ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਜੰਗ ਐਨੀ ਭਿਆਨਕ, ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਹਰੇਕ ਦਾ ਦਿਲ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉੱਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੁਣ ਬੇਹੱਦ ਭਯਾਨਕ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਜਦ ਰਾਮ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਹਰ ਪਾਸਾ, ਹਰ ਦਿਸਾ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਮ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਅਸਤਰ ਚਲਾਇਆ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਅਸਤਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਉੱਤੇ ਵਰਤ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਨੌਕ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰ ਨਿਕਲੇ, ਜੋ ਦਸੋਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸਨੂੰ ਡਰਾਉਣੇ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੀਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਵੇਖਦੇ ਰਹਿ ਗਏ। ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਐਨੀ ਘਣੀ ਛਾਂ ਜਾਮੀ ਕਿ ਸੂਰਜ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਅਸਮਾਨ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਖੜਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਇਕੱਠੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ, ਕਈ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ, ਕਈ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਪਏ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ। ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਖਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਜਾਂ ਲੂਲ-ਲੰਗੜੇ, ਟੁੱਟੇ-ਫੱਟੇ, ਚੀਰ-ਫਾੜ ਹੋਏ ਪਏ ਸਨ। ਕਿਤੇ ਪੱਗਾਂ ਤੇ ਸਿਰ, ਕਿਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਕੰਗਣ, ਕਿਤੇ ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹੱਥ ਤੇ ران੍ਹਾ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਵਿਖਰੇ ਪਏ ਸਨ। ਘੋੜੇ, ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ, ਰਥ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਚਾਮਰ, ਛਤਰ ਤੇ ਨਾਨਾ ਕਿਸਮ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵੀ ਵਿਖਰ ਗਏ। ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਕਟਾਰੀਆਂ, ਟੁੱਟੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਵਿਖਰੀਆਂ ਗਦਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਦ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਡਰ ਅਤੇ ਹਤਾਸੀ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਇਥੇ ਛਵੀ-ਛਵੀ ਛਬੀਸਵੀਂ ਸਰਗਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੂषण, ਜੋ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਹੋਂਦੇ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਅਜਿਹੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਪਿੱਠ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਲਿਆਂ, ਗਦਾਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਅਟੁੱਟ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਘਾਤਕ ਝੜੀ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੀਂਹ ਨੁੱਕਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਈ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਅਡੋਲਤਾ ਨਾਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਸਾਂਡ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਦ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਦਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਰੋਸ ਆਇਆ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੂਸ਼ਣ ਸਮੇਤ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਦੂਸ਼ਣ ਨੇ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਰਾਮ ਵੱਲ ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਤੀਰ ਚਲਾਏ, ਪਰ ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਨੁੱਕਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਕਪਾਲਾਕਾਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਨੂੰ ਭੇਦ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਦੂਸ਼ਣ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼, ਰਥ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਸਾਰਥੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪੱਟੀਆਂ ਨਾਲ ਜੜੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗੀ, ਭਾਰੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦਾ ਫੜੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਗਦਾ ਨੁੱਕਲੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਖੂਨ ਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਲਿਥੜੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਛੂਹਾ ਵਜਰ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਤੇ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਚਕਨਾਚੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਇਹ ਗਦਾ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਅਜਗਰ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ, ਫੜ ਕੇ ਦੂਸ਼ਣ ਰਾਤਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ। ਜਦ ਦੂਸ਼ਣ ਨੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਦੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਦੂਸ਼ਣ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥ ਗਿਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦਾ ਵੀ ਨਾਲ ਹੀ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਝੰਡਾ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਦੋਹਾਂ ਹੱਥ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੇਹ ਵਾਲਾ ਦੂਸ਼ਣ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਾਥੀ ਜਿਸ ਦੇ ਦੰਦ ਟੁੱਟ ਗਏ ਹੋਣ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਦੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਰਾਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ—“ਸ਼ਾਬਾਸ਼! ਸ਼ਾਬਾਸ਼!” ਇਸ ਵੇਲੇ, ਫੌਜ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਜਿਹੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਉਹ ਸਨ ਮਹਾਕਪਾਲ, ਸਥੂਲਾਖ੍ਸ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਮਾਥੀ। ਮਹਾਕਪਾਲ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਭਾਲਾ ਚੁੱਕਿਆ, ਸਥੂਲਾਖ੍ਸ਼ ਨੇ ਪੱਟੀਸ਼ਾ ਫੜਿਆ ਤੇ ਪ੍ਰਮਾਥੀ ਨੇ ਯੁੱਧ-ਕੁਟਾਰਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨੁੱਕਲੇ ਤੀਰ ਚਲਾਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਅਪ੍ਰਿਅਤਿ ਅਤਿਥੀਆਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਆਨੰਦ ਰਾਮ ਨੇ ਮਹਾਕਪਾਲ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਅਣਗਿਣਤ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਮਾਥੀ ਨੂੰ ਚਕਨਾਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸਥੂਲਾਖ੍ਸ਼ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਦਰੱਖਤ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹੋਣ। ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਦੂਸ਼ਣ ਦੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਰਾਮ ਨੇ ਯਮਲੋਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਖ਼ਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਫੌਜ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, “ਦੂਸ਼ਣ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ। ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਕੇ ਰਾਮ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰੋ। ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰੋ!