ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਅਤੇ ਰਾਮ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਯਾਨਕ ਹੋ ਗਈ। ਰਾਮ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਤਦ ਰਾਮ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਭੈੜਾ ਧੁਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤ ਕੇ ਗੰਧਰਵ ਅਸਤਰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤਾ। ਬੋਹ ਦੇ ਕਮਾਨ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਦਸਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਤੀਰ ਖਿੱਚਦੇ ਅਤੇ ਛੱਡਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ। ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘਣੀਆਂ ਛਾਂਵਾਂ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਚਾਹੇ ਸੂਰਜ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ; ਰਾਮ ਖੜਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਕਈ ਰਾਖਸ਼ਸ ਇਕੱਠੇ ਡਿੱਗੇ, ਕਈ ਇਕੱਠੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਕਈ ਇਕੱਠੇ ਪਏ ਰਹੇ—ਧਰਤੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮਰੇ ਹੋਏ, ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਕੱਟੇ ਹੋਏ, ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਤੇ ਚੀਰ-ਫਾੜ ਹੋਏ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਕਈਆਂ ਦੇ ਪੱਗ, ਸਿਰ, ਕੰਗਣ, ਬਾਂਹ, ਜੰਘ, ਹਥਿਆਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਏ ਰਹੇ। ਘੋੜੇ, ਉੱਚੇ ਹਾਥੀ, ਰਥ—ਇਹ ਸਭ ਟੁੱਟ-ਫੁੱਟ ਗਏ, ਯਕ-ਪੁੱਛੇ, ਛਤਰੀਆਂ, ਤੇ ਨਾਨਾ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਖੇ ਪਏ। ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਸਪੇਅਰ, ਭਾਲੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਜੈਵਲਿਨ, ਕੁਲਹਾੜੀਆਂ—ਇਹ ਸਭ ਕੱਟੇ, ਟੁੱਟੇ, ਤੇ ਵਿਖੇ ਪਏ। ਪੱਥਰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਸਧਾਰਣ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਵਿਰੁੱਧ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹੇ। ਹੁਣ ਛਬੀਸਵੀਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ। ਦੂਸ਼ਣ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋਦੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੇ; ਉਹ ਸਪੇਅਰ, ਭਾਲੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ, ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਅਟੂਟ ਵਰਖਾ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀ; ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਬਰਸਾਤ ਵੀ ਪਈ। ਰਾਘਵ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ, ਨੇ ਉਹ ਬਰਸਾਤ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ; ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਸਾਂਡ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ, ਦੂਸ਼ਣ ਸਮੇਤ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਸਨਮੁਖ ਦੂਸ਼ਣ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਰਾਘਵ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀ। ਰਾਮ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਨੇ ਰੇਜ਼ਰ-ਹੈੱਡ ਤੀਰ ਨਾਲ ਦੂਸ਼ਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਕਮਾਨ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਚਤੁਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਕਰਸੈਂਟ-ਹੈੱਡ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੂਸ਼ਣ ਦੇ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਭੇਦ ਦਿੱਤਾ। ਕਮਾਨ, ਰਥ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੂਸ਼ਣ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦਾ ਉਠਾਈ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ। ਉਹ ਗਦਾ ਤੇਜ਼ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਖੂਨ ਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਸਪਰਸ਼ ਵਜਰ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਕਿਲੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਯੋਗ। ਉਹ ਗਦਾ, ਵੱਡੇ ਸੰਪ ਵਰਗਾ, ਫੜ ਕੇ, ਦੂਸ਼ਣ—ਜੋ ਰਾਤ ਦਾ ਭਟਕਣ ਵਾਲਾ, ਕਠੋਰ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ—ਰਾਮ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੌੜਿਆ। ਜਦ ਦੂਸ਼ਣ ਨੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਦੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਬਾਂਹਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ, ਉਹ ਵੱਡਾ-ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਏ ਰਹੇ। ਦੂਸ਼ਣ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਟੁੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ, ਜਿਸਦੇ ਦੰਦ ਟੁੱਟ ਗਏ ਹੋਣ। ਜਦ ਸਭ ਨੇ ਦੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਿਆ ਤੇ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਕਕੁਤਸਥ (ਰਾਮ) ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, 'ਵਧੀਆ! ਵਧੀਆ!' ਕਹਿ ਕੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਫੌਜ ਦੇ ਤਿੰਨ ਉਗਰ ਨੇਤਾ, ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਜਿਵੇਂ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਵਿਰੁੱਧ ਦੌੜੇ। ਮਹਾਕਪਾਲਾ, ਸਥੂਲਾਕਸ਼, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਮਾਥੀ—ਰਾਖਸ਼ਸ ਮਹਾਕਪਾਲਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਭਾਲਾ ਉਠਾਇਆ। ਸਥੂਲਾਕਸ਼ ਨੇ ਪੱਟੀਸ਼ਾ ਫੜਿਆ, ਤੇ ਪ੍ਰਮਾਥੀ ਨੇ ਕੁਲਹਾੜੀ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੌੜਦੇ ਵੇਖ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਣਚਾਹੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਰਘੁਕੁਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ (ਰਾਮ) ਨੇ ਮਹਾਕਪਾਲਾ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਅਣਗਿਣਤ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਮਾਥੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸਥੂਲਾਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਦਰੱਖਤ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਕੱਟੀਆਂ ਹੋਣ। ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਦੂਸ਼ਣ ਦੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ; ਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਸੁਣਾਈ ਮਿਲੀ। ਖਰਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਫੌਜ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੇਨਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: 'ਦੂਸ਼ਣ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ।' 'ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਰਾਮ—ਉਹ ਸਧਾਰਣ ਮਨੁੱਖ—ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਕਰੋ; ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੋ!' ਅਜਿਹੇ ਅਜੈਯ ਕਰਵੀਰਾਖਸ਼, ਕਰੂਰੇ ਪਰੁਸ਼, ਕਾਲਕਰਮੁਕ, ਹੇਮਮਾਲੀ, ਮਹਾਮਾਲੀ, ਸਰਪਾਸਯ, ਤੇ ਰੁਧਿਰਾਸ਼ਨ—ਇਹ ਰਾਖਸ਼ਸ ਅੱਗੇ ਆਏ।