ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਲਕਸ਼ਮਣ, ਇਹ ਵਧਿਆ ਸਨਤ Agastya ਜੀ ਆ ਰਹੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕਤਸ਼ਾਲੀ ਰਾਮ ਨੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਅਗਸਤਿਆ ਜੀ ਦੇ ਪੈਰ ਪਕੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਵਾਨੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਸਿਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਗਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਨ ਅਤੇ ਹੱਥ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੇਰੀ-ਖੇਰੀ ਪੁੱਛ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਬੈਠੋ।” ਫਿਰ, ਅਗਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕੀਤਾ, ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਇਜ਼਼ਤ ਕੀਤੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ-ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ। ਅਗਸਤਿਆ ਜੀ ਪਹਿਲਾਂ ਬੈਠੇ, ਫਿਰ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਵਧਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਇਜ਼਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਤਪस्वੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ, ਕਾਕੁਤਸਥ, ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਾਸ ਨੂੰ ਖਾਏਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।” “ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤਸ਼ਾਲੀ ਰਥੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਆਏ ਹੋ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਅਗਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਫਲ, ਜੜ੍ਹਾਂ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ, ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। “ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ, ਮਹਾਨ ਧਨੁ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ!” “ਇਹ ਅਟੱਲ ਬਾਣ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਦੋ ਅਖੁੰਮ ਬਾਣ-ਭੰਡਾਰ ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ।” “ਇਹ ਭੰਡਾਰ ਤੇਜ਼ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਤਲਵਾਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਿਆਨ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।” “ਇਸ ਧਨੁ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਮ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਕਦੇ ਮਹਾਨ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।” “ਇਹ ਧਨੁ, ਦੋ ਭੰਡਾਰ, ਬਾਣ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਆਦਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਵਜਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਅਗਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰ-ਸ਼ਸਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਵਾਲ਼ਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯ ਕਾਂਡ ਦੇ ਮਹਿਮਾ-ਯੁਕਤ ਤੇਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਸੁਣੋ। ਅਗਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਰਾਮ, ਮੈਂ ਤੂੰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ—ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਮੈਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਿਤਾ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।” “ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਰਸਤੇ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਸਿਤਾ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਹੈ।” “ਉਹ ਨਰਮ ਹੈ, ਪਰ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰੀ; ਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਥੇ ਕਈ ਖ਼ਤਰੇ ਹਨ।” “ਜਿਵੇਂ ਸਿਤਾ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਮ, ਤੂੰ ਵੀ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾ; ਉਸ ਨੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ।” “ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਫ਼ਿਤਰਤ ਹੈ, ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ: ਜਦ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।” “ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਬਿਜਲੀ, ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ, ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਫੁਰਤੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੀ ਹੈ।” “ਪਰ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖਾਮੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ; ਉਹ ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਰੁੰਧਤੀ ਦੇਵੀ।” “ਇਹ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨ-ਜੀਤਣ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਸਿਤਾ ਸਮੇਤ, ਵਸੇਂਗਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। “ਮੈਂ ਧਨਵੰਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਗੁਣਵਾਨੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ।” “ਪਰ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਐਸੀ ਥਾਂ ਦੱਸੋ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਰੁੱਖ ਹੋਣ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਕੇ, ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸ ਸਕਾਂ।” ਰਾਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਸੋਚਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਮਿਕ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸੁਭਾਗ ਬਚਨ ਕਹੇ। “ਉਥੇ ਜਾ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਸਮੇਤ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਓ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸੋ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।” “ਤੇਰੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ, ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ।” “ਮੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਲਈ—ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੱਸਣ ਦੀ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ।” “ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਪੰਚਵਟੀ ਜਾ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਦਾ ਖੇਤਰ ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਮੈਥਿਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਵੇਗੀ।” “ਉਹ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ-ਯੋਗ ਹੈ, ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਗੋਦਾਵਰੀ ਨਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ; ਉਥੇ ਮੈਥਿਲੀ ਖੁਸ਼ ਰਹੇਗੀ।” “ਉਹ ਥਾਂ ਫਲ-ਮੂਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ, ਨਿਰਜਨ, ਹੇ ਸ਼ਕਤਸ਼ਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ।” “ਤੂੰ ਸਦਾ ਧਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਵੱਸ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਮ, ਤੂੰ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ।” “ਇਹ ਮਹਾਨ ਮਧੂਕ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਜੰਗਲ ਇੱਥੇ ਹੈ, ਹੇ ਵੀਰ; ਇਸ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਜਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬਰਖਾ ਰੁੱਖ ਵੀ ਮਿਲੇਗਾ।” “ਫਿਰ, ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਪਲੇਟੂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੰਚਵਟੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।” ਅਗਸਤਿਆ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਸਮੇਤ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਸੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ, ਸਿਤਾ ਸਮੇਤ, ਪੰਚਵਟੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਧਨੁ-ਧਾਰੀ, ਭੰਡਾਰ ਕਸੇ ਹੋਏ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਰਸਤਾ ਲੈ ਕੇ, ਪੰਚਵਟੀ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚਲੇ।