ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਮੁਨੀ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਰਾਮ ਚੰਦਰ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਰਾਮਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਅਗਸਤਯ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਥੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਦੂਰ, ਅਗਸਤਯ ਦੇ ਭਰਾ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ।" ਉਹ ਇਲਾਕਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਬਾਗ ਹਨ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮੀਠੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪੋਖਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੁੱਥਰਾ ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੋਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਸ, ਸਾਰਸ ਅਤੇ ਚਕਰਵਾਕ ਹੰਸ ਖੇਡਦੇ ਹਨ। ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਮਾ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਵਿਤੀਤ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ-ਕਿਨਾਰੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਤੁਰ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਮਿਲੇਗਾ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਥੇ, ਵੈਦੇਹੀ (ਸੀਤਾ) ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜੰਗਲ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਹਰਿਆਲੀ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਹੈ।" "ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਅਗਸਤਯ ਮਹਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ ਉਥੇ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲੈ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਗਸਤਯ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਅਜੀਬੋ-ਗਰੀਬ ਜੰਗਲ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਪਹਾੜ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਦਰਿਆ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੁਆਰਾ ਦੱਸਿਆ ਰਸਤਾ ਪੱਕੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਗਏ। ਰਾਮ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਦੇ ਭਰਾ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੁੱਖ ਫਲਾਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।" "ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਪੱਕੀ ਹੋਈ ਪਿੱਪਲੀ ਦੀ ਮਹਿਕ ਹਵਾ ਨਾਲ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਹ, ਜੋ ਬਿੱਲੀ ਦੀ ਅੱਖ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕੱਟ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ ਧੂੰਆਂ ਉੱਠ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਹੈ।" "ਇਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦੁਜਜਾਤੀ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਚੁੱਕੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।" ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਅਗਸਤਯ ਦੇ ਭਰਾ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ।" "ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣਾਇਆ। ਇਥੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਵਟਾਪੀ ਅਤੇ ਇਲਵਾਲਾ ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਅਸੁਰ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਘਾਤਕ ਸਨ। ਇਲਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਝੂਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਉੱਤੇ ਸੱਦ ਲੈਂਦਾ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਟਾਪੀ ਨੂੰ ਮੇਂਡੇ ਦਾ ਰੂਪ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਖਵਾ ਦਿੰਦਾ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾ ਲੈਂਦੇ, ਇਲਵਾਲਾ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਆਖਦਾ, 'ਵਟਾਪੀ, ਬਾਹਰ ਆ!'" "ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਟਾਪੀ ਮੇਂਡੇ ਵਾਂਗ ਮੰਮਣਾ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਫਾੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਸੁਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਉਹ ਸ਼ਰਾਧ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਵਟਾਪੀ ਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ।" "ਫਿਰ, 'ਕਾਮ ਹੋ ਗਿਆ' ਆਖ ਕੇ, ਹੱਥ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਲਵਾਲਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ, 'ਬਾਹਰ ਆ!' ਪਰ ਉਹ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਮੁਸਕੁਰਾ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਚਾ ਲਿਆ, ਤੇਰਾ ਰਾਖਸ਼ ਭਰਾ, ਜੋ ਮੇਂਡਾ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਬਾਹਰ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ?'" "ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਲਵਾਲਾ, ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਿਆ। ਪਰ ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਤਪਿਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੜ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਇਹੀ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਨੇੜੇ ਝੀਲ ਤੇ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।" ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਸੰਜੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ। ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਰਘੁਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੇ ਉਥੇ ਰਾਤ ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਬੜੀ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਵਿਤੀਤ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਲੰਘੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਰਘੁਨੰਦਨ ਨੇ ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲਈ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਬੜਾ ਸੁਖ ਮਿਲਿਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ, ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।" ਮੁਨੀ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।" ਫਿਰ ਰਾਮ, ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੇਖਦੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲੀ ਚੌਲ, ਜੈਕਫਰੂਟ, ਸਾਲ, ਵੰਜੁਲਾ, ਤਿਨੀਸ਼ਾ, ਚਿਰੀਬਿਲਵਾ, ਮਧੂਕ, ਬਿਲਵਾ ਅਤੇ ਟਿੰਡੂਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੇਖੇ। ਉਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬੇਲਾਂ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲੱਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਕੁਝ ਰੁੱਖ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਸੁੰਡ ਨਾਲ ਰੌਂਦੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਕੁਝ ਉੱਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਚਾਨਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਈ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਚੁਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।