ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੱਥੇ, ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਟਾਪੀ ਅਤੇ ਇਲਵਲ ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਭਿਆਨਕ ਅਸੁਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਘਾਤਕ ਸਨ, ਭਰਾ ਵਾਂਗ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਲਵਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੀ ਭੋਜ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਟਾਪੀ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਂਡੇ ਦਾ ਰੂਪ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾ ਦਿੰਦਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲੈਂਦੇ, ਤਦ ਇਲਵਲ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਦਾ, "ਵਟਾਪੀ, ਬਾਹਰ ਆ!" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਟਾਪੀ, ਜੋ ਮੇਂਡੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰੇ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ, ਮੰਮਿਆ ਮੰਮਿਆ ਕਰਦਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਫਾੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਉਂਦਾ। ਇੰਝ, ਉਹ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਮਾਸਾਹਾਰੀ ਅਸੁਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਯ ਨੇ ਉਹ ਸ਼੍ਰਾਧ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, "ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ," ਆਖ ਕੇ, ਇਲਵਲ ਨੇ ਹੱਥ ਧੋਣ ਲਈ ਜਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰੀ, "ਬਾਹਰ ਆ!" ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਯ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤਕ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਜਿਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਚਾ ਲਿਆ, ਜੋ ਮੇਂਡੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਯਮਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਬਾਹਰ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਲਵਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਤੇ ਦੌੜਿਆ, ਤਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਤੇਜਸਵੀਤਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸੜ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹੀ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਝੀਲ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਨਾਲ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਲਈ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੰਝ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਯਥੋਚਿਤ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਥੇ ਰਾਤ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਬਿਤਾਈ। ਜਦ ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਘਵ ਨੇ ਅਗਸਤਯ ਦੇ ਭਰਾ ਕੋਲੋਂ ਵਿਦਾ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮਹਾਨਭਾਵ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ, ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਜਦ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਰਘੁਨੰਦਨ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਪਿਆ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਥੇ ਜੰਗਲੀ ਚੌਲ, ਜੈਕਫਲ, ਸਾਲ, ਵੰਜੁਲਾ, ਤਿਨਿਸ਼ਾ, ਚਿਰਿ ਬਿਲਵ, ਮਧੂਕ, ਬਿਲਵ ਅਤੇ ਟਿੰਡੂ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੇਖੇ। ਉਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਕੁਝ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਸੁੰਡਾਂ ਨੇ ਕੁਚਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕੁਝ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਕਈਆਂ ਉੱਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਮਸਤ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਫਿਰ, ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਧਨ-ਵਰਧਕ ਅਤੇ ਵੀਰ ਸਨ, ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਦਰੱਖਤ ਚਮਕਦਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਕੋਮਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਅਗਸਤਯ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਇਹ ਥਾਂ ਥੱਕੇ ਹੋਏਆਂ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੰਗਲ ਗਾੜ੍ਹੇ ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਛਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੀਕਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਲੋਕ-ਕਲਿਆਣ ਲਈ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁਣਿਆਂ ਨਾਲ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸਾ ਨੂੰ ਸ਼ਰਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਤਾਕਤ ਕਾਰਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸਾ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ—ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਇਹ ਦਿਸਾ ਉਸ ਧਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਉਹ ਅਸੁਰ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਵੈਰ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸਾ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਭਾਗਵਤ ਤੋਂ ਪਿਆ ਹੈ, ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਸਟ ਕਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਸੂਰਜ ਦਾ ਰਸਤਾ ਰੋਕਣ ਲਈ ਮਹਾਨ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ, ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਹੁਣ ਵਧਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਆਸ਼ਰਮ ਅਗਸਤਯ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਿਰੰਜੀਵੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਸ਼ਿਸ਼ਟ ਮੀਕਣ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਤ ਹੈ, ਸਦਾ ਭਲਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜੁਟਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਾਂ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੱਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾਵੇਗਾ। ਇਥੇ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਯ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ ਅਤੇ, ਹੇ ਸੁਮੀਤ੍ਰਾ-ਨੰਦਨ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜੰਗਲ-ਵਾਸੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਬਾਕੀ ਸਮਾਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਬਿਤਾਵਾਂਗੇ। ਇੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਭ ਸੰਯਮਿਤ ਭੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਗਸਤਯ ਦੀ ਸਦਾ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਝੂਠਾ, ਨਿਰਦਈ, ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਜਾਂ ਦੁਸਟ ਵਿਅਕਤੀ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ ਅਤੇ ਪੰਛੀ, ਸਭ ਸੰਯਮਿਤ ਭੋਜਨ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਿੱਧ ਲੋਕ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਨਵੇਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਉੱਤਮ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਯਕਸ਼ਤਾ, ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। "ਅਸੀਂ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ! ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਜਾ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।