ਅਗਸਤਿ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਨੇਹੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, "ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸਥਾਪਤ ਕਰ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਨਿਭਾ ਕਰ।" ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਬੋਲੀ ਵਿਚ ਆਖਿਆ, "ਰਘੁਨੰਦਨ! ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ—ਮੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਨਾਲ ਸਨੇਹ ਕਰਕੇ। ਮੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਸਦਕਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਇਛਾ ਵੀ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ—ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਸ ਜੰਗਲ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।" ਅਗਸਤਿ ਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, "ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਪੰਚਵਟੀ ਚਲਾ ਜਾ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਮੈਥਲੀ (ਸੀਤਾ) ਨੂੰ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇਗੀ। ਰਾਘਵ! ਉਹ ਥਾਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਦੂਰ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਮੈਥਲੀ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਆਵੇਗਾ। ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਮੂਲ-ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਿੜੀਆਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕਦਾਰ, ਸੁਨਸਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਵੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਇੱਥੇ ਵੱਸ ਕੇ ਰਾਮ, ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕਰ ਸਕੇਂਗਾ।" "ਇੱਥੇ ਵੱਡਾ ਮਧੂਕਾਂ ਦਾ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਹੇ ਵੀਰ! ਇਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾ, ਤੂੰ ਇੱਕ ਵਟਵૃਖਸ਼ (ਬੋਹੜ) ਵੀ ਵੇਖੇਂਗਾ। ਫਿਰ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇਕ ਪਲੇਟੂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੰਚਵਟੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।" ਅਗਸਤਿ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਤਿਆਚਾਰੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ ਪੰਚਵਟੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ। ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼-ਤੀਰ ਨਾਲ ਸਜਜ, ਸ਼ਤਰੂਆਂ ਤੋਂ ਨਿਡਰ, ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਰਸਤਾ ਪਕੜ ਕੇ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਵਧੇ। (ਇੱਥੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦੇ ਚੌਦਵੇਂ ਸਰਗ ਦਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।) ਜਦ ਉਹ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਇੱਕ ਵੱਡੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗਿੱਧ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਪੰਛੀ ਸਮਝਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ?" ਉਸ ਗਿੱਧ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਬੋਲ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਬੱਚਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਜਾਣੋ।" ਜਦ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਨਾਮ ਪੁੱਛਿਆ। ਰਾਮ ਦੇ ਸਵਾਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿੱਧ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। "ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਰਘੁਨੰਦਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਦਿ ਪਿਤਾ ਹੋਏ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਦਮ, ਫਿਰ ਵਿਕ੍ਰਿਤ, ਫਿਰ ਸ਼ੇਸ਼, ਸੰਸ਼੍ਰਯ ਤੇ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰ। ਫਿਰ ਸਥਾਣੁ, ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰਿ, ਮਹਾਬਲੀ ਕਰਤੂ, ਪੁਲਸਤ੍ਯ, ਅੰਗਿਰਾ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਪੁਲਹ। ਫਿਰ ਦਕ੍ਸ਼, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਸ਼੍ਯਪ, ਜੋ ਆਖ਼ਰੀ ਸੀ।" "ਰਾਮ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀਆਂ ਸੱਠ ਸੁਪੁਤਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਨਾਮ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅੱਠ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹਿਆ—ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਾਨੁ, ਕਾਲਕਾ, ਤਾਮ੍ਰਾ, ਕਰੋਧਵਸ਼ਾ, ਮਨੁ ਤੇ ਅਨਲਾ। ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਤਰ ਜਣੋਗੀਆਂ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਹੋਣਗੇ, ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣਗੇ—ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਾਨੁ।'" "ਅਦਿਤੀ ਤੋਂ ਆਦਿਤਯ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਹੋਏ; ਦਿਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੈਤਯ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਕਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਦਾਨੁ ਤੋਂ ਅਸ਼ਵਗ੍ਰੀਵ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਨਰਕ ਤੇ ਕਾਲਕਾ ਹੋਏ, ਨਾਲ ਹੀ ਕਾਲਕਾਵਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਤਾਮ੍ਰਾ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਧੀਆਂ ਹੋਈਆਂ—ਕ੍ਰੌੰਚੀ, ਭਾਸੀ, ਸ਼ੇਨੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟ੍ਰੀ, ਤੇ ਸ਼ੁਕੀ।" "ਕ੍ਰੌੰਚੀ ਤੋਂ ਉੱਲੂ, ਭਾਸੀ ਤੋਂ ਭਾਸਾ ਪੰਛੀ, ਸ਼ੇਨੀ ਤੋਂ ਬਾਜ ਤੇ ਗਿੱਧ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟ੍ਰੀ ਤੋਂ ਹੰਸ ਤੇ ਕਲਹੰਸ, ਅਤੇ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀ ਹੋਏ। ਸ਼ੁਕੀ ਤੋਂ ਨਤਾ, ਤੇ ਨਤਾ ਦੀ ਧੀ ਵਿਨਤਾ ਹੋਈ।" "ਕਰੋਧਵਸ਼ਾ ਨੇ ਦਸ ਸੰਤਾਨਾਂ ਜਣੀਆਂ—ਮ੍ਰਿਗੀ, ਮ੍ਰਿਗਮੰਡਾ, ਹਰੀ, ਭਦ੍ਰਮਦਾ, ਮਾਤੰਗੀ, ਸ਼ਾਰਦੂਲੀ, ਸ਼ਵੇਤਾ, ਸੁਰਭੀ, ਸੁਰਸਾ, ਤੇ ਕਦਰੂ। ਮ੍ਰਿਗੀ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਹਿਰਣ, ਮ੍ਰਿਗਮੰਡਾ ਤੋਂ ਭਾਲੂ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ, ਭਦ੍ਰਮਦਾ ਤੋਂ ਇਰਾਵਤੀ ਧੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਰਾਵਤ ਮਹਾ ਹਾਥੀ ਹੋਇਆ। ਹਰੀ ਤੋਂ ਬਾਂਦਰ, ਸ਼ਾਰਦੂਲੀ ਤੋਂ ਗੋਲਾਂਗੂਲ ਤੇ ਬੱਘੇ, ਮਾਤੰਗੀ ਤੋਂ ਹਾਥੀ, ਸ਼ਵੇਤਾ ਤੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ।" "ਸੁਰਭੀ ਤੋਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਹੋਈਆਂ—ਰੋਹਿਣੀ ਤੇ ਗੰਧਰਵੀ; ਰੋਹਿਣੀ ਤੋਂ ਗਾਂ, ਗੰਧਰਵੀ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ; ਸੁਰਸਾ ਤੋਂ ਸੱਪ, ਤੇ ਕਦਰੂ ਤੋਂ ਨਾਗ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿੱਧ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਜਨਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ।