ਅਗਸਤਿ ਮੁਨੀ ਨੇ ਰਾਮ ਚਰਨਾਂ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਇਹ ਅਟੱਲ ਬਾਣ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਦੋ ਅਖੂਟ ਤੂਣੀ ਮੈਨੂੰ ਮਹਿੰਦਰ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਤੂਣੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਅਗਨੀ ਵਾਂਗ ਜਲਦੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਤਲਵਾਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ। ਰਾਮ, ਇਹੀ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਕਦੇ ਮਹਾਨ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪਾਈ ਸੀ। ਤੂੰ ਇਹ ਧਨੁਸ਼, ਦੋ ਤੂਣੀਆਂ, ਬਾਣ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ, ਜਿੱਤ ਲਈ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਵਜ੍ਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਅਗਸਤਿ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰ-ਸ਼ਸਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬੋਲਣ ਲੱਗੇ। "ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਰਾਮ," ਅਗਸਤਿ ਜੀ ਨੇ ਸਨੇਹ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਅਤਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੂੰ ਤੇ ਸੀਤਾ ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਏ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਰਸਤੇ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਕਰਕੇ ਥੱਕੇ ਹੋਵੋ ਜਾਂ ਜਨਕਾਂਦਿਨੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਇਹ ਨਾਰੀ, ਜੋ ਸੁਭਾਉ ਵਿੱਚ ਨਰਮ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿਗੀ। ਪਤੀ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਇਸ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਆ ਗਈ। ਜਿਵੇਂ ਸੀਤਾ ਇੱਥੇ ਸੁਖੀ ਹੈ, ਰਾਮ, ਤੂੰ ਵੀ ਇੱਥੇ ਸੁਖੀ ਰਹਿ। ਇਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ ਵੀ ਤੇਰਾ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ।" "ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ, ਇਹ ਸਤਿ ਹੈ ਕਿ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਸਾਥ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਦੁੱਖ ਆਉਣ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚੰਚਲਤਾ, ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਤੀਖਣਤਾ, ਤੇ ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਪਵਨ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਰਗੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਤੇਰੀ ਭਾਰਿਆ, ਸੀਤਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਔਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਅਰੁੰਧਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਵੱਸੇਗਾ, ਉਹ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਅਗਸਤਿ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਬੜਾ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀਤਾ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ। ਹੁਣ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਐਸਾ ਥਾਂ ਦੱਸੋ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਰੁੱਖ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਹਿ ਸਕਾਂ।" ਅਗਸਤਿ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਰਾਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੋਚਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਰਾਮ, ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਉੱਥੇ ਜਾ, ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸਥਾਪਤ ਕਰ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਥੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਵੱਸ। ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਨੂੰ ਤਪੋਬਲ ਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਪ੍ਰਤੀ ਸਨੇਹ ਕਰਕੇ ਪਤਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹਿ ਕੇ ਇਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇਂ, ਇਹ ਵੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤਪੋਬਲ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਪੰਚਵਟੀ ਜਾ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਖੇਤਰ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਮੈਥਿਲੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਆਨੰਦ ਆਵੇਗਾ। ਉਹ ਥਾਂ ਇੱਥੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਜੜੀਆਂ, ਫਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੈ, ਨਿਰਜਨ, pavittar ਅਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਧਰਮਾਤਮਾ ਹੈਂ, ਇੱਥੇ ਵੱਸ ਕੇ asceticਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕਰੇਂਗਾ। ਇਹ ਮਧੂਕ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਲੰਘ ਕੇ ਤੂੰ ਵਟ-ਵ੍ਰਿਖ਼ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ। ਫਿਰ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਦਾ ਖਿੜਦੇ ਪੰਚਵਟੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।" ਅਗਸਤਿ ਮੁਨੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਛੁਹੇ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਵਿਦਾ ਲਏ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ। ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਪੁੱਤਰ, ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਨਾਲ ਸੱਜੇ, ਨਿਰਭੀਕ ਅਤੇ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਏਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਅਗਸਤਿ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਰਸਤਾ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਜਦ ਉਹ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਰਘੁਕੁਲ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਗਿੱਧ ਮਿਲਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੋਈ ਰਾਖਸ਼ਸ ਪੰਛੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ?" ਉਸ ਗਿੱਧ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਬੋਲ ਬੋਲੇ, "ਮੇਰੇ ਬੱਚਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਸਮਝੋ।" ਰਘੁਨੰਦਨ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਜਾਣ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕੀਤੀ, "ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਤੇ ਨਾਮ ਦੱਸੋ।" ਉਸ ਪੰਛੀ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਸੁਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੀ। "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਰਘੁਨੰਦਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਦਿ ਪਿਤਾ ਹੋਏ ਹਨ। ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਦਮ, ਫਿਰ ਵਿਕ੍ਰਿਤ, ਫਿਰ ਸ਼ੇਸ਼, ਸੰਸ਼੍ਰਯ ਅਤੇ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰ। ਫਿਰ ਸਥਾਣੁ, ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰਿ, ਮਹਾਬਲੀ ਕ੍ਰਤੁ, ਪੁਲਸਤ੍ਯ, ਅੰਗਿਰਾ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਅਤੇ ਪੁਲਹ। ਫਿਰ ਦਕ੍ਸ਼, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਨਾਮਕ, ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਸ਼੍ਯਪ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਸੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਅਗਸਤਿ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਗਿੱਧ ਨਾਲ ਭੇਟ, ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ।