ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ, ਜੋ ਕਿ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾ ਲੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕੀ ਹੈ, ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੌਣ ਹਨ, ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਸੱਚਮੁਚ ਕੀ ਹੈ?" ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਹ ਰਾਖਸ਼ਸ ਕਿੰਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੌਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਓ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧੂ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?" ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਰਾਖਸ਼ਸ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰਾਵਣ ਹੈ, ਜੋ ਪੌਲਸਤਿਆ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਬੂੰਦ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਓ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਰਾਵਣ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸੁਰਜ ਹੈ।" ਰਾਵਣ ਦਾ ਭਰਾ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਸਾਧੂ ਵਿਸ਼ਰਵਾਸ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਯਾਜਨ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਉਸ ਦੇ ਉਕਸਾਉਣ 'ਤੇ, ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਾਖਸ਼ਸ - ਮਾਰੀਚਾ ਅਤੇ ਸੁਬਾਹੂ - ਯਾਜਨ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ। "ਇਸ ਲਈ, ਓ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ 'ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਬੇਕਸੂਰ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਓ ਪਵਿੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਹੋ।" ਰਾਵਣ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਾ, ਦਾਨਵ, ਗੰਦਰਵ, ਯਕਸ਼, ਪੰਛੀ, ਅਤੇ ਸੱਪ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਠਹਿਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਫਿਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਹੈ? "ਰਾਵਣ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤੀਆਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੜ ਸਕਦਾ।" "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਬੇਨਤੀ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਕੇ, ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸਾ ਭਰ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਯਾਜਨ ਵਿੱਚ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਅੱਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਅਦ, ਸਾਧੂ ਕੌਸ਼ਿਕਾ ਨੇ ਜਦੋਂ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਇਹ ਰਘੂ ਦੇ ਘਰ ਅਤੇ ਇਸ ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲਈ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।" "ਜੇ ਇਹ ਤੇਰਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ, ਓ ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਇਆ ਸੀ; ਓ ਕਕੁਤਸਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਖੁਸ਼ ਰਹੋ ਅਤੇ ਮਾਨਯੋਗ ਰਹੋ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਕੰਪਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈ ਗਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੈਂ; ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡ।" "ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।" "ਜੋ ਕੋਈ 'ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ' ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਨੇਕੀ ਅਤੇ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਰਾਮ ਨੂੰ ਭੇਜੋ।" "ਚਾਹੇ ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾ।" "ਉਹ ਧਰਮ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਅਤੇ ਤਪੱਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।" "ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਜਾਣੇਗਾ।" "ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤਾ, ਨਾ ਸਾਧੂ, ਨਾ ਅਮਰ, ਨਾ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਨਾ ਸਿਖਰ ਦੇ ਗੰਦਰਵ, ਯਕਸ਼, ਕਿਨਰ ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਸੱਪ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੌਸ਼ਿਕਾ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਾਧੂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਾਮ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਧੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ, ਰਘੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਹੁਣ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ; ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਦੇ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਚਿਹਰਾ ਨਾਲ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।