ਜਦੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਉਠੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਵੱਡਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਦੇਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਤੁਸੀਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਮ ਦਾ ਸਵੈ-ਅਵਤਾਰ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਅਡੋਲ, ਧਰਮਕ, ਤੇ ਉਜਲੇ ਹੋ—ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੋ। ਰਾਘਵ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ-ਨਿਸ਼ਠਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਨੂੰ ਨਿਭਾਓ, ਤੇ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾਂ ਸਹਿਣਾ। ਜਿਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ,' ਪਰ ਫਿਰ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਰਨਾਈ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਭੇਜੋ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਪੁੱਤ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਅੱਗ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਧਰਮ embodied ਹਨ, ਸ਼ਕਤੀਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਤੇ ਤਪस्या ਵਿੱਚ ਲੀਨ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਜਾਣਦਾ, ਨਾ ਜਾਣ ਸਕੇਗਾ। ਨਾ ਦੇਵ, ਨਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਨਾ ਅਮਰ, ਨਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਨਾ ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਕਿਨਨਰ ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਸर्प—ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਵਿਦਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਕ ਸੀ, ਕਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਨੇ ਕੌਸ਼ਿਕਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸੀ, ਜਦ ਉਹ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਜੇਤੂ ਉਜਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਜਯਾ ਤੇ ਸੁਪ੍ਰਭਾ, ਜੋ ਦਕਸ਼ ਦੀ ਸੁੰਦਰ-ਕੰਧੀ ਧੀ ਹੈ, ਨੇ ਸੌ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਜਯਾ ਨੇ, ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪੰਜਾਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਪਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਸੀ। ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਨੇ ਵੀ ਪੰਜਾਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਜੈਯ, 'ਵਿਨਾਸਕ' ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਔਖੇ। ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਪੁੱਤ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਨਵੇਂ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਵੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਧਰਮ-ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਰਾਘਵ, ਪੂਰਵ ਜਾਂ ਭਵਿੱਖ—ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਦੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ, ਉਜਾਸ ਤੇ ਖਿਆਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਮਾ ਦੇ ਜਾਣੇ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜਾ ਦੇਸ਼ਰਥ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ, ਰਾਘਵ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦਾ ਬਾਈਂਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੇਸ਼ਰਥ, ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਰਾਮਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਮਾ, ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ, ਪਿਤਾ ਦੇਸ਼ਰਥ ਤੇ ਪੂਜਾਰੀ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਸੰਸਕਾਰ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ, ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੇਸ਼ਰਥ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਸੂੰਘਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਪੁੱਤ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਰਾਮਾ—ਕੰਵਲ-ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲਾ—ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਹੌਲੀ, ਧੂੜ-ਰਹਿਤ ਹਵਾ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵਿਰਲੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਢੋਲ-ਨਗਾਰੇ ਵੱਜਦੇ ਹਨ; ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਢੋਲ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਵਾਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਾਮਾ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਲਾ ਜੂੜਾ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਚਲਦੇ ਹਨ; ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ (ਲਕਸ਼ਮਣ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ, ਤੀਰ-ਕੁੰਚੀਆਂ ਤੇ ਧਨੁਸ਼-ਵਾਲੇ, ਦਸੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪਿੱਛੇ, ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ, ਚਲਦੇ ਹਨ। ਦੋਨੋ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਪਿੱਛੇ, ਸੋਭਾ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਚਲਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ, ਧਨੁਸ਼-ਕੁੰਚੀਆਂ, ਗੰਟੀਆਂ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਰਾਮਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ, ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੋਨੋ, ਅਚਿੰਤਯ ਸਥਾਣੁ ਦੇਵ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬਚਨ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਪੁੱਤਰ, ਜਲ ਲੈ ਲੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਮਾਂ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ।" "ਮੈਨੂੰ ਤੋਂ ਬਲਾ ਤੇ ਅਤਿਬਲਾ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਲਵੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਥਕਾਵਟ, ਬੁਖਾਰ ਜਾਂ ਰੂਪ-ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਜਾਣੋਗੇ।" "ਕੋਈ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ, ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਸੌ ਰਹੇ ਹੋ ਜਾਂ ਅਸਾਵਧਾਨ ਹੋ; ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਬਾਹੁ-ਬਲ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ।" "ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਮਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਬਲਾ ਤੇ ਅਤਿਬਲਾ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਰਾਘਵ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ।" "ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ, ਸੁਭਾਗ, ਦਾਨ, ਗਿਆਨ, ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਤੇ ਪ੍ਰਤੀ-ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ।" "ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਪੂਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਬਲਾ ਤੇ ਅਤਿਬਲਾ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹਨ।" "ਹੇ ਰਾਮਾ, ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਬਲਾ ਤੇ ਅਤਿਬਲਾ ਸਿੱਖ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਿਸ।" "ਇਹ ਦੋ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਲਵੋ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਆਨੰਦ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ; ਜਦ ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਵਿਦਿਆਵਾਂ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਧੀਆਂ ਹਨ।" "ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਿਸ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ—ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਇਹ, ਤਪस्या ਰਾਹੀਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਗੀਆਂ; ਫਿਰ, ਰਾਮਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਖੁਸ਼-ਚਿਹਰਾ, ਜਲ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਸੋਭਾ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ।