ਅਗਸਤਿ ਮੁਨੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ ਰਾਮ, ਤੇਰੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਤਪस्या ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਨਾਲ ਸਨੇਹ ਕਰਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਰਾਹੀਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ—ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇੱਛਾ—ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੰਚਵਟੀ ਜਾਓ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਉਥੇ ਮੈਥਿਲੀ (ਸੀਤਾ) ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇਗੀ। ਉਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਰਾਹਣਯੋਗ ਹੈ, ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਅਤੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ; ਉਥੇ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਆਵੇਗਾ। ਉਹ ਥਾਂ ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਿਰਜਨ, ਹੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਵੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ; ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਮ, ਤੁਸੀਂ ਆਸਤੀਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕਰੋਗੇ। ਇੱਥੇ ਮਧੂਕ ਦੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵੀਰ; ਉਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਵਟ (ਬੜ) ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲੋਗੇ। ਫਿਰ, ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਪਲੇਟੂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਪੰਚਵਟੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੋਗੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਗਸਤਿ ਜੀ ਦੀ ਇਹ ਸਲਾਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਉਸ ਸੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਲਿਆ। ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ ਪੰਚਵਟੀ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਡਰ ਰਹਿਤ, ਮਨ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਹੁਣ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਆਨੰਦ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹਾਬਲੀ, ਡਰਾਉਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਗਿੱਧ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸ-ਪੰਛੀ ਸਮਝਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ?” ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਮੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮਿਤਰ ਜਾਣੋ।” ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਿਤਰ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਨਾਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਰਾਮ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿੱਧ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਅਤੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਦੱਸਿਆ। “ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਕ ਹੋਏ; ਸੁਣ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਪਹਿਲਾ ਕਰਦਮ, ਫਿਰ ਵਿਕ੍ਰਿਤ, ਫਿਰ ਸ਼ੇਸ਼, ਸੰਸ਼੍ਰਯ ਅਤੇ ਵੱਲੀ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰ। ਸਥਾਣੁ, ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰੀ, ਮਹਾਬਲੀ ਕ੍ਰਤੁ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਅੰਗਿਰਾ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਅਤੇ ਪੁਲਹਾ ਵੀ। ਦਕਸ਼, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਅਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਕਸ਼ਯਪ, ਜੋ ਆਖਰੀ ਸੀ। ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਮ, ਕਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਸਠ (60) ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਚਰਚਿਤ ਨਾਮ ਲਈ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ: ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਾਨੂ, ਕਾਲਕਾ, ਤਾਮਰਾ, ਕਰੋਧਵਸ਼ਾ, ਮਨੂ ਅਤੇ ਅਨਲਾ। ਇਹਨਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨੋਗੀ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣਗੇ; ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ ਅਤੇ ਦਾਨੂ, ਹੇ ਰਾਮ। ਅਦਿਤੀ ਤੋਂ ਆਦਿਤਯ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁ-ਤਾਪਨ; ਦਿਤੀ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਕਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾ ਨਾਲ ਢਕੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਦਾਨੂ ਨੇ ਅਸ਼ਵਗ੍ਰੀਵ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸ਼ਤ੍ਰੁ-ਨਾਸਕ ਸੀ। ਨਰਕਾ ਅਤੇ ਕਾਲਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਕਾਲਕਾਵਾਂ ਵੀ; ਕ੍ਰੌਂਚੀ, ਭਾਸੀ, ਸ਼ੇਨੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕੀ। ਤਾਮਰਾ ਨੇ ਪੰਜ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈਆਂ; ਕ੍ਰੌਂਚੀ ਨੇ ਉੱਲੂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਭਾਸੀ ਨੇ ਭਾਸ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਸ਼ੇਨੀ ਨੇ ਬਾਜ ਅਤੇ ਗਿੱਧ ਜਨਮੀਆਂ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨੇ ਹੰਸ ਅਤੇ ਕਲਹੰਸ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ; ਸ਼ੁਕੀ ਨੇ ਨਤਾ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਨਤਾ ਦੀ ਧੀ ਵਿਨਤਾ ਸੀ। ਕਰੋਧਵਸ਼ਾ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਪਾਸੋਂ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੀਆਂ: ਮ੍ਰਗੀ, ਮ੍ਰਗਮੰਡਾ, ਹਰੀ ਅਤੇ ਭਦ੍ਰਮਦਾ। ਮਾਤੰਗੀ, ਸ਼ਾਰਦੂਲੀ, ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਅਤੇ ਸੁਰਭੀ ਵੀ; ਸੁਰਸਾ ਅਤੇ ਕਦਰੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲੀਆਂ। ਸਾਰੇ ਹਿਰਣ ਮ੍ਰਗੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹਨ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ; ਭਾਲੂ ਮ੍ਰਗਮੰਡਾ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਸ੍ਰਮਰ ਅਤੇ ਚਮਰ ਵੀ। ਭਦ੍ਰਮਦਾ ਨੇ ਇੱਕ ਧੀ ਇਰਾਵਤੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਐਰਾਵਤ, ਮਹਾਂ ਹਾਥੀ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ। ਹਰੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਾਨਰ (ਬਾਂਦਰ) ਸੀ, ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ; ਸ਼ਾਰਦੂਲੀ ਨੇ ਗੋਲਾਂਗੂਲ (ਲੰਬੀ ਪੂਛ ਵਾਲੇ) ਅਤੇ ਬਾਘ ਦੇ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਮਾਤੰਗੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹਾਥੀਆਂ ਸੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ; ਸ਼੍ਵੇਤਾ, ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਨੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਮ, ਸੁਰਭੀ ਨੂੰ ਦੋ ਧੀਆਂ ਹੋਈਆਂ: ਰੋਹਿਨੀ, ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਅਤੇ ਗੰਧਰਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਰੋਹਿਨੀ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ, ਗੰਧਰਵੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਦੁੜਦੇ ਘੋੜੇ; ਸੁਰਸਾ ਨੇ ਸੱਪ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਕਦਰੂ ਨੇ ਨਾਗ, ਹੇ ਰਾਮ। ਮਨੂ ਨੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ, ਅਗਸਤਿ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਪੰਚਵਟੀ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।