ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਰਾਮ ਜੀ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਸਨ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਗਾਂਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੁਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਰਾਘਵ ਰਾਮ ਪੌਲਸਤ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ 'ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ। ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਭਿਆਨਕ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਅਤੇ ਇਕੱਲਾ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਮ—ਇਹ ਜੰਗ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗੀ? ਜਦੋਂ ਰਾਮ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਜੋ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਅਦੁੱਤੀ ਰੂਪ ਸੀ, ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰੁਦ੍ਰ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਹੋਣ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਚਾਰਣ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਵਾਲੀ, ਡਰਾਉਣੇ ਚਮੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਠੀ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਇਹ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੰਗੀ ਨਾਲ਼ੇ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਚੌਹਾਂ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਰ ਵਾਰ ਖਿੱਚਦੇ, ਅਕਸਰ ਉਬਾਸੀਆਂ ਲੈਂਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਡੋਲਕਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਮੈਦਾਨ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ। ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ੋਰ ਪੂਰੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਜੰਗਲ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਡਰ ਕੇ ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਗਏ। ਉਹ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਥਾਵਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜੇ, ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਵੀ ਨਾ ਵੇਖਿਆ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਫੌਜ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਹੜ੍ਹ, ਰਾਮ ਵੱਲ ਵਧੀ। ਇਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੀ ਡੂੰਘੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜੀ ਹੋਈ। ਰਾਮ, ਜੋ ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਿਗਾਹ ਮਾਰੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਖਰ ਦੀ ਫੌਜ ਜੰਗ ਲਈ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਾਰੀ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਅਤੇ ਤੀਰ ਤੋੜ੍ਹੇ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਭਾਰੀ ਕ੍ਰੋਧ ਜਗਾਇਆ। ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਭਿਆਨਕ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਭੜਕ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਰਾਮ ਦੀ ਇਸ ਜੋਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਕੰਬ ਗਏ। ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਰਾਮ ਦਾ ਰੂਪ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਦੱਖ ਦੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਤਤਪਰ ਹੋਣ। ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸ ਆਪਣੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਧਨੁਸ਼ਾਂ, ਗਹਿਣਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਵਜਨਦਾਰ ਬਕਤਰਾਂ ਨਾਲ ਅਜਿਹੇ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਵੇਲੇ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ ਗੁੱਚਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਵਿਰਲੇ ਜੰਗ ਦਾ ਵਰਣਨ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦੇ ਪੱਚਵੀ ਸਰਗ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਖਰ, ਆਪਣੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਆਸ਼ਰਮ ਉੱਤੇ ਆਇਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧੀ ਅਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਖਰ ਨੇ ਗੱਜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰਥਵਾਹਕ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਰਥ ਨੂੰ ਰਾਮ ਵੱਲ ਲੈ ਚਲੇ। ਖਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਰਥਵਾਹਕ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੌੜਾਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਇਕੱਲਾ, ਪਰ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੇ ਖੜਾ ਸੀ। ਜਦ ਖਰ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਮੰਤਰੀ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਖਰ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਦੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਐਸਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਲਾਲ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਗਲ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਖਰ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੱਜਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਗਦਾ, ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਭਾਲਾਂ, ਭਾਲੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਕਕੁਤਸਥ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ। ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ, ਵਧਦੇ ਆਏ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਛੱਡੀ। ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਹਾਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਣ, ਐਸੇ ਹੀ ਰਾਘਵ ਰਾਮ ਨੇ ਯਾਤੁਧਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਹਥਿਆਰ ਸਹਿਣੇ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਠੁਕਰਾਉਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਕਦੇ ਡੋਲਿਆ ਨਹੀਂ। ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕਾਂ ਤੀਰ ਵੜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਥਪਥ ਸੀ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕਈ ਚਮਕਦੇ ਬਿਜਲੀਆਂ ਡਿੱਗੀਆਂ ਹੋਣ। ਰਾਮ ਦਾ ਰੂਪ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇਖ ਕੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਰਾਮ ਇਕੱਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਗੋਲ ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਛੱਡੇ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਸਨ, ਮੌਤ ਦੇ ਫਾਹਿਆਂ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਰਾਮ ਨੇ ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਛੱਡੇ; ਉਹ ਤੀਰ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਗਏ। ਮੌਤ ਦੇ ਫਾਹਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲੈਂਦੇ; ਉਹ ਤੀਰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਛੀਰ ਕੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਜਾਂਦੇ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਮ ਦੇ ਬੇਅੰਤ ਤੀਰ ਉਸ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਗੋਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਕੇ ਨਿਕਲੇ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈਂਦੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਧਨੁਸ਼, ਝੰਡਿਆਂ ਦੀ ਚੋਟੀ, ਢਾਲਾਂ ਅਤੇ ਬਕਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦੇ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੱਥ, ਜੋ ਕੰਗਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੁੰਡ ਵਰਗੀਆਂ ਜਾਂਘਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੁਤਾਈ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥਵਾਹਕਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰਾਂ, ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਢੇਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰ, ਜਿਹੜੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਣੀ ਤੋਂ ਛੁੱਟੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟੁੱਟਾ-ਫੁੱਟਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਲੋਕ ਭੇਜ ਦਿੰਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ, ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਰਤਾ ਨਾਲ, ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਲੜੀ।