ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਇਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਨਿਰਣੈ ਹੈ, ਰਾਜਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਕਕੁਤਸਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਵੋ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਬੁਧੀ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਛਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਧਰਤੀ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਡਰ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਵਸੀਸਠ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਡਰ ਨਾਲ ਹਿਲ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਟਲ ਅਤੇ ਉੱਚ ਆਦਰਸ਼ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲੱਗਾ। "ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਜਿਵੇਂ ਜੀਵੰਤ ਰੂਪ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਅਟਲ, ਨਿਆਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ—ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡੋ ਨਾ। ਰਾਘਵ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਧਰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ 'ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ' ਦਾ ਵਚਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਭੇਜੋ। ਚਾਹੇ ਰਾਮ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਅੱਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਧਰਮ ਦਾ ਜੀਵੰਤ ਰੂਪ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੀਨ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਜਾਂ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਉਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਜਾਣੇਗਾ। ਨਾ ਦੇਵਤਾ, ਨਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਨਾ ਅਮਰ, ਨਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਨਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਕਿਨਨਰ, ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਸੱਪ ਇਹ ਵਿਦਿਆ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਸਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਨੇ ਕਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ (ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਪੁੱਤਰ) ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸੀ, ਜਦ ਉਹ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਜਯਾ ਅਤੇ ਸੁਪ੍ਰਭਾ, ਦੱਖ ਦੀ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਧੀ, ਨੇ ਸੌ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਆਸਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਜਯਾ ਨੇ, ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪੰਜਾਹ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਨੇ ਵੀ ਪੰਜਾਹ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ, ਅਜੈਯ, 'ਵਿਨਾਸਕ' ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਸੀ। ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਂ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਨਵੇਂ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਾਘਵ, ਉਸ ਲਈ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਂ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ—ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਦੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਘਵ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਈ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦਾ ਬਾਈਂਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਵਸੀਸਠ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਦ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਸੀਸਠ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਸੰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਇਆ, ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਘਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ (ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਪੁੱਤਰ) ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ, ਜੋ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਹਲਕੀ, ਧੂੜ ਰਹਿਤ ਹਵਾ ਵਹੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਨੇ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੰਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚਲਿਆ, ਪਿੱਛੇ ਉਸਦੇ ਚਰਣਾਂ 'ਤੇ ਰਾਮ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਵਿੱਥਾ ਵਾਲਾ ਕੇਸ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਆਇਆ। ਦੋਵੇਂ ਭਰਾਵਾਂ, ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਅਤੇ ਤੁਰਕੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ, ਦਸੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੌਣਕ ਬਖਸ਼ਦੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ, ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਦੋ ਸੱਪ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪੀਛਲ ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ। ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ, ਕਵਚ, ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਪਏ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਨੌਜਵਾਨ, ਸੁੰਦਰ, ਤੇਜਸਵੀ, ਨਿਰਮਲ, ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਪੀਛਲ ਚਲੇ। ਉਹ ਅਕਲਪਨੀਆ ਸਥਾਣੂ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਨਿਕਲੇ। ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਤੈਅ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਰਯੂ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਪੁੱਤਰ, ਪਾਣੀ ਲੈ ਲੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਮਾਂ ਨਕਾਮ ਨਾ ਹੋਵੇ।" "ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਬਲਾ ਅਤੇ ਅਤਿਬਲਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਲਵੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਥਕਾਵਟ, ਬੁਖਾਰ ਜਾਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਦੇਖੋਗੇ।" "ਕੋਈ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਜਾਂ ਦੁਰਾਤਮਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵਿਆਪ ਸਕਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁੱਤੇ ਹੋ ਜਾਂ ਬੇਧਿਆਨ ਹੋ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤੁਸੀਂ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਮ, ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ; ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਬਲਾ ਅਤੇ ਅਤਿਬਲਾ ਦਾ ਜਪ ਕਰੋ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ।" "ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਸੁਭਾਗ, ਦਾਨ, ਗਿਆਨ, ਬੁਧੀ, ਉੱਤਰ-ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ; ਬਲਾ ਅਤੇ ਅਤਿਬਲਾ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਮਾਂ ਹਨ।" "ਹੇ ਰਾਮ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਬਲਾ ਅਤੇ ਅਤਿਬਲਾ ਸਿੱਖ ਲੈਓ, ਤਾਂ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਆਪ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਗੌਰਵ, ਇਹ ਦੋ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਲਵੋ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ; ਜਦ ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਵਿਦਿਆ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਧੀਆਂ ਹਨ।" "ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਇਹ ਵਿਦਿਆ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ; ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਆਗਿਆਨੁਸਾਰ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਚੱਲ ਪਏ।