ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਜਦੋਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਕੋਈ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹੈ ਜੋ ਪੰਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੰਛੀ ਮਿੱਠੀ ਅਤੇ ਨਰਮ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਬੋਲੇ, "ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਜਾਣੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਸਮਝ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਅਤੇ ਨਾਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਰਾਮ ਦੇ ਸਵਾਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਅਤੇ ਮੂਲ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਲੱਗਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ। "ਹੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਦਮ, ਫਿਰ ਵਿਕ੍ਰਿਤ, ਫਿਰ ਸ਼ੇਸ਼, ਸੰश्रਯ ਅਤੇ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਸਥਾਣੁ, ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰਿ, ਮਹਾ-ਬਲਵਾਨ ਕ੍ਰਤੁ, ਪੁਲਸਤ੍ਯ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਅਤੇ ਪੁਲਹ ਵੀ ਹੋਏ। ਦਕ੍ਸ਼, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਅਪਰਾ, ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਜੀ ਹੋਏ।" "ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਸੱਠ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ ਧੀਆਂ ਜਣੀਆਂ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠ ਧੀਆਂ—ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਾਨੁ, ਕਾਲਕਾ, ਤਾਮਰਾ, ਕ੍ਰੋਧਵਸਾ, ਮਨੁ ਅਤੇ ਅਨਲ—ਵਿਆਹ ਲਈਆਂ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਕਿ, 'ਤੁਸੀਂ ਐਸੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੋਗੀਆਂ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋਣਗੇ, ਮੇਰੇ ਸਮਾਨ।'" "ਅਦਿਤੀ ਤੋਂ ਤੈਂਤੀਸ ਦੇਵਤੇ ਜੰਮੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਿਤ੍ਯ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਾਰ ਵੀ ਹਨ। ਦਿਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੈਤ੍ਯ ਜੰਮੇ। ਦਾਨੁ ਤੋਂ ਨਰਕ ਅਤੇ ਕਾਲਕਾ ਆਦਿਕ ਹੋਏ। ਤਾਮਰਾ ਤੋਂ ਪੰਜ ਧੀਆਂ ਹੋਈਆਂ—ਕ੍ਰੌਂਚੀ, ਭਾਸੀ, ਸ਼ੇਨੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟ੍ਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕੀ। ਕ੍ਰੌਂਚੀ ਤੋਂ ਉੱਲੂ, ਭਾਸੀ ਤੋਂ ਬਗਲੇ, ਸ਼ੇਨੀ ਤੋਂ ਬਾਜ਼ ਅਤੇ ਗਿਧ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟ੍ਰੀ ਤੋਂ ਹੰਸ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਬਤਖ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਕੀ ਤੋਂ ਨਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਵਿਨਤਾ ਹੋਈ।" "ਫਿਰ, ਕ੍ਰੋਧਵਸਾ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਮ੍ਰਿਗੀ, ਮ੍ਰਿਗਮੰਦਾ, ਹਰੀ, ਭਦ੍ਰਮਦਾ, ਮਾਤੰਗੀ, ਸ਼ਾਰਦੂਲੀ, ਸ਼੍ਵੇਤਾ, ਸੁਰਭੀ, ਸੁਰਸਾ ਅਤੇ ਕਦਰੂ। ਮ੍ਰਿਗੀ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਹਿਰਣ, ਮ੍ਰਿਗਮੰਦਾ ਤੋਂ ਰਿੱਛ, ਭਦ੍ਰਮਦਾ ਦੀ ਧੀ ਇਰਾਵਤੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ ਏਰਾਵਤ ਜੰਮਿਆ। ਹਰੀ ਤੋਂ ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ ਵਾਨਰ, ਸ਼ਾਰਦੂਲੀ ਤੋਂ ਲੰਗੂਰ ਅਤੇ ਬਾਘ, ਮਾਤੰਗੀ ਤੋਂ ਹਾਥੀ, ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਤੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਜੰਮੇ।" "ਸੁਰਭੀ ਨੇ ਦੋ ਧੀਆਂ ਜਣੀਆਂ—ਰੋਹਿਣੀ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵੀ। ਰੋਹਿਣੀ ਤੋਂ ਗਾਂ, ਗੰਧਰਵੀ ਤੋਂ ਘੋੜੇ, ਸੁਰਸਾ ਤੋਂ ਸੱਪ ਅਤੇ ਕਦਰੂ ਤੋਂ ਨਾਗ ਜੰਮੇ। ਮਨੁ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਜਣੇ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰ। ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਜੰਘਾ ਤੋਂ ਵੈਸ਼, ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਜੰਮੇ।" "ਅਨਲਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਫਲਦਾਰ ਦਰੱਖਤ ਜਣੇ। ਵਿਨਤਾ, ਜੋ ਸ਼ੁਕੀ ਦੀ ਪੋਤੀ ਅਤੇ ਕਦਰੂ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ, ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਅਰੁਣ। ਅਰੁਣ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਟਾਯੁ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਸੰਪਾਤੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੇਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਣੋ।" "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਰਹਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਜੰਗਲ ਬੜੀ ਔਖੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਕਿਤੇ ਜਾਵੋਗੇ, ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਨੇ ਜਟਾਯੁ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਜਟਾਯੁ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਬਾਰੇ ਬਾਰੰਬਾਰ ਸੁਣਿਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਹੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਮਿਥਿਲਾ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੰਛੀ ਜਟਾਯੁ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਾਰਵਾਂ ਸਰਗ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ, ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚੇ, ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਰਸਮਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਕੁੱਟੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵੱਸਣ ਲੱਗੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਮ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਕੁੱਟੀ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸੌਭਾਗਯਸ਼ਾਲੀ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚ ਰਮੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਦਿਨ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਉੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ।