ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, "ਕਦੇ ਵੀ ਕਠੋਰ ਤੇ ਨਿਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਹਾਸ-ਮਜ਼ਾਕ ਨਾ ਕਰੀਏ; ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ ਕਿ ਵੈਦੇਹੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿਉਂਦੀ ਰਹੇ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, "ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਇਸ ਭੈੜੀ, ਦੁਸ਼ਟ, ਪਾਗਲ, ਤੇ ਮੋਟੇ ਪੇਟ ਵਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੂੰ ਵਿਅੰਗ ਕਰ।" ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਦੀਆਂ ਕੰਨ ਅਤੇ ਨੱਕ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਕੰਨ ਤੇ ਨੱਕ ਵੱਖ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ, ਅਜੀਬ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਖਦੀ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੋਂ ਆਈ ਸੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਈ। ਹੁਣ ਉਹ ਵਿਅੰਗ ਹੋ ਚੁੱਕੀ, ਭੈੜੀ ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਤਪਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਖਾਂ ਮਾਰਦੀ, ਮਾਨੋ ਸਾਵਣ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਲਹੂ ਵਗਾਉਂਦੀ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਅੰਗ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਖਰਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ, ਜੋ ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਗੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਗਿਰੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਜਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਤਪਤ, ਡਰ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਈ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਖਰਾ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ—ਰਾਮ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਵਿਅੰਗਤਾ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯ ਕਾਂਡ ਦਾ ਉਨੀਵਾਂ ਸਰਗ। ਖਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਵਿਅੰਗ ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, "ਹੁਣ ਉਠੋ ਤੇ ਦੱਸੋ—ਆਪਣੀ ਭੁੱਲ ਤੇ ਡਰ ਛੱਡੋ; ਸਾਫ-ਸਾਫ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਝ ਵਿਅੰਗ ਕੀਤਾ?" "ਕੌਣ, ਕਾਲੀ ਸੱਪ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ, ਬੇਖ਼ੌਫ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਂਗਲ ਦੇ ਨਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕੌਣ, ਮੌਤ ਦੀ ਫਾਂਸੀ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜ਼ਹਰ ਪੀ ਚੁੱਕਾ ਹੈ?" "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਾਲੀ ਹੋ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੋ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੋ, ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੋ—ਕੌਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ, ਮਾਨੋ ਮੌਤ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ?" "ਕੌਣ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਭੂਤ, ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਝ ਵਿਅੰਗ ਕਰ ਸਕੇ?" "ਮੈਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਮੇਰਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰ ਸਕੇ—ਨਾ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਹੀ ਵਜਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ।" "ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ, ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਦੁੱਧ ਵੱਖ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਜਿਸ ਦਾ ਲਹੂ, ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਜੀਵਨ-ਬਿੰਦੂਆਂ ਤੋਂ ਵਹੇਗਾ, ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਣਾ ਚਾਹੇਗੀ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।" "ਜਿਸ ਦੀ ਲਾਸ਼, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਵੇਗੀ, ਗੀਧ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਮਾਸ ਖਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ।" "ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਭੂਤ ਜਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਉਸ ਨਿਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਚਾ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ।" "ਹੁਣ, ਜਦ ਤੇਰਾ ਹੋਸ਼ ਆ ਗਿਆ, ਦੱਸ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੁਸ਼ਟ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਇੰਝ ਹੋਈ?" ਖਰਾ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਲੈ ਕੇ, ਬੋਲਣ ਲੱਗੀ: "ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ, ਸੁੰਦਰ, ਨਰਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ, ਛਾਲੇ ਤੇ ਕਾਲੀ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ—" "ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦੇ, ਸਯੰਮ ਵਾਲੇ, ਤਪਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਭਰਾ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਹਨ।" "ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਰਾਜਸੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵ ਜਾਂ ਦਾਨਵ ਹਨ, ਇਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੀ।" "ਉਥੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤ ਵੀ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ, ਹਰ ਗਹਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੀ ਸੀ।" "ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਨੇ, ਉਸ ਔਰਤ ਦੀ ਗੱਲ 'ਤੇ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਹਾਲ ਕੀਤਾ, ਮਾਨੋ ਮੈਂ ਬੇਸਹਾਰਾ ਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੀ ਮਾਰੀ ਹੋਵਾਂ।" "ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਇੱਛਾ ਇਹ ਹੈ: ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ—ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀ ਲਵਾਂ।" ਜਦ ਉਹ ਇੰਝ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਖਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਚੌਦਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਸਨ। "ਦੋ ਮਰਦ, ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਛਾਲੇ ਤੇ ਕਾਲੀ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮ ਪਹਿਨੇ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਨਾਲ, ਡਰਾਉਣੇ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ।" "ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਦੋ ਤੇ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਔਰਤ ਮਾਰ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਓ; ਤੇ ਇਹ, ਮੇਰੀ ਭੈਣ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਲਹੂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੀ ਲਵੇਗੀ।" "ਇਹ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਰਾਕਸ਼ਸੋ; ਇਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਪੂਰਾ ਕਰੋ—ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਵੋ।" "ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਦੋ ਭਰਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗੇ, ਇਹ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀ ਲਵੇਗੀ।" ਇਸ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਮਾਨੋ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਬੱਦਲ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯ ਕਾਂਡ ਦਾ ਵੀਹਵਾਂ ਸਰਗ। ਫਿਰ, ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ, ਰਾਘਵ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚੀ, ਉਹ ਦੋ ਭਰਾ ਤੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਵੇਖਿਆ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਘਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਬੋਲਿਆ: "ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਰੁਕੋ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹੋ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋਏ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ।" ਰਾਮ ਦੀ ਇਹ ਆਗਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।