ਸਯੇਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵंश ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਾਜ਼ ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਫ਼ਨ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨੇ ਹੰਸ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਲਹੰਸ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੁਕੀ ਨੇ ਨਤਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਨਤਾ ਦੀ ਧੀ ਵਿਨਤਾ ਸੀ। ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਆਪਣੇ ਵਿੱਚੋਂ ਦਸ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ: ਮ੍ਰਿਗੀ, ਮ੍ਰਿਗਮੰਡਾ, ਹਰੀ, ਅਤੇ ਭਦ੍ਰਮਦਾ। ਮਾਤੰਗੀ, ਸ਼ਾਰਦੂਲੀ, ਸ਼੍ਵੇਤਾ, ਅਤੇ ਸੁਰਭੀ ਵੀ; ਸੁਰਸਾ ਅਤੇ ਕਦਰੂ, ਜੋ ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਮ੍ਰਿਗੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਸਾਰੇ ਹਿਰਨ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਮਾ; ਮ੍ਰਿਗਮੰਡਾ ਤੋਂ ਭਾਲੂ, ਅਤੇ ਸ੍ਰਮਰ ਅਤੇ ਚਮਰ ਵੀ। ਫਿਰ ਭਦ੍ਰਮਦਾ ਨੇ ਇੱਕ ਧੀ ਇਰਾਵਤੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਐਰਾਵਤ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ। ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਬੰਦਰ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਰਕਤਿ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਸ਼ਾਰਦੂਲੀ ਨੇ ਗੋਲਾਂਗੂਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਘ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਮਾਤੰਗੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਹਾਥੀ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਮਾ; ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਨੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਸੁਰਭੀ ਨੂੰ ਦੋ ਧੀਆਂ ਹੋਈਆਂ: ਰੋਹਿਨੀ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਗੰਧਰਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਰੋਹਿਨੀ ਨੇ ਗਾਈਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਗੰਧਰਵੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ; ਸੁਰਸਾ ਨੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕਦਰੂ ਨੇ ਨਾਗਾਂ ਨੂੰ, ਹੇ ਰਾਮਾ। ਮਨੂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ। ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਥਾਈਂ ਤੋਂ ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਜਨਮੇ—ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਫਲਦਾਰ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਅਗਨਿਹੀਨ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੇ; ਵਿਨਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕੀ ਪੋਤੀਆਂ ਹਨ, ਕਦਰੂ ਅਤੇ ਸੁਰਸਾ ਭੈਣਾਂ ਹਨ। ਕਦਰੂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਹਾਰਾ; ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਅਰੁਣ। ਅਰੁਣ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਨਮਿਆ, ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਸੰਪਾਤੀ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਜਟਾਯੂ ਜਾਣੋ, ਸਯੇਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਰਾਮਾ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਘਣ ਘਣ ਜੰਗਲ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੂਰ ਹੋਵੋਗੇ, ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਪੁੱਤ। ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੇ ਜਟਾਯੂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਜਟਾਯੂ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਸੁਣਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਮਹਾ ਪੰਛੀ ਜਟਾਯੂ ਨੂੰ ਮੈਥਿਲੀ ਸੀਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਰਾਮ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗੁ ਮੱਛੀਆਂ ਵਾਂਗੁ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ, ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ। ਫਿਰ, ਪੰਚਵਟੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਅਤੇ ਹਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬੋਲਿਆ। "ਅਸੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਥਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਾਂ; ਇਹ ਪੰਚਵਟੀ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਿਕ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਜੰਗਲ।" "ਤੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈਂ; ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਥਾਂ ਤੇ ਤੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਸਾਡਾ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ?" "ਉਹ ਥਾਂ ਲੱਭ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਿੱਥੇ ਵੈਦੇਹੀ, ਤੂੰ ਅਤੇ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ।" "ਜਿੱਥੇ ਜੰਗਲ ਮੋਹਕ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਸੁਹਾਵਣਾ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਲੱਕੜ, ਫੁੱਲ, ਦਰਬ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਕਕੁਤਸਥ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ: "ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਾਂ, ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਸੋ ਸਾਲ ਰਹੇ; ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਹਿ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਸੰਦ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।" ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਥਾਂ ਚੁਣੀ। ਉਹ ਉਸ ਮੋਹਕ ਥਾਂ ਤੇ ਗਿਆ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਇਹ ਜ਼ਮੀਨ ਸਮਤਲ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢਕੀ ਹੋਈ; ਇੱਥੇ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਿਕ, ਤੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਾਵੇਂ।" "ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਕਮਲਾਂ ਦਾ ਪੋਖਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਗੰਧਿਤ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗੁ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।" "ਜਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ, ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਗੋਦਾਵਰੀ ਹੈ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ।" "ਇਹ ਹੰਸ ਅਤੇ ਸਾਰਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਨਾ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ, ਅਤੇ ਹਿਰਨਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।" "ਸੁਹਾਵਣੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਹਨ, ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਕਈ ਗੁਫਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢਕੇ ਹੋਏ।" "ਇਹ ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ, ਖਜੂਰ, ਅਤੇ ਫਣਸ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਨਿਵਾਰਾ, ਤਿਨਿਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਪੁੰਨਾਗਾ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।" "ਇਹ ਆਮ, ਅਸ਼ੋਕ, ਤਿਲਕ, ਕੇਤਕਾ, ਅਤੇ ਚੰਪਕ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਫੁੱਲਦਾਰ ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਬੇਲਾਂ ਦੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਨਾਲ।" "ਇੱਥੇ ਰਥ, ਚੰਦਨ, ਨੀਪਾ, ਪਰਣਾਸਾ, ਅਤੇ ਲਕੂਚਾ ਰੁੱਖ ਹਨ, ਧਵਾ, ਅਸ਼ਵਕਰਨ, ਖਦੀਰ, ਸ਼ਾਮੀ, ਕਿਮਸ਼ੁਕ, ਅਤੇ ਪਤਾਲਾ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।" "ਇਹ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਹਾਵਣੀ, ਅਤੇ ਕਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਇੱਥੇ, ਹੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਪੰਛੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਤੁਰੰਤ ਬਣਾਇਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਫਰਸ਼ ਸੀ, ਲੰਬੇ ਥੰਮਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਬਾਂਸ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਮੀ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਿਛਾਈਆਂ, ਪੱਕੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਘਰ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਾ, ਕਾਸਾ, ਨਲ, ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਟਾਯੂ ਪੰਚਵਟੀ ਦੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ।