ਅਗਸਤਿ ਮੁਨੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ, ਮਹਾਨ ਧਨੁ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਵਿ्णੂ ਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ!” ਫਿਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਇਹ ਅਟੱਲ ਬਾਣ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਦੋ ਅਖੂਤ ਤੂਣ ਮੈਨੂੰ ਮਹੇਂਦਰ ਨੇ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।” ਅਗਸਤਿ ਮੁਨੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, “ਇਹ ਤੂਣ ਤੇਜ਼ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਧਧਕਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਤਲਵਾਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।” “ਇਸ ਧਨੁ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਮ, ਵਿ्णੂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ੋਭਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜਿੱਤ ਲਈ, ਹੇ ਆਦਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਧਨੁ, ਦੋ ਤੂਣ, ਬਾਣ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਵਜਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਅਗਸਤਿ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤ੍ਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੁਨੀ ਨੇ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ। ਹੁਣ, ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯ ਕਾਂਡ ਦੇ ਤੇਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਸੁਣੋ। ਅਗਸਤਿ ਮੁਨੀ ਨੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, “ਰਾਮ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ—ਤੇਰੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਮੈਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਏ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀਤਾ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਨਾਜੁਕ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਰਹੀ ਹੈ; ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇੱਥੇ ਕਈ ਖਤਰੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਸੀਤਾ ਇੱਥੇ ਆਨੰਦ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਮ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਨੰਦ ਲੈ; ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਿਛਾ ਕੇ। ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਕੇ ਵੰਸ਼ਜ: ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚਲਪਟਤਾ ਬਿਜਲੀ, ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਤੀਖਣਤਾ, ਅਤੇ ਗਰੁੜ ਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਉਹ ਸ਼ਲਾਘਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਯੋਗ ਹੈ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ (ਲਕਸ਼ਮਣ) ਅਤੇ ਵੈਦੇਹੀ (ਸੀਤਾ) ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੇਗਾ।” ਮੁਨੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਅਗਸਤਿ ਜੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਲੋਅ। “ਮੈਂ ਧਨਵੰਤ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ। ਪਰ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਥਾਂ ਦੱਸੋ ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਰੁੱਖ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਕੇ, ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸ ਸਕਾਂ।” ਅਗਸਤਿ ਮੁਨੀ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਸੋਚਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਮਕ ਧੀਰਜ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਭ ਬਚਨ ਕਹੇ, “ਉੱਥੇ ਜਾ, ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਉ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ। ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ, ਮੇਰੀ ਤਪस्या ਦੇ ਬਲ ਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਲਈ ਹੈ—ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਪੰਚਵਟੀ ਜਾ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਮੈਥਿਲੀ (ਸੀਤਾ) ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਆਵੇਗਾ। ਉਹ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਅਤੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਮੈਥਿਲੀ ਖੁਸ਼ ਰਹੇਗੀ। ਉਹ ਥਾਂ ਜੜਾਂ-ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਕਈ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ, ਇਕੱਲੀ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਵੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮਕ ਹੈ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਸਮਰਥ; ਇੱਥੇ ਵੱਸ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਮ, ਤੂੰ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਮਧੂਕ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਜੰਗਲ ਇੱਥੇ ਹੈ, ਹੇ ਵੀਰ; ਇਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਇੱਕ ਵਟ (ਬਣਿਆ) ਰੁੱਖ ਵੀ ਵੇਖੇਗਾ। ਫਿਰ, ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਪਠਾਰ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੰਚਵਟੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਗਸਤਿ ਮੁਨੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਚਬੋਲ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਵਿਦਾ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੀਤਾ, ਪੰਚਵਟੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਧਨੁ-ਤੂਣ ਧਾਰ ਕੇ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਰਭੈ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਹੁਣ, ਅਰਣਯ ਕਾਂਡ ਦੇ ਚੌਦਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਸੁਣੋ। ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਆਨੰਦ, ਰਾਮ, ਇੱਕ ਭਾਰੀ-ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਡਰਾਉਣ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਗਿਦਰ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ-ਪੰਛੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ?” ਉਹ, ਮਿੱਠੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਜਾਣੋ।” ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਾਥੀ ਸਮਝ ਕੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਅਤੇ ਨਾਮ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਰਾਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਅਤੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। “ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਕ ਹੋਏ; ਹੇ ਰਾਘਵ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਕਰਦਮ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਫਿਰ ਵਿਕ੍ਰਿਤ; ਫਿਰ ਸ਼ੇਸ਼, ਸੰਸ਼੍ਰਯ ਅਤੇ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰ। ਸਥਾਣੁ, ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰਿ, ਮਹਾਬਲੀ ਕ੍ਰਤੁ, ਪੁਲਸਤ੍ਯ, ਅੰਗਿਰਾ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਅਤੇ ਪੁਲਹਾ ਵੀ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੰਚਵਟੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ, ਰਾਮ-ਲਕਸ਼ਮਣ-ਸੀਤਾ ਨੇ ਅਗਸਤਿ ਮੁਨੀ ਤੋਂ ਅਸਤ੍ਰ-ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲਈ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਓਂਦੇ ਹੋਏ, ਗਿਦਰ (ਜਟਾਯੂ) ਨਾਲ ਭੇਟ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।