ਜਦੋਂ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਬਾਜ਼ ਜਟਾਯੂ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਜਟਾਯੂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਆਕৃতি ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੋਈ ਰਾਕਸ਼ਸ ਪੰਛੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?" ਜਟਾਯੂ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਨਰਮ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਿਤ੍ਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਜਟਾਯੂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਜਟਾਯੂ ਦੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਬਾਰੇ ਅਕਸਰ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਨਾਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਜਟਾਯੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਮੂਲ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਟਾਯੂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਫ਼ਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਰਹਾਂ। ਇਹ ਘਣੀ ਜੰਗਲ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੂਰ ਹੋਵੋਗੇ, ਮੈਂ ਪਿਆਰੀ ਸੀਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।" ਰਾਮ ਨੇ ਜਟਾਯੂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੈਥਿਲੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੰਛੀ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਆਪਣੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਮੱਛੀਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਪੰਚਵਟੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਸਰਪਾਂ ਅਤੇ ਹਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸੰਤ ਰੂਪ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਜਿਹੜਾ ਸਥਾਨ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਓਥੇ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਪੰਚਵਟੀ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਜੰਗਲ।" "ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਨੈਤਰਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ survey ਕਰ। ਕਿਹੜੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਆਸ਼੍ਰਮ ਬਣਾਈਏ?" "ਉਹ ਥਾਂ ਲੱਭ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਿੱਥੇ ਵੈਦੇਹੀ, ਮੈਂ ਤੇ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ ਸਕੀਏ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਵੀ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ।" "ਜਿੱਥੇ ਜੰਗਲ ਸੁਹਾਵਣਾ ਤੇ ਪਾਣੀ ਮਨੋਹਰ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਲੱਕੜ, ਫੁੱਲ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।" ਰਾਮ ਦੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕਕੁਤਸਥ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕਕੁਤਸਥ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸੋ ਸਾਲ ਰਹੋ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਸੁਹਾਵਣੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਬਣਾਵਾਂ।" ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਤੋਂ ਰਾਮ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਰ ਗੁਣ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਚੁਣਿਆ। ਉਹ ਸੁਹਾਵਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ-ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਜ਼ਮੀਨ ਸਮਤਲ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ। ਇੱਥੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਸ਼੍ਰਮ ਬਣਾਈਂ।" "ਇੱਥੇ ਨੇੜੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ-ਪੋਖਰ ਹੈ, ਜੋ ਧੂਪ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਫੁੱਲਦੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।" "ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਤਮਾ ਅਗਸਤਯ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਫੁੱਲਦਾਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ।" "ਇੱਥੇ ਹੰਸ, ਸਾਰਸ, ਚਕਰਵਾਕ ਬੱਤਖਾਂ ਹਨ, ਨਦੀ ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੂਰ ਹੈ ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨੇੜੇ, ਤੇ ਹਿਰਨਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਇੱਥੇ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਹਨ, ਉੱਚੀਆਂ ਤੇ ਕਈ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਮੋਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੀਆਂ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ।" "ਇਹ ਪਹਾੜੀਆਂ ਸਾਲ, ਪਲਮ, ਤਮਾਲ, ਖਜੂਰ, ਜੈਕਫਰੂਟ, ਨਿਵਾਰਾ, ਤਿਨੀਸ਼ਾ, ਪੁੰਨਾਗਾ, ਆਮ, ਅਸ਼ੋਕ, ਤਿਲਕ, ਕੇਤਕ, ਚੰਪਕ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਫੁੱਲਦਾਰ ਬੂਟਿਆਂ ਅਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ।" "ਇੱਥੇ ਰਥ, ਚੰਦਨ, ਨੀਪਾ, ਪਰਨਾਸਾ, ਲਕੂਚਾ, ਧਵਾ, ਅਸ਼ਵਕਰਨ, ਖਦੀਰਾ, ਸ਼ਮੀ, ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਤੇ ਪਾਤਾਲਾ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।" "ਇਹ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ, ਕਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਪੰਛੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹਾਂਗੇ।" ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ—ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ—ਨੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ ਆਸ਼੍ਰਮ ਬਣਾਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਖੁਲ੍ਹਾ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਫਰਸ਼, ਲੰਬੇ ਥੰਬੇ, ਤੇ ਸਜੀ-ਸਜਾਈ ਬਾਂਸ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਕੀਤੀ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸ਼ਾਮੀ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਪਸਾਰੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ, ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ, ਕਾਸਾ, ਰੀਡ ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨੂੰ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਸਮਤਲ ਕੀਤਾ ਤੇ ਰਾਘਵ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਨਯੋਗ ਆਸ਼੍ਰਮ ਬਣਾਇਆ। ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਕਮਲ ਚੁੱਕੇ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਖਾਉਣ ਗਿਆ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਕਹੀਆਂ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਲਈ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗਲੇ ਦਿੱਤਾ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਸਮਝਦਾ, ਕ੍ਰਿਤਜਨ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਸੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਘਵ, ਜੋ ਵਧੀਕ ਸੁਖ ਤੇ繁荣 ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਫਲਦਾਇਕ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੰਚਵਟੀ ਦੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ, ਸੀਤਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਜਟਾਯੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਆਸ਼੍ਰਮ ਬਣਾਇਆ, ਨਦੀਆਂ, ਪਹਾੜੀਆਂ, ਰੁੱਖਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਮ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਜਿਆ।