ਰਾਵਣ ਦੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਲਗਾਮ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰਾਂ, ਅਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੇਰ ਹੋ ਗਈ। ਰਾਮ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਮ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਬਿੰਦੂਆਂ ਨੂੰ ਭੇਦ ਗਏ, ਉਸ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾ ਮਿਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੁੱਕੀ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਅੱਗ ਤੋਂ ਕੋਈ ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ। ਕਈ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵੀਰ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਬਰਛੇ, ਭਾਲੇ, ਕੁਟਾਰੇ ਸੁੱਟਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮਹਾਂਬਲੀ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਗਲਾਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਢਾਲਾਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ, ਧਨੁਸ਼ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਾਅਲਾ ਵਾਂਗ ਵਿੱਖਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉੱਥੇ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖ਼ਮੀ, ਉਹ ਡਰੇ ਹੋਏ ਖਰਾ ਕੋਲ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਲਈ ਭੱਜਦੇ ਹਨ। ਦੂਸ਼ਣ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਮਾਨੋ ਮੌਤ ਹੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਸਭ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਮੁੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਸਾਲ ਤੇ ਤਾਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਪਥਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਲੇ, ਗਦਾ, ਰੱਸੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਪਥਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੰਗ ਬੜੀ ਅਜੀਬ, ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਤੇ ਰੋਮਾਂ-ਰੋਮ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਫਿਰ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਹਰ ਖੇਤਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਮ, ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤ ਕੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਸਤਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਉੱਤੇ ਛੱਡਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਨਮ ਤੇ ਕੁਰਵ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਦਸੋਂ ਪਾਸੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਕਸ਼ਸ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਖੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੀਰ ਛੱਡਦੇ ਅਤੇ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਘਣਤਾ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ ਅੰਧਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਸੂਰਜ ਵੀ ਹੋਵੇ; ਰਾਮ, ਮਾਨੋ, ਉਹ ਤੀਰ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ, ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਢਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਾਰੇ, ਡਿੱਗੇ, ਥੱਕੇ, ਵੱਖ ਹੋਏ, ਚੂਰ-ਚੂਰ, ਅਤੇ ਫਟੇ ਹੋਏ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੱਗਾਂ ਤੇ ਸਿਰਾਂ, ਕੰਗਣਾਂ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ, ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਏ ਹਨ। ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਰਥ, ਚੂਰ-ਚੂਰ ਹੋਏ, ਯਕ-ਪੁਛ ਪੰਖੇ, ਛਤਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੰਡੇ ਵੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਏ ਹਨ। ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ—ਭਾਲੇ, ਬਰਛੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਜੈਵਲਿਨ, ਕੁਟਾਰੇ—ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋਏ, ਪਥਰਾਂ ਪਿਸੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਬੜੇ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਹੁਣ ਦੂਸ਼ਣ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਹੋਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਂਬਲੀ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੇ, ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਭਾਲੇ, ਬਰਛੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਪਥਰਾਂ, ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਬਰਸਾਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਪਥਰਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਲੈ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਬਰਸਾਤ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ। ਰਾਘਵ, ਧਰਮਵਾਨ, ਉਸ ਬਰਸਾਤ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ, ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਤੇਜ਼ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਫੌਜ ਤੇ ਦੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢਕ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਦੂਸ਼ਣ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਰਾਮ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰੇਜ਼ਰ-ਧਾਰੀ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਧਾਰੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਥ-ਸਵਾਰ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੂਸ਼ਣ ਦੇ ਸੀਨੇ ਨੂੰ ਭੇਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਧਨੁਸ਼, ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਤੇ ਰਥ-ਸਵਾਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਕੇ, ਦੂਸ਼ਣ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦਾ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਪੱਟੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ। ਉਹ ਗਦਾ, ਤੇਜ਼ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਲਹੂ ਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਛੁਹਾਉ ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਤੂੰਡਰ ਵਾਂਗ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਗਦਾ, ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ, ਚੁੱਕ ਕੇ, ਦੂਸ਼ਣ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਦੂਸ਼ਣ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਘਵ ਦੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਂਕਾਇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਹਥਿਆਰ ਸਮੇਤ ਬਾਂਹ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ, ਸਾਹਮਣੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਸ਼ਣ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਨੋ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੰਦ ਟੁੱਟ ਗਏ ਹੋਣ।