ਫਿਰ, ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਨਰਮ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਦਮੀ ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਂਗੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਪੁੱਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਜਾਣੋ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦੋਸਤ ਸਮਝ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਅਤੇ ਨਾਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਰਾਮ ਦੇ ਸਵਾਲ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਮੂਲ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਹੋਈ ਸੀ। "ਹੇ ਬਾਹੁਬਲੀ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ, ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਦਮ, ਫਿਰ ਵਿਕ੍ਰਿਤ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੇਸ਼, ਸੰਸ਼੍ਰਯ ਅਤੇ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਸਥਾਣੁ, ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰਿ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਰਤੁ ਹੋਏ; ਪੁਲਸਤ੍ਯ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਅਤੇ ਪੁਲਹ ਵੀ ਹੋਏ। ਡਕਸ਼, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਅਪਰਾ, ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਕਸ਼ਯਪ ਆਖਰੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੀ। ਡਕਸ਼ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਸੱਠ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਜੋ ਸਭ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠ ਧੀਆਂ—ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਨੂ, ਕਾਲਕਾ, ਤਾਮਰਾ, ਕ੍ਰੋਧਵਸਾ, ਮਨੁ ਅਤੇ ਅਨਲ—ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੋਗੇ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋਣਗੇ, ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ।" ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਨੂ, ਕਾਲਕਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਮਨ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਅਦਿਤੀ ਤੋਂ ਤੈਂਤੀਸ ਦੇਵਤੇ ਜਨਮੇ—ਆਦਿਤ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਦਫਾ ਕੀਤਾ। ਦਿਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਨਰਕ ਅਤੇ ਕਾਲਕਾ ਵੀ ਜਨਮੇ, ਕਾਲਕਾ ਤੋਂ ਕ੍ਰੌਂਚੀ, ਭਾਸੀ, ਸ਼ੇਨੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟ੍ਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕੀ ਹੋਏ। ਤਾਮਰਾ ਨੇ ਇਹ ਪੰਜ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈਆਂ। ਕ੍ਰੌਂਚੀ ਨੇ ਉੱਲੂ ਜਨਮਿਆਏ, ਭਾਸੀ ਨੇ ਬਗਲੇ, ਸ਼ੇਨੀ ਨੇ ਬਾਜ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗਿੱਧ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟ੍ਰੀ ਨੇ ਹੰਸ ਤੇ ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹੰਸ ਜਨਮਾਏ। ਉਸ ਨੇ ਚਕਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੁਕੀ ਨੇ ਨਤਾ ਨੂੰ ਜਨਮਿਆਇਆ, ਤੇ ਨਤਾ ਤੋਂ ਵਿਨਤਾ ਧੀ ਹੋਈ। ਰਾਮਾ, ਨਤਾ ਤੋਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚੋਂ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਮ੍ਰਿਗੀ, ਮ੍ਰਿਗਮੰਦਾ, ਹਰੀ, ਭਦ੍ਰਮਦਾ, ਫਿਰ ਮਾਤੰਗੀ, ਸ਼ਾਰਦੂਲੀ, ਸ਼੍ਵੇਤਾ, ਸੁਰਭੀ, ਸੁਰਸਾ ਅਤੇ ਕਦਰੂ। ਮ੍ਰਿਗੀ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਹਿਰਣ ਜਨਮੇ, ਮ੍ਰਿਗਮੰਦਾ ਤੋਂ ਰਿੱਛ, ਸ੍ਰਿਮਰਾ ਤੇ ਚਮਰਾ ਤੋਂ ਵੀ। ਭਦ੍ਰਮਦਾ ਨੇ ਇਰਾਵਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਧੀ ਜਨਮਾਈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਐਰਾਵਤ ਮਹਾਂ ਹਾਥੀ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਥ ਹੈ। ਹਰੀ ਤੋਂ ਬਾਂਦਰ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਵਾਨਰ ਜਨਮੇ, ਸ਼ਾਰਦੂਲੀ ਤੋਂ ਲੰਬੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲੇ ਲੰਗੂਰ ਅਤੇ ਬਾਘ, ਮਾਤੰਗੀ ਤੋਂ ਹਾਥੀ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਤੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ। ਸੁਰਭੀ ਨੇ ਦੋ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ—ਰੋਹਿਣੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੰਧਰਵੀ। ਰੋਹਿਣੀ ਤੋਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਗੰਧਰਵੀ ਤੋਂ ਘੋੜੇ, ਸੁਰਸਾ ਤੋਂ ਸੱਪ, ਤੇ ਕਦਰੂ ਤੋਂ ਨਾਗ। ਮਨੁ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮਾਏ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਛਤ੍ਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ। ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਛਤ੍ਰੀ, ਜੰਘਾ ਤੋਂ ਵੈਸ਼, ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਏ, ਇਹ ਰੀਤਿ ਹੈ। ਅਨਲਾ ਨੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲਦਾਰ ਰੁੱਖ ਜਨਮਾਏ। ਵਿਨਤਾ, ਜੋ ਸ਼ੁਕੀ ਦੀ ਪੋਤੀ ਅਤੇ ਕਦਰੂ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ। ਕਦਰੂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਪ ਜਨਮਾਏ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਹਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨਾਗ ਹਨ; ਵਿਨਤਾ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ—ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਅਰੁਣ। ਅਰੁਣ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਟਾਯੂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਸੰਪਾਤੀ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੇਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਣ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਰਹਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਜੰਗਲ ਕਠਿਨ ਤੇ ਖਤਰਨਾਕ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਰਾਖਸ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਜਾਓ, ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਜਟਾਯੂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਜਟਾਯੂ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਕਥਾ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਥੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਮਿਥਿਲਾ ਨੰਦਨੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਂ ਪੰਛੀ ਜਟਾਯੂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ, ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ। ਹੁਣ ਸਤਾਰਵੀਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਨਿਤਕਰਮ ਨ੍ਹਾਉਣ ਆਦਿ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਝੋਪੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ। ਰਾਮ ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਝੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦ ਰਾਮ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਰਾਖਸਣ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੂर्पਣਖਾ ਸੀ, ਜੋ ਦਸਮੁੱਖ ਰਾਖਸ ਰਾਵਣ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ; ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਈ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।