ਰਾਮ ਚੰਦਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਛੱਡੀਆਂ, ਜੋ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਘਟਾ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਡੋਲ ਵਜਦੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਨਾਮਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਂਬਲੀ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਟਕਰ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਮ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਵਾਹ! ਕਿੰਨਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈ ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ! ਇਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਛੁਹਾਇਆ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਵੀ ਤੀਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ," ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਦੇ ਸੱਪ ਹੋਣ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ 'ਤੇ ਤਾਣ ਦਿੱਤੇ। ਰਾਮ ਨੇ ਚੌਦਾਂ ਤੀਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਮਾਰੇ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਹੋਰ ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰੇ ਘੋੜੇ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਅੱਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਰਥ-ਚਾਲਕ ਨੂੰ ਰਥ ਦੇ ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਦੀ ਉਠੀ ਹੋਈ ਝੰਡਾ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ। ਜਦ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਆਪਣਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਰਥ ਛੱਡ ਕੇ ਉੱਡਿਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ 'ਤੇ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅਤਿ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਨੇ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛਿੱਦ੍ਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ; ਧੂੰਆਂ ਅਤੇ ਖੂਨ ਵਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਹ ਰਾਤ ਦਾ ਭੀੜੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਬਾਕੀ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਹਾਰੇ ਹੋਏ, ਖਰਾ ਦੇ ਕੋਲ ਭੱਜ ਗਏ। ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੱਜੇ ਜਿਵੇਂ ਬਾਘ ਤੋਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਿਰਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਖਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਿਆ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਮ ਵਲ ਵਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਹੂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦੇ ਅਠਾਈਂ ਸਰਗਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਜਦ ਖਰਾ ਨੇ ਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਰਿਆ ਦੇਖਿਆ, ਤਾ ਉਹ ਰਾਮ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇਖ ਕੇ ਡਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਫੌਜ, ਰਾਮ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਹੀ, ਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਸਮੇਤ, ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਖਰਾ, ਮਨ ਤੋਂ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਮ ਵਲ ਵਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਮੁਚੀ ਇੰਦਰ ਵਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਖਰਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਰਕਤ-ਪਿਆਸੇ ਤੀਰ ਰਾਮ ਵਲ ਸੁੱਟੇ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੀਲੇ ਸੱਪ। ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ, ਆਪਣੀ ਹਥਿਆਰਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿਖਾਉਂਦਾ, ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੀਰ ਛੱਡਦਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਂ ਰਥੀ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦਿਸਾ ਤੇ ਦਿਸਾ-ਕੋਣ ਭਰ ਦਿੱਤੇ; ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਹਾਂਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ, ਜੋ ਰੋਕੇ ਨਾ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੇ ਚਿੰਗਾਰੇ, ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਬਰਸਾਤ ਭਰ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਖਰਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਭਰ ਗਿਆ, ਕੋਈ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਨਾ ਰਹੀ। ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਵੀ ਢੱਕ ਗਿਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਚਮਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਦੋਵੇਂ ਯੋਧੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਵਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਖਰਾ ਨੇ ਨਲਿਕਾ, ਨਰਾਚਾ ਅਤੇ ਤਿੱਖੇ ਵਿਕਰਨੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ ਨੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ, ਧਨੁਸ਼ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੌਤ ਦੀ ਫਾਂਸੀ ਫੜੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ। ਖਰਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਖਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਨਿੜਰ ਤੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਚਾਲ ਚਲਦਾ, ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਡਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਛੋਟੇ ਜੀਵ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ। ਫਿਰ ਖਰਾ, ਆਪਣਾ ਮਹਾਂ ਰਥ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਲੈ ਕੇ ਰਾਮ ਵਲ ਵਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਿੰਗਾ ਅੱਗ ਵਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਖਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਥ-ਕਲਾ ਵਿਖਾ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਰਾਮ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ, ਤੀਰ ਸਮੇਤ, ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਸਤ ਤੀਰ ਚੁੱਕੇ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਖਰਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਬਿੰਦੂਆਂ 'ਤੇ ਮਾਰੇ। ਖਰਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੁਟ ਸੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਚੀਖਿਆ। ਫਿਰ, ਖਰਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੀ ਸੁੰਦਰ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਕਵਚ, ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਢਹਿ ਪਈ। ਰਾਮ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੱਦ੍ਰ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਧੂੰਏ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਮ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੋਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਤੰਦ ਚੜ੍ਹਾਈ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਲਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹੀ, ਗੂੰਜਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮਹਾਂ ਵੈਸ਼ਣਵ ਧਨੁਸ਼, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਚੁੱਕ ਕੇ, ਖਰਾ ਵਲ ਵਧਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਖਰਾ ਦੀ ਝੰਡਾ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੰਖੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸੀ, ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਝੰਡਾ, ਕਈ ਥਾਂ ਤੋਂ ਕੱਟੀ ਹੋਈ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਡੁੱਲ ਜਾਵੇ। ਖਰਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ, ਦਿਲ 'ਤੇ ਵੀ, ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਬਰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ। ਖਰਾ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਕਈ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ, ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਮ, ਧਨੁਸ਼ਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਮਹਾਂਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਛੇ ਤੀਰ ਸੁੱਟੇ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨੇ 'ਤੇ ਲੱਗੇ।