ਜਦੋਂ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਵੀ ਇਹੀ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।" ਫਿਰ ਉਹ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, "ਰਾਘਵ, ਤੂੰ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਯ ਕੋਲ ਜਾ। ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛੀ ਹੈ।" ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, "ਰਾਮਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਯ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਾਰ ਜੋਜਨ ਜਾ; ਉੱਥੇ ਅਗਸਤਯ ਦੇ ਭਰਾ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ।" ਉਹ ਆਗੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਖੇਤਰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਬੂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫੁੱਲਾਂ-ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਮੋਹਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕਮਲ ਵਾਲੇ, ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਤਾਲਾਬ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਹੰਸ, ਸਾਰਸ ਅਤੇ ਚਕਰਵਾਕ ਹੰਸ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। "ਰਾਮਾ, ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ-ਕਿਨਾਰੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਲ ਪੈਣਾ।" ਫਿਰ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, "ਇਕ ਜੋਜਨ ਹੋਰ ਤੁਰ ਕੇ ਤੂੰ ਅਗਸਤਯ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਉਥੇ ਵੈਦੇਹੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜੰਗਲ ਖੇਤਰ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਯ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਜਾਣ ਲਈ ਟਿਕਾ ਲੈ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਗਸਤਯ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਜੰਗਲ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਪਹਾੜ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਦਰਿਆ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਜੋ ਰਾਹ ਦੱਸਿਆ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਬੜੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਇਹ ਉਹੀ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਧਰਮੀ ਅਗਸਤਯ ਦੇ ਭਰਾ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ।" ਉਹ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਰੱਖਤ ਫਲ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕ ਗਏ ਹਨ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਪੱਕੀ ਹੋਈ ਪਿੱਪਲੀ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਿਤੇ-ਕਿਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਢੇਰ ਅਤੇ ਕੈਟਸ-ਆਈ ਜਹੀ ਚਮਕਦੀ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਪਈ ਹੈ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ, ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਅੱਗ ਦਾ ਧੂੰਆ ਉੱਠ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਦੁਜਾਤੀ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਅਗਸਤਯ ਦੇ ਭਰਾ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਨੇ, ਜੋ ਨੇਕ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਕਦੇ ਕ੍ਰੂਰ ਵਾਤਾਪੀ ਅਤੇ ਇਲਵਲ—ਦੋ ਭੈਣਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੱਤਿਆਰੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸੁਰ ਸੀ—ਇੱਕਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਲਵਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਝੂਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਭੋਜ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ, ਬਿਨਾ ਦਇਆ ਦੇ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਂਡਾ ਬਣਾਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਂਦਾ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾ ਲੈਂਦੇ, ਇਲਵਲ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਦਾ, "ਵਾਤਾਪੀ, ਬਾਹਰ ਆ!" ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਤਾਪੀ, ਮੇਂਡੇ ਵਾਂਗ ਮੀਂਹ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਫਾੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਉਂਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਯ ਨੇ ਉਹ ਸ਼ਰਾਧ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, "ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ" ਆਖ ਕੇ, ਹੱਥ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਇਲਵਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਬਾਹਰ ਆ!" ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਅਗਸਤਯ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਣਨਹਾਰੇ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜੋ ਤੇਰਾ ਰਾਖਸ਼ਸ ਭਰਾ ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਪਚ ਗਿਆ, ਮੇਂਡੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਬਾਹਰ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਮੌਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਤਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਇਲਵਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅੱਗ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹੀ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਝੀਲ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ (ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ) ਨਾਲ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਧਿਆ-ਵੰਦਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ। ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਹ ਰਾਤ ਉਥੇ ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਗੁਜ਼ਾਰੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਅਗਸਤਯ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਰਾਮ ਮਿਲਿਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਆਪਣੇ ਆਚਾਰਯ, ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ "ਤੂੰ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ" ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਘੁਨੰਦਨ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੇਖਦਾ ਗਿਆ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਚੌਲ, ਕਠਲ, ਸ਼ਾਲ, ਵੰਜੁਲਾ, ਤਿਨਿਸ਼ਾ, ਚਿਰਿਬਿਲਵਾ, ਮਧੂਕ, ਬਿਲਵਾ ਅਤੇ ਤਿੰਡੂਕ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵੇਖਦਾ ਗਿਆ।