ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਰਾਮ ਮਹਾਂਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਫੌਜ ਦੇ ਨੇਤਾ—ਮਹਾਕਪਾਲ, ਸਥੂਲਾਖਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਥੀ—ਮੌਤ ਦੀ ਫਾਂਸ ਵਿੱਚ ਜਕੜੇ ਹੋਏ ਜਿਵੇਂ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਵੱਲ ਵਗੇ। ਮਹਾਕਪਾਲ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਭਾਲਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਸਥੂਲਾਖਸ਼ ਨੇ ਪਟਟੀਸ਼ਾ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਥੀ ਨੇ ਯੁੱਧ-ਕੁਟਾਰਾ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ। ਉਹ ਤਿੰਨੇ ਰਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜੇ, ਪਰ ਰਘੁਕੁਲ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਅਣਚਾਹੇ ਮਹਿਮਾਨ ਆਉਣ। ਰਾਮ ਨੇ ਮਹਾਕਪਾਲ ਦਾ ਸਿਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਮਾਥੀ ਨੂੰ ਗਣਤੀ ਰਹਿਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚਿਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸਥੂਲਾਖਸ਼ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਐਸਾ ਡਿੱਠਾ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੋਂ ਵੰਞ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦੂषण ਦੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ। ਉਹ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਯਮਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦ ਦੂषण ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਖਬਰ ਖਰਾ ਨੂੰ ਮਿਲੀ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਖਰਾ ਨੇ ਫੌਜ ਦੇ ਮਹਾਂਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਦੂषण ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ।" "ਮਹਾਨ ਫੌਜ ਨਾਲ ਰਾਮ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ, ਨਾਲ ਲੜੋ; ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓ!" ਫਿਰ, ਕਰਵੀਰਾਖਸ਼, ਪਰੁਸ਼, ਕਾਲਕਾਰਮੁਕ, ਹੇਮਮਾਲੀ, ਮਹਾਮਾਲੀ, ਸਰਪਾਸਿਆ, ਰੁਧਿਰਾਸ਼ਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੰਜ, ਜੋ ਬੜੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਜਥਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅਗਨੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਹੀਰੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਤੀਰ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੰਖੀਆਂ ਨਾਲ, ਧੂੰਏ ਵਾਲੀ ਅਗਨੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਡਿੱਠਾ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਦਯੁਤ ਹਮਲਾ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ। ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕ ਸੌ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਗਹਣੇ, ਧੁੰਦ-ਧੁੰਦ, ਧਨੁਸ਼ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲਹੂ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਠੇ। ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਹੂ, ਖੁੱਲੇ ਵਾਲ, ਅਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਡਿੱਠੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਪਸਰੀ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਪਲ, ਜੰਗਲ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਨਰਕ ਵਾਂਗ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਗੰਦਾ। ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਭਿਆਨਕ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਰਾਮ ਨੇ—ਇੱਕ ਪੈਦਲ ਮਨੁੱਖ—ਅਕੇਲਾ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਖਰਾ, ਮਹਾਂ ਰਥੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਅਤੇ ਰਾਮ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੀ ਬਚੇ। ਬਾਕੀ, ਜੋ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਨ, ਰਾਮ ਨੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਸੁੱਟੇ। ਜਦ ਖਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਿਆਨਕ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਾਸ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵਿਦਯੁਤ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਰਾਮ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦੇ ਸਤਾਈਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਜਦ ਖਰਾ ਰਾਮ ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਉਤਾਵਲਾ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾਓ; ਵੇਖੋ, ਰਾਮ, ਮਹਾਂਬਲੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਠਾ ਪੈ ਗਿਆ।" "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।" "ਜਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਮੌਤ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ; ਕੁਝ ਪਲ ਲਈ ਆਪਣਾ ਉਤਾਵਲਾ ਰੋਕੋ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਦਰਸ਼ਕ ਬਣੋ।" "ਜੇ ਰਾਮ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਜਨਸਥਾਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਪਸ ਜਾਵੋਗੇ; ਜਾਂ, ਜੇ ਮੈਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਉੱਤਰੇਗਾ।" ਖਰਾ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੰਨ ਗਿਆ, "ਜਾ, ਲੜ," ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਰਾਮ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ, ਚਮਕਦੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਮ ਵੱਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ-ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਦੌੜਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਹੜੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਡੁੱਲ ਵਾਂਗ ਧੁੰਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਂਬਲੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਟਕਰਾਏ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ, ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਅਪਮਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, "ਵਾਹ! ਕਿੰਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਇਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਿੱਚ! ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਈ।" "ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਤੀਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ," ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਡੋਰੀ ਤੋਂ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਚੁੱਕੇ। ਉਸ ਨੇ ਚੌਦਾਂ ਤੀਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਮਾਰੇ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਹੋਰ ਤੀਰ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੰਖੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰੇ ਘੋੜੇ ਡਿੱਠੇ, ਅਤੇ ਅੱਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਥ-ਚਾਲਕ ਨੂੰ ਰਥ ਦੇ ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਡਿੱਠਾ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ ਝੰਡਾ ਵੱਢ ਦਿੱਤੀ। ਜਦ ਰਾਤ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰਿਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ 'ਤੇ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਰਾਮ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਅਤੁੱਲ ਆਤਮਾ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਭੇਦਿਆ। ਤਿੰਨ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤੇ; ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸ, ਧੂੰਏ ਅਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੜਫਦਾ ਹੋਇਆ ਡਿੱਠਾ।