ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਘਵ, ਤੂੰ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਹਾਂਮੁਨੀ ਅਗਸਤਿਆ ਕੋਲ ਜਾ। ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਹ ਗੱਲ ਪੁੱਛਣ ਆਇਆ ਹੈਂ।" ਫਿਰ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਿਯ ਰਾਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮਹਾਨ ਅਗਸਤਿਆ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਜਾ, ਉੱਥੇ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਭਰਾ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ। ਉਹ ਇਲਾਕਾ ਵੱਡੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਧੁਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਤੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਵਾਲੇ ਸਰੋਵਰ ਵੇਖੇਂਗਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ਼ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਹੰਸਾਂ, ਬਗਲਿਆਂ ਅਤੇ ਚਕ੍ਰਵਾਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਮ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੰਢੇ-ਕੰਢੇ ਅੱਗੇ ਵਧੀਂ। ਉੱਥੇ, ਇਕ ਯੋਜਨ ਤੁਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੈਨੂੰ ਅਗਸਤਿਆ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਮਿਲੇਗਾ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਵੈਦੇਹੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਖੇਤਰ ਬੜੀ ਰਮਣੀਕਤਾ ਤੇ ਹਰੇ-ਭਰੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਗਸਤਿਆ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ ਉਥੇ ਜਾਣ ਦਾ ਨਿਸਚੈ ਕਰ।" ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਅਗਸਤਿਆ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਿੰਨੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਅਨੋਖੇ ਜੰਗਲ, ਬੱਦਲ ਵਰਗੇ ਪਹਾੜ, ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਦਰਿਆ ਵੇਖਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਉਹ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਵਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਰਸਤਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਜਾਂਦੇ। ਰਾਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਇਹ ਉਹੀ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਅਗਸਤਿਆ ਦਾ ਨੇਕ ਭਰਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਰੱਖਤ ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੇ ਇੱਥੋਂ ਅਚਾਨਕ ਹਵਾ ਰਾਹੀਂ ਪੱਕੀ ਪਿੱਪਲੀ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਲੱਕੜੀਆਂ ਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਹ, ਜੋ ਬਿੱਲੀ ਦੀ ਅੱਖ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਕੱਟ ਕੇ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ, ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਹੋਮਕੁੰਡ ਦਾ ਧੂੰਆਂ ਉੱਠ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਯ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਭਰਾ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਨੇ, ਜੋ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੀ ਜਬਰ ਕਰਕੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣਾਇਆ। ਇੱਥੇ ਕਦੇ ਕ੍ਰੂਰ ਵਾਤਾਪੀ ਅਤੇ ਇਲਵਲਾ, ਜੋ ਦੋ ਭਿਆਨਕ ਅਸੁਰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੱਤਿਆਰੇ ਸੀ, ਭਰਾ-ਭਰਾ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਇਲਵਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਝੂਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਅੰਤਿਅਸਟਿ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਂਡੇ ਦਾ ਰੂਪ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਖਵਾਉਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾ ਲੈਂਦੇ, ਇਲਵਲਾ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਦਾ, "ਵਾਤਾਪੀ, ਬਾਹਰ ਆ!" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਤਾਪੀ ਮੇਂਡੇ ਵਾਂਗ ਮੀਂਹ ਮੀਂਹ ਕਰਦਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਫਾੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਉਹ ਸ੍ਰਾਧ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਤੇ ਉਸ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ‘ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ’, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੱਥ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਇਲਵਲਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰੀ, "ਬਾਹਰ ਆ!" ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ, ਹੱਸ ਕੇ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜੋ ਤੇਰਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਭਰਾ ਮੇਂਡੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਪਚਾਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਬਾਹਰ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਮਰ ਗਿਆ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਇਲਵਲਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਨੇਤਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਉਹ ਸੜ ਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹੀ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਝੀਲ ਤੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਇਹ ਕਥਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਥੇ ਰਾਤ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਬਿਤਾਈ। ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲਈ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਾਨਯੋਗ! ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਆਪਣੇ ਆਚਾਰਯ, ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ," ਤਾਂ ਰਘੁਨੰਦਨ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਰਸਤਾ ਫੋਲਦਾ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ ਤੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੇਖਦਾ ਗਿਆ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲੀ ਚੌਲ, ਕਠਲ, ਸਾਲ, ਵੰਜੁਲਾ, ਤਿਨਿਸ਼ਾ, ਚਿਰੀਬਿਲਵਾ, ਮਧੂਕ, ਬਿਲਵਾ ਤੇ ਟਿੰਡੂਕ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੇਖੇ। ਉਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੇਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲੱਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।