ਮੈਦਾਨ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਘੋੜੇ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਹਾਥੀ, ਅਤੇ ਰਥ ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਗਏ। ਚਾਮਰ, ਛਤਰੀਆਂ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਵੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਿਖਰੇ ਪਏ ਸਨ। ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਖੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ, ਭਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਸੂਲਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਕੱਟੇ ਗਏ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ, ਭਾਲੇ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈਆਂ। ਪੱਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਹੋਈਆਂ ਚਟਾਣਾਂ ਅਤੇ ਅਜੀਬ-ਅਜੀਬ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਹਥਿਆਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਖਰੇ ਪਏ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਰਾਮ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੂષਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋਦੀ ਦੇਖੀ। ਉਹ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਦੂෂਣ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਣ ਲੱਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਮੂੰਹ ਨਹੀਂ ਮੋੜਦੇ, ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਭਾਲਿਆਂ, ਸੂਲਾਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਨ। ਉਹ ਸਭ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ। ਰੁੱਖਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਵਾਲੀ ਵਰਖਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੀ। ਪਰ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ; ਉਹ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਸਾਂਡ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਦਾ ਹੋਵੇ। ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ, ਦੂෂਣ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ। ਤਦ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਦੂෂਣ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਘਵ ਉੱਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਭਾਰੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉੱਕਾ-ਮੁੱਕਾ ਤੀਰ ਨਾਲ ਦੂෂਣ ਦਾ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਚਾਰੋ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਅਰਧਚੰਦ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਥ ਹੰਕਾਰ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੂෂਣ ਦੇ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਦ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਦੂષਣ, ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼, ਰਥ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰਥੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦਾ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਜੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਸੀ। ਉਹ ਗਦਾ ਤੇਜ਼ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕੰਟਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਖੂਨ ਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਲੀਪਤ, ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀ ਛੂਹ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਕਿਲੇ ਤੋੜਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਦੂෂਣ, ਉਹ ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਪ ਹੋਵੇ, ਰਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਦੂષਣ ਨੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਦੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੇਹ ਵਾਲਾ ਦੂષਣ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਤੇ ਉਸਦੀ ਗਦਾ ਵੱਖਰੇ ਪਏ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਝੰਡਾ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਦੋਹਾਂ ਹੱਥ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੂਧਰ ਦੂષਣ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ, ਜਿਸਦੇ ਦੰਦ ਟੁੱਟ ਗਏ ਹੋਣ। ਦੂષਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਿਆ ਤੇ ਮਰਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਕਕੁਤਥ ਰਾਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, 'ਸ਼ਾਬਾਸ਼! ਸ਼ਾਬਾਸ਼!' ਆਖਦੇ ਹੋਏ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਫੌਜ ਦੇ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰੋਧੀ ਮੁਖੀ, ਮੌਤ ਦੀ ਫਾਹੀ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਵਰਗੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਦੌੜੇ। ਮਹਾਕਪਾਲ, ਸਥੂਲਾਕਸ਼ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਪ੍ਰਮਾਥੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਹਾਕਪਾਲ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਾਰੀ ਭਾਲਾ ਚੁੱਕਿਆ। ਸਥੂਲਾਕਸ਼ ਨੇ ਪੱਟੀਸ਼ਾ ਫੜੀ, ਤੇ ਪ੍ਰਮਾਥੀ ਨੇ ਯੁੱਧ-ਕੁਹਾੜੀ। ਉਹ ਤਿੰਨੇ ਰਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜੇ, ਤਾਂ ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਮਾਣ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਣਚਾਹੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਕਪਾਲ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਅਣਗਿਣਤ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਮਾਥੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸਥੂਲਾਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਵੇ। ਇਸੇ ਤੁਰੰਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਨੇ ਦੂෂਣ ਦੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸੈਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਲੋਕ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਦੂෂਣ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਖਰ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਫੌਜ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ: 'ਦੂෂਣ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।' 'ਸਾਰੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਮ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰੋ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਹੈ। ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰੋ!' ਫਿਰ, ਅਜੇਹੇ ਅਜੇਹੇ ਅਜਿੱਤ ਯੋਧੇ—ਕਰਵੀਰਾਕਸ਼, ਕਰੜੇ ਪਰੁਸ਼, ਕਾਲਕਰਮੁਕ, ਹੇਮਮਾਲੀ, ਮਹਾਮਾਲੀ, ਸਰਪਾਸ੍ਯ ਅਤੇ ਰੁਧਿਰਾਸ਼ਨ—ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਮਹਾਨ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਜਥਿਆਂ ਸਮੇਤ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੌੜ ਪਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਮ ਨੇ ਸੋਨੇ ਤੇ ਹੀਰੇ ਨਾਲ ਜੜੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਕੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਲਪਕਦੇ, ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਇਉਂ ਮਾਰਦੇ ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਡਾਲ਼ ਦੇਵੇ। ਰਾਮ ਨੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਸੌ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਸੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਕਤਰ ਤੇ ਗਹਣੇ ਟੁੱਟ ਗਏ, ਧਨੁਸ਼ ਚੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਧਰਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਹਾਨ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਾ-ਘਾਸ ਵਿਛਾਈ ਹੋਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਪਏ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਜੰਗਲ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਨਰਕ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਮਾਸ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਮੈਲ ਪੈ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਭਿਆਨਕ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਕੇਵਲ ਰਾਮ ਦੇ ਹੱਥੋਂ, ਜੋ ਪੈਦਲ ਖੜਾ ਸੀ, ਮਾਰੇ ਗਏ। ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਹੀ ਬਚੇ—ਰਥੀ ਮਹਾਬਲੀ ਖਰ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਮ।