ਖਰਾ, ਆਪਣੀ ਰਥ 'ਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਤ ਦੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਲਾਲ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਗਲ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਭਰ ਆਇਆ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਖਰਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੁਟ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਿਆ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਗੁੱਸੇ ਭਰੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਰਾਮ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਅਜੇਤ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਸੀ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਰਾਕਸ਼ਸ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਗਦਾ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਰਛੇ, ਜੈਵਲਿਨ, ਕੁਟਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕੁਲਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ, ਤਾਕਤਵਰ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕਕੁਤਸਥਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਹਾਥੀ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਅਤੇ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ। ਰਾਮ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਿਹੜੇ ਮੀਂਹ ਵਰਖਾ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਾ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਯਤੁਧਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਵਹਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਹੋਏ, ਉਹ ਡੋਲਿਆ ਨਹੀਂ। ਰਾਮ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਕਈ ਤਪਦੇ ਬਿਜਲੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਹੋਵੇ। ਰਾਮ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜੋ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ; ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਚੱਕਰਦਾਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜਿਆਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਛੱਡਣ ਲੱਗਾ, ਜੋ ਰੋਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਅਜੇਤ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਪੰਖੀ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਛੱਡੇ; ਉਹ ਤੀਰ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਗਏ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਡਿੱਗੇ। ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲੈਂਦੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਤੀਰ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਰੰਗੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਤੀਰ ਤਪਦੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ; ਰਾਮ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚੋਂ ਅਣਗਿਣਤ ਤੀਰ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਤੀਰ ਅਤਿ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲੈਂਦੇ; ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੇ ਧਨੁਸ਼, ਝੰਡੇ, ਢਾਲਾਂ ਅਤੇ ਬਕਤਰ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤੇ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਨੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੱਥਾਂ, ਜੋ ਕੰਗਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਸੁੰਡਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਮੋਟੀਆਂ ਜੰਘਾਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੁੱੜੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ, ਚਾਲਕਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਤੋਂ ਛੱਡੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟੁੱਟ-ਫੁੱਟ ਕੇ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੇ; ਪਦਾਤੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਫੌਜ, ਜਿਹੜੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ-ਬਿੰਦੂ 'ਤੇ ਵੱਜੀ, ਰਾਮ ਤੋਂ ਕੋਈ ਆਰਾਮ ਨਾ ਪਾ ਸਕੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੁੱਕਾ ਜੰਗਲ ਅੱਗ ਤੋਂ ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ। ਕੁਝ ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਅਤਿ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਬਰਛੇ, ਲੰਸ ਅਤੇ ਕੁਲਹਾੜੀਆਂ ਸੁੱਟਣ ਲੱਗੇ। ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਅਤੇ ਗਲ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਖ ਹੋ ਚੁੱਕੇ, ਢਾਲਾਂ ਟੁੱਟੀਆਂ, ਧਨੁਸ਼ ਚੂਰ-ਚੂਰ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਪੈਲ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ। ਜੋ ਬਚ ਗਏ, ਉਹ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ, ਡਰੇ ਹੋਏ, ਖਰਾ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬਚਾਅ ਮੰਗਣ ਲੱਗੇ। ਦੁਸ਼ਣ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ। ਉਸ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਸਾਲ ਅਤੇ ਤਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਪੱਥਰ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਲੈ ਕੇ। ਹਥਿਆਰਾਂ, ਗਦਿਆਂ, ਰੱਸੀ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ; ਜੰਗ ਅਜੀਬ, ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂ-ਕੰਪਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ; ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਅਤਿ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ। ਪھر, ਰਾਮ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤਰ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਰਾਮ, ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਉੱਤੇ ਗੰਧਰਵ ਅਸਤਰ ਚਲਾਇਆ। ਫਿਰ, ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰ ਨਿਕਲ ਆਏ, ਦਸੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਕਸ਼ਸ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੀਰ ਚੁੱਕਦੇ, ਛੱਡਦੇ, ਵਰਤਦੇ ਵੇਖਦੇ। ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘਣਘਣੀਆਂ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀਆਂ, ਭਾਵੇਂ ਸੂਰਜ ਉਪਸਤਿਤ ਹੋਵੇ; ਰਾਮ, ਜਿਵੇਂ ਤੀਰਾਂ ਛੱਡਦਾ ਹੋਵੇ, ਖੜਾ ਸੀ। ਕਈ ਇੱਕ ਵਾਰ ਡਿੱਗੇ, ਕਈ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਕਈ ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੈਲ ਗਏ, ਧਰਤੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪੈਲ ਗਈ। ਮਾਰੇ, ਡਿੱਗੇ, ਥੱਕੇ, ਵੱਖ ਹੋਏ, ਚੂਰ-ਚੂਰ, ਫਟੇ ਹੋਏ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ। ਪੱਗਾਂ ਤੇ ਸਿਰ, ਕੰਗਣਾਂ ਤੇ ਹੱਥ, ਜੰਘਾਂ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਖ ਹੋਈਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ। ਘੋੜੇ, ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ, ਰਥ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟ-ਫੁੱਟ ਗਏ, ਯਕ-ਪੁਛੇ ਦੇ ਪੱਖੇ, ਛਤਰੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੰਡੇ— ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਸਪੇਅਰਾਂ ਤੇ ਪਿਕਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋਏ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਟੁੱਟੀਆਂ, ਜੈਵਲਿਨ ਚੂਰ-ਚੂਰ, ਕੁਲਹਾੜੀਆਂ ਪੈਲ ਗਈਆਂ—ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।