ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਰਾਮ ਨੂੰ ਅਗਸਤਿਆ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸੰਜੀਵਨੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਰਘੁਨੰਦਨ: ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਭਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਛੱਡ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚਪਲਤਾ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤੀਖਣਤਾ, ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਸੀਤਾ, ਇਹਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰਥਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਰੁੰਧਤੀ ਦੇਵੀ। ਇਹ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ ਅਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਵਸੇਂਗਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।” ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਇਹ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ, ਉਸ ਜਗਮਗਾਊ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਅਗਨੀ ਵਾਂਗ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ-ਗੁਰੂ ਵਾਂਗ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ। ਹੁਣ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਐਸਾ ਥਾਂ ਦੱਸੋ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦਰੱਖਤ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਬਣਾਕੇ, ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁਖੀ ਹੋ ਸਕਾਂ।” ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਥੋੜਾ ਸਮਾਂ ਸੋਚਿਆ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਆਤਮਾ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਵਚਨ ਕਹੇ, “ਉੱਥੇ ਜਾ, ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ ਨਾਲ ਆਸ਼੍ਰਮ ਬਣਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਾ ਪੂਰਾ ਪਾਲਣ ਕਰ, ਖੁਸ਼ ਰਹਿ। ਰਘੁਨੰਦਨ, ਤੇਰੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਲਈ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ—ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਣ-ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਪੰਚਵਟੀ ਨੂੰ ਜਾ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਖੇਤਰ ਮਨੋਹਰ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਮੈਥਿਲੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇਗੀ। ਉਹ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਰਘੁਨੰਦਨ, ਅਤੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲੇਗਾ। ਉੱਥੇ ਜੜਾਂ, ਫਲਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੈ, ਅਨੇਕ ਪੰਛੀਆਂ, ਨਿਰਵਿਗਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਦਾ ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਯੋਗ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਵੱਸ ਕੇ, ਰਾਮ, ਤੂੰ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਮਧੂਕਾਂ ਦਾ ਜੰਗਲ ਇੱਥੇ ਹੈ, ਰਘੁਨੰਦਨ; ਇਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾ, ਤੇ ਬਰਗਦ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਮਿਲੇਗਾ। ਫਿਰ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਲੇਟੂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੰਚਵਟੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।” ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਇਹ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ ਨਾਲ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ, ਸੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ ਪੰਚਵਟੀ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤ, ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚਲੇ। ਹੁਣ, ਚੌਦਵੀਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਿਆ ਕਾਂਡ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਸਰਗਾ ਇੱਥੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਮ, ਜੋ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਗੌਰਵ ਹੈ, ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤਵ-ਵੱਡੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਗਿੱਧ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੋਈ ਰਾਕਸ਼ਸ-ਪੰਛੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ?” ਉਹ, ਮਿੱਠੇ ਅਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਜਾਣੋ।” ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਘੁਨੰਦਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਅਤੇ ਨਾਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਰਾਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿੱਧ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੱਸਿਆ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਸੰਜਾਇਆ। “ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਰਘੁਨੰਦਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਹੋਏ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲੇ ਤੋਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਕਰਦਮ ਪਹਿਲਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਵਿਕ੍ਰਿਤ, ਫਿਰ ਸ਼ੇਸ਼, ਸੰਸ਼੍ਰਯ, ਅਤੇ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰ। ਸਥਾਣੁ, ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰੀ, ਮਹਾਬਲੀ ਕਰਤੁ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਅੰਗਿਰਾ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਅਤੇ ਪੁਲਹਾ ਵੀ। ਦਕਸ਼, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਸ਼ਯਪ, ਜੋ ਆਖਰੀ ਸੀ। ਇਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਰਾਮ, ਕਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਸਠੀ ਸੁਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠ ਧੀਆਂ ਲਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਨ: ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਨੁ, ਕਾਲਕਾ, ਤਾਮਰਾ, ਕਰੋਧਵਸ਼ਾ, ਮਨੁ, ਅਤੇ ਅਨਲਾ। ਉਹਨਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, ‘ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਤਰ ਜਣੋਗੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣਗੇ; ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਅਤੇ ਦਨੁ।’ ਆਦਿਤ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਰਘੁਨੰਦਨ; ਦਿਤੀ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਕਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਢਕੀ ਰਹੀ; ਦਨੁ ਨੇ ਅਸ਼ਵਗਰੀਵ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਵੈਰੀ-ਵਿਨਾਸਕ ਸੀ। ਨਰਕਾ ਅਤੇ ਕਾਲਕਾ ਜਣੇ, ਅਤੇ ਕਾਲਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ; ਕ੍ਰੌਂਚੀ, ਭਾਸੀ, ਸ਼ੇਨੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਕੀ। ਤਾਮਰਾ ਨੇ ਪੰਜ ਧੀਆਂ ਜਣੀਆਂ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ; ਕ੍ਰੌਂਚੀ ਨੇ ਉਲੂ ਜਣੇ, ਭਾਸੀ ਨੇ ਭਾਸਾ ਪੰਛੀ ਜਣੇ। ਸ਼ੇਨੀ ਨੇ ਬਾਜ ਅਤੇ ਗਿੱਧ ਜਣੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨੇ ਹੰਸ ਅਤੇ ਸਭ ਕਲਹੰਸ ਜਣੇ। ਉਸ ਨੇ ਚਕਰਵਾਕ ਵੀ ਜਣੇ, ਰਾਮ; ਸ਼ੁਕੀ ਨੇ ਨਤਾ ਜਣੀ, ਅਤੇ ਨਤਾ ਦੀ ਧੀ ਵਿਨਤਾ ਸੀ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਚਲੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਸ਼੍ਰਮ ਬਣਾਕੇ, ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।