ਰਾਵਣ ਦੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਵੀ, ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਵਰਗੇ ਅਮਰ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਵਿਅਕਤੀ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਮੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦ ਅਤੇ ਉਪਸੁੰਦ ਵਰਗੇ ਹੀ ਹਨ। ਮਾਰੀਚ ਅਤੇ ਸੁਬਾਹੂ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਵਿਘਨ ਪਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਬੜੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨਾਲ ਲੜਨ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਰਾਜੇ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁਸ਼ਿਕ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਗੁੱਸਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਗੁੱਸਾ ਐਸਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਘੀ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਅੱਗ ਪ੍ਰਚੰਡ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦਾ ਇਕਵੀ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਬਚਨ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਪਰ ਰਿਸ਼ੀ ਕਉਸ਼ਿਕ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੋਂ ਮੁੱਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਇਹ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਅਤੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਕੁਲ ਨੂੰ ਸ਼ੋਭਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਜੇ ਇਹੋ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।" ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ, ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਧੀਰ ਅਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸਨ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲੱਗੇ, "ਤੁਸੀਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਮ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਥਿਰ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਰਾਘਵ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਨੂੰ ਨਿਭਾਓ, ਅਧਰਮ ਦਾ ਬੋਝ ਨਾ ਲਵੋ।" "ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ 'ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ' ਆਖ ਕੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਨ ਕਰਮ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਭੇਜੋ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਰਾਖਸ਼ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੁਸ਼ਿਕ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅੱਗ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਆਪ ਧਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਹੈ। ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਚਲ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਹੀ ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਜਾਣ ਸਕੇਗਾ। ਨਾ ਦੇਵਤਾ, ਨਾ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਨਾ ਅਮਰ, ਨਾ ਰਾਖਸ਼, ਨਾ ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਕਿੰਨਰ ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਸੱਪ ਵੀ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਰਮ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਨੇ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਜਦ ਉਹ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਜਯਾ ਅਤੇ ਸੁਪ੍ਰਭਾ, ਜੋ ਦੱਖ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਨੇ ਸੌ ਉਜਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਜਯਾ ਨੇ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਪੰਜਾਹ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਨੇ ਵੀ ਪੰਜਾਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ, ਅਜੈ ਅਤੇ 'ਵਿਨਾਸ਼ਕ' ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਔਖੇ ਸਨ। ਕੁਸ਼ਿਕ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਨਵੇਂ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਵੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਕੁਝ ਵੀ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਂ ਨਵਾਂ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ। ਇੰਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਰਾਮ ਦੇ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।" ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਦਿਲੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰਾਘਵ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦਾ ਬਾਈਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ, ਪਿਓ ਦਸ਼ਰਥ ਅਤੇ ਪੁਜਾਰੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਵਲੋਂ ਸ਼ੁਭ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਬੜੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਮੱਥਾ ਸੁੰਘਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਿਕ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਰਾਮ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ, ਨਰਮ ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਹਵਾ ਵਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਦਿਵਿਆਂ ਢੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ; ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਢੋਲ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ ਨੇ ਰਵਾਨਗੀ ਕੀਤੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਪਏ, ਪਿੱਛੋਂ ਰਾਮ ਆਪਣੀ ਜਟਾ ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਂਗ ਬਾਂਧੀ ਹੋਈ, ਧਨੁਸ਼ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਚੱਲ ਪਏ। ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਤਰਕਸ਼ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਦੱਸੋ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੌਣਕ ਬਖਸ਼ਦੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ। ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼, ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਕੰਗਣ ਪਾਏ, ਅਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਲਟਕਦੀਆਂ, ਕੁਸ਼ਿਕ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਗਏ। ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੇ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਧਾਉਂਦੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਚਿੰਤਯ ਸ੍ਥਾਣੁ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੇ। ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਤੈਅ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।