ਖ਼ਰਾ ਦੇ لشਕਰ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਨੇ ਸਚਾਈ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਈ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, “ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮੌਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਜਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਮੌਤ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ; ਤੁਸੀਂ ਜੰਗ ਲਈ ਆਪਣੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਨੂੰ ਰੋਕੋ ਅਤੇ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਗਵਾਹ ਬਣੋ। ਜੇ ਰਾਮ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜਨਸਥਾਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਪਸ ਜਾਵੋਗੇ; ਜਾਂ ਜੇ ਮੈਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੋਗੇ।” ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਖ਼ਰਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, “ਜਾ, ਲੜ,” ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਰਾਮ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਚਮਕਦੇ ਰਥ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਦਲੀ ਵਾਂਗ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਡੰਗਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦਾ ਸਾਮਨਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਦੋਨੋਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਜੰਗ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰ ਰਾਮ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਮਾਰੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਮ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਅਗਰ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਹੈ, ਇਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਿਚ ਕਿੰਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ! ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗ ਛੋਹ ਲਿਆ ਹੈ।” ਰਾਮ ਕਹਿੰਦਾ, “ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਤੀਰ ਵੀ ਤੂੰ ਲੈ,” ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਚੌਦਾਂ ਤੀਰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਉਸ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ ਨੇ ਚਾਰ ਹੀ ਦੋੜਦੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਅੱਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਰਥ ਦੀ ਫਲੋਰ ਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਦਾ ਝੰਡਾ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਜਦ ਰਾਤ ਦਾ ਸੰਚਾਰੀ (ਰਾਕਸ਼ਸ) ਆਪਣੇ ਵਿਗੜੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉੱਤਰਿਆ— ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਰਾਮ ਦੀ ਅਤੁੱਲ ਆਤਮਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੇਦਿਆ। ਤਿੰਨ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ; ਧੂੰਆਂ ਅਤੇ ਖੂਨ ਵਗਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਹ ਰਾਤ ਦਾ ਸੰਚਾਰੀ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਜਦ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਬਾਕੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਡਰ ਕੇ ਖ਼ਰਾ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ। ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰੁਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਹਨਾਂ ਜੰਗਲੀ ਹਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਜੋ ਬਾਘ ਤੋਂ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖ, ਖ਼ਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਿਆ ਅਤੇ ਰਾਮ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਹੂ ਚੰਦ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦੇ ਅਠਾਈਵੀਂ ਸਰਗਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮੌਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਖ਼ਰਾ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਬੀਰਤਾਵ ਤੇ ਡਰ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਰਾਕਸ਼ਸ لشਕਰ ਨੂੰ, ਦੂਸ਼ਣ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਸਮੇਤ, ਨਸ਼ਟ ਹੋਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਖ਼ਰਾ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਵਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਮੁਚੀ ਇੰਦਰ ਉੱਤੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਰਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਕੇ, ਖੂਨ ਪਿਆਸੇ, ਤੇਜ਼-ਨੁਕੀਲੇ ਤੀਰ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੇ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼-ਭਰੇ ਸੱਪ। ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਧਨੁਸ਼-ਤੰਤ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ, ਖ਼ਰਾ ਆਪਣੇ ਰਥ ਵਿਚ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੀਰ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਤੀਰ ਸੁੱਟੇ ਜੋ ਰੋਕਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਅੱਗ ਦੀ ਚਿੰਗਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ ਖਾਲੀ ਨਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਬਦਲੀ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ ਹਵਾ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ। ਖ਼ਰਾ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਸਮਾਨ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਕੋਈ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਸੂਰਜ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਢਕ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੋਨੋਂ ਯੋਧੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਤਤਪਰ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਖ਼ਰਾ ਨੇ ਨਲੀਕਾ, ਨਰਾਚਾ, ਅਤੇ ਤੇਜ਼-ਨੁਕੀਲੇ ਵਿਕਰਨੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਰਥ ਵਿਚ ਖੜਾ, ਧਨੁਸ਼ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜਿਆ, ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ, ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਫਾਂਸੀ ਫੜੇ ਹੋਏ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਖ਼ਰਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ لشਕਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹੈ, ਬੀਰਤਾ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਿਆ। ਪਰ ਰਾਮ, ਖ਼ਰਾ ਨੂੰ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਡਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਛੋਟੇ ਜੀਵ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ। ਖ਼ਰਾ, ਆਪਣਾ ਚਮਕਦਾ ਮਹਾਨ ਰਥ ਲੈ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰਮਕਦਾ, ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਵਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਤੰਗਾ ਅੱਗ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਥਕਲਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਰਾਮ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ, ਤੀਰ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਦੀ ਮੂਠ 'ਤੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸੱਤ ਹੋਰ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਖ਼ਰਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਮਾਰੇ। ਖ਼ਰਾ ਨੇ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੁੱਲ ਸੀ, ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਗੂੰਜਿਆ। ਖ਼ਰਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਕਵਚ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰਮਕਦੀ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਈ। ਰਾਮ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਹਰ ਥਾਂ ਛਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਧੂੰਆਂ ਰਹਿਤ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਮ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਇਕ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਲਈ ਤੰਤ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਡੂੰਘੀ ਅਤੇ ਗੂੰਜਦਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਵੈਸ਼ਣਵ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਖ਼ਰਾ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।