ਕਦਰੂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲੇ ਨਾਗ ਬਣੇ। ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਅਰੁਣ। ਅਰੁਣ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਸੰਪਾਤੀ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਜਟਾਯੁ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣ, ਮੈਂ ਸ਼ੈਨੀ ਦਾ ਪੁੱਰ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਜੰਗਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖਤਰਨਾਕ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਪਿਆਰੇ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਇੱਥੋਂ ਜਾਵੋਗੇ, ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਘਵ ਨੇ ਜਟਾਯੁ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਟਾਯੁ ਨਾਲ ਹੋਈ ਦੋਸਤੀ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਹੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਮਿਥਿਲਾ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੰਛੀ ਜਟਾਯੁ ਦੀ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ, ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਹੁਣ ਸੱਤਾਰਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਨ੍ਹਾਵਣ ਦੇ ਕੰਮ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਗੋਦਾਵਰੀ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਰਾਘਵ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਝੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ। ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਝੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠਿਆ ਸੀ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦ ਰਾਮ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਉੱਥੇ ਆ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਸੀ ਸ਼ੂर्पਣਖਾ, ਜੋ ਦਸਗ੍ਰੀਵ ਰਾਵਣ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ, ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਹਾਥੀ ਵਰਗੀ ਚਾਲ ਅਤੇ ਗੋਲ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾਲ ਵੇਖੇ। ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ, ਪਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਰਾਜਸੀ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਗੂੜ੍ਹਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ।