ਲਕਸ਼ਮਣ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਹੋਕਲੇ ਤੇ ਡੰਗਰਾਂ ਦੇ ਡਰਾਮਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਭਾਂਪ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਵਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।" ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਖੁਦ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, "ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤਰਕ ਨਾ ਕਰ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ।" ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸ਼ੌਰਤ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ, ਪਰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਤ ਦੇ ਭਟਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕੇ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲਈ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਆਉਣ ਦਿਓ!" ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਲਿਆ। ਰਾਮ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ। ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਾਣੀ ਦੀ ਧੁਨ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਾ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ—all ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ—ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਜੰਗ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਸਨ, "ਗਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਸਭ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ! ਰਾਘਵ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੌਲਸਤਿਆ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈ!" ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, "ਜਿਵੇਂ ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਸਭ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ," ਅਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਮੁੜ ਕਹਿੰਦੇ। ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਖਸ, ਤੇ ਰਾਮ ਇਕੱਲਾ—ਇਹ ਜੰਗ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗੀ? ਜਦ ਰਾਮ, ਉਤਸਾਹ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜੇ, ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਡਰ ਗਏ। ਰਾਮ ਦਾ ਰੂਪ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਰਤੂਤਾਂ ਅਥਾਹ ਹਨ, ਅਦਵਿਤੀਯ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਵਤਾ, ਗੰਧਰਵ, ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਧਰ, ਰਾਖਸਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਉਠੀ, ਡਰਾਉਣੇ ਹੋਕਲੇ ਕਰਦੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਚਮੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਝੰਡੇ ਲੈ ਕੇ। ਰਾਤ ਦੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ, ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀਆਂ। ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣਦੇ, ਮੁੜ-ਮੁੜ ਖਿੱਚਦੇ, ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਂਘਦੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਡਰਾਮਾਂ ਦੀ ਧੁਨ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਖਸਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ; ਡਰ ਕੇ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਗਏ। ਜਿੱਥੇ ਸਾਂਤ ਸੀ, ਉਥੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ; ਤੇ ਉਹ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਧਾਰਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਰਾਮ ਵੱਲ ਵਧੀ। ਉਹ ਫੌਜ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਡੂੰਘੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜੀ; ਤੇ ਰਾਮ, ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ। ਉਸ ਨੇ ਖਰਾ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਕੇ, ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਿਆ। ਉਹ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ, ਭਾਰੀ ਗੁੱਸਾ ਉਤਾਰਿਆ; ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵੇਖਣ ਲਈ ਭੜਕਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕੰਬ ਗਏ; ਰਾਮ ਦਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਰੂਪ, ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ ਦਿਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਡਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਰਾਖਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼, ਗਹਣੇ, ਰਥ ਤੇ ਕਵਚ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ; ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵ sunrise ਵਾਂਗ, ਕਾਲੀ ਘਟਾ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਵਾਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਵਾਅਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦਾ ਪਚੀਸਵਾਂ ਸਰਗ ਹੈ। ਹੁਣ, ਖਰਾ, ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਆਇਆ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕੇ, ਵੈਰੀ-ਵਿਨਾਸਕ, ਵੇਖਿਆ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣਿਆ ਤੇ ਉਚਾ ਕੀਤਾ ਦੇਖ, ਖਰਾ ਨੇ ਹੋਕਲਾ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਥ-ਚਲਾਕ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਰਾਮ ਵੱਲ ਰਥ ਚਲਾਏ। ਖਰਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਰਥ-ਚਲਾਕ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਮ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਖੜਾ ਸੀ, ਦੇ ਕੋਲ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ, ਰਾਤ ਦੇ ਦਾਨਵਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਖਰਾ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਦੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਲਾਲ ਮੰਗਲ ਵਾਂਗ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਖਰਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੁੱਟ ਸੀ, ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਹੋਕਲਾ ਮਾਰਿਆ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਰਾਤ-ਭਟਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰਾਮ, ਜੋ ਅਜੇਹਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਜੈਯ ਸੀ, ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਖਸ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਨੂੰ ਗਦਾ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਭਾਲੇ, ਜੈਵਲਿਨ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਕੁਲਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਘਟਾ ਵਾਂਗ, ਕਕੁਤਸਥ ਉੱਤੇ ਰਥ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਾਥੀ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਲੈ ਕੇ ਆਏ; ਰਾਖਸਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਮ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਖਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਘਟਾਵਾਂ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ। ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਣ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਯਤੁਧਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਹਥਿਆਰ ਸਹਿ ਲਏ।