ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਪੰਚਵਟੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਨਾਲ ਸਜਜੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਰਸਤਾ ਲੈ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੇ ਆਨੰਦ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤ, ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਗਿੱਧ ਮਿਲਿਆ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੋਈ ਰਾਕਸ਼ਸ ਪੰਛੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?" ਉਸ ਗਿੱਧ ਨੇ ਨਰਮ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਜਾਣੋ।" ਰਾਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸਮਝ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਨਾਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਰਾਮ ਦੇ ਸਵਾਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿੱਧ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੋਏ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਕਾਰਦਮ ਪਹਿਲਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਵਿਕ੍ਰਿਤਾ, ਫਿਰ ਸ਼ੇਸ਼, ਸੰਸ਼੍ਰਯ, ਅਤੇ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰ। ਫਿਰ ਸਥਾਣੁ, ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰਿ, ਮਹਾਨ ਕ੍ਰਤੁ, ਪੁਲਸਤਯ, ਅੰਗਿਰਾ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਅਤੇ ਪੁਲਹਾ। ਡਕਸ਼, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਸ਼ਯਪ ਆਖਰੀ ਸੀ। ਡਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਸਾਠ ਧੀਆਂ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈਆਂ। ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਠ ਧੀਆਂ—ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਾਨੂ, ਕਾਲਕਾ, ਤਾਮਰਾ, ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ, ਮਨੂ ਅਤੇ ਅਨਲਾ—ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ। ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਕਿ, "ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੋਗੀਆਂ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋਣਗੇ, ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣਗੇ।" ਅਦਿਤੀ ਤੋਂ ਆਦਿਤ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਜਨਮੇ; ਦਿਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੈਤ ਜਨਮੇ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਕਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਦਾਨੂ ਤੋਂ ਅਸ਼ਵਗਰੀਵ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਨਮਿਆ। ਨਰਕਾ, ਕਾਲਕਾ, ਅਤੇ ਕਾਲਕਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ—ਕ੍ਰੌਂਚੀ, ਭਾਸੀ, ਸ਼ੇਨੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਕੀ—ਜਨਮੀਆਂ। ਤਾਮਰਾ ਨੇ ਪੰਜ ਧੀਆਂ ਜਣੀਆਂ—ਕ੍ਰੌਂਚੀ, ਭਾਸੀ, ਸ਼ੇਨੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਕੀ। ਕ੍ਰੌਂਚੀ ਨੇ ਉਲੂ, ਭਾਸੀ ਨੇ ਭਾਸ ਪੰਛੀ, ਸ਼ੇਨੀ ਨੇ ਸ਼ੇਰ ਅਤੇ ਗਿੱਧ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨੇ ਹੰਸ ਅਤੇ ਕਲਹੰਸ, ਅਤੇ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀ ਜਣੇ। ਸ਼ੁਕੀ ਦੀ ਧੀ ਨਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਤਾ ਦੀ ਧੀ ਵਿਨਤਾ ਸੀ। ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਨੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ—ਮ੍ਰਿਗੀ, ਮ੍ਰਿਗਮੰਡਾ, ਹਰੀ, ਭਦ੍ਰਮਦਾ, ਮਾਤੰਗੀ, ਸ਼ਾਰਦੂਲੀ, ਸ਼੍ਵੇਤਾ, ਸੁਰਭੀ, ਸੁਰਸਾ, ਅਤੇ ਕਦਰੂ। ਮ੍ਰਿਗੀ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਹਿਰਣ, ਮ੍ਰਿਗਮੰਡਾ ਤੋਂ ਰੀਛ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ, ਭਦ੍ਰਮਦਾ ਤੋਂ ਇਰਾਵਤੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਏਰਾਵਤ, ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ, ਜਗਤ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਹਰੀ ਤੋਂ ਬਾਂਦਰ, ਸ਼ਾਰਦੂਲੀ ਤੋਂ ਗੋਲਾਂਗੂਲ ਅਤੇ ਬੱਬਰ ਸ਼ੇਰ, ਮਾਤੰਗੀ ਤੋਂ ਹਾਥੀ, ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਤੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਜਣੇ। ਸੁਰਭੀ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ—ਰੋਹਿਨੀ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵੀ—ਜਨਮੀਆਂ। ਰੋਹਿਨੀ ਤੋਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਗੰਧਰਵੀ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਸੁਰਸਾ ਤੋਂ ਸੱਪ, ਅਤੇ ਕਦਰੂ ਤੋਂ ਨਾਗ ਜਣੇ। ਮਨੂ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਜਣੇ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ। ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੂੰਹ ਤੋਂ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਛਾਤੀ ਤੋਂ, ਵੈਸ਼ ਤੰਗਾਂ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਜਣੇ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਫਲਦਾਰ ਅਤੇ ਅਫਲਦਾਰ ਰੁੱਖ ਵੀ ਜਣੇ। ਵਿਨਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕੀ ਪੋਤੀਆਂ, ਕਦਰੂ ਅਤੇ ਸੁਰਸਾ ਭੈਣਾਂ। ਕਦਰੂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਪ ਜਣੇ, ਵਿਨਤਾ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ—ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਅਰੁਣ। ਅਰੁਣ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜਣਿਆ, ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਸੰਪਾਤੀ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਜਟਾਯੁ, ਸ਼ੇਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਾਣੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਂਗਾ; ਇਹ ਘਣਾ ਜੰਗਲ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੂਰ ਹੋਵੋਗੇ, ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ। ਰਘਵ ਨੇ ਜਟਾਯੁ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਇਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਜਟਾਯੁ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਬਾਰੇ ਅਕਸਰ ਸੁਣਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਮੈਥਿਲੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਪਤੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਸਰਗਾ ਅਰੰਯਕਾਂਡ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ। ਹੁਣ ਪੰਜਵਟੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਸੱਪ ਅਤੇ ਹਿਰਣ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਪੰਚਵਟੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਜਟਾਯੁ ਦੇ ਮਹਾਨ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਕਥਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਵਸਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ।