ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਹੂ ਚੰਨ ਨੂੰ ਪਕੜਨ ਲਈ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਵਾਚੋ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰੰਯਕਾਂਡ ਦੀ ਅਠਾਈਵੀਂ ਸਰਗਾ। ਜਦ ਖਰਾ ਨੇ ਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਦੀ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਡਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕਲੇ ਨੇ ਹੀ ਦੂਸ਼ਣ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਫੌਜ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਖਰਾ ਹਤਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਨਮੁਚੀ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਖਰਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਕੇ, ਕਾਂਟੇਦਾਰ ਤੇ ਖੂਨ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਰਾਮ ਵੱਲ ਸੁੱਟੇ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਜਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਰਥ ਦੀ ਡੋਰੀ ਹਿਲਾਂਦਾ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦਿਖਾਂਦਾ, ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਤੀਰ ਵਗਾਂਦਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੇ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ ਜੋ ਰੋਕਣ ਜੋਗੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਚਿੰਗਾਰੀ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਐਸਾ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਵਗਦਾ ਹੋਵੇ। ਖਰਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਭਰ ਗਿਆ, ਕੋਈ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਨਾ ਰਹੀ। ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਵੀ ਢੱਕ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਯੋਧੇ ਵੱਡੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਖਰਾ ਨੇ ਨਲਿਕਾ, ਨਰਾਚ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਵਿਖਰਣੀ ਤੀਰ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਛੱਡੇ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਚੋਟ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਰਥ ਉੱਤੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੇ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਫੰਦਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹੋਵੇ। ਖਰਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਸੀ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਿਆ। ਪਰ ਰਾਮ ਨੇ ਖਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਚਾਲ ਚਲਦਾ ਸੀ, ਦੇਖ ਕੇ ਡਰ ਮਹਿਸੂਸ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਕਿਸੇ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ। ਫਿਰ ਖਰਾ, ਆਪਣਾ ਸੋਹਣਾ ਰਥ ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਤੰਗਾ ਅੱਗ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦਿਆਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ, ਤੀਰ ਸਮੇਤ, ਮੱਠੇ ਤੋਂ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਸੱਤ ਤੀਖੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕੇ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਖਰਾ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਬਿੰਦੂਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤੇ। ਖਰਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਰਾਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਟੁੱਟ ਰਹੀ। ਖਰਾ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੱਜ ਕੇ ਲਲਕਾਰਿਆ। ਖਰਾ ਦੇ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਕਵਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਰਾਮ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੱਦਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧੂੰਆਂ ਰਹਿਤ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਣੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਡੂੰਘੀ ਤੇ ਭਾਰੀ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਅੰਤ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਵੈਸ਼ਣਵ ਧਨੁਸ਼, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਖਰਾ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਖਰਾ ਦੇ ਜੰਗੀ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਝੰਡਾ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਢ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਖਰਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾ ਕੇ ਵੱਜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਬਰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਚੋਟ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ, ਜੋ ਖਰਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੱਦਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਥਪਥ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਗੁੱਸਾ ਆਇਆ। ਫਿਰ ਰਾਮ, ਜੋ ਤੀਰਬਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਛੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾਏ ਹੋਏ ਤੀਰ ਛੱਡੇ। ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਖਰਾ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਦੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅਰਧ-ਚੰਦਰਾਕਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਚੋਟ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੇ ਰਥ ਦੇ ਜੋਤ ਨੂੰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਖਰਾ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਰਥ ਦੇ ਤਿੰਨ ਥੰਮ੍ਹੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਦੋ ਨਾਲ ਧੁਰੀ ਤੋੜੀ, ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂਵੇਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਖਰਾ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਤਣੀ ਨੂੰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਘਵ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਵੱਢ ਕੇ, ਖਰਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਵਾਂਗ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਹੁਣ ਖਰਾ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਰਥ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਖਰਾ ਹਥ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਉੱਤਰ ਆਇਆ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਕਰਤੱਬ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੀ ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰੰਯਕਾਂਡ ਦੀ ਉਨੱਤੀਵੀਂ ਸਰਗਾ। ਰਾਮ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਜੋਮਈ ਸੀ, ਨੇ ਖਰਾ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਰਥ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿੱਠੇ, ਫਿਰ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਅਜਿਹਾ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈਂ, ਕਰੂੜ ਤੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਇ enna ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।