ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਫਾਹੀ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਰਾਮ ਦੇ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਨੇਹ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ ਤੋਂ ਨਾ ਹਟੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਚਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੈਤ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ। ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਸੱਚੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀ ਵੀ ਰਾਮ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਖ਼ਿਆਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਅਡੋਲਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਲੈ ਲਵੋ। ਫਿਰ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੇ ਆਗੂਪਣ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲੈਂ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਅਸਕਤ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ। ਯਜਨਾ ਦਾ ਸਮਾਂ ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਮ, ਜੋ ਕਮਲ ਨੈਨਾ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਮਹਾਨ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਕੰਬਣ ਲੱਗਿਆ ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਠਿਆ। ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਤੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਜੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਤੋਂ ਉੱਠ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਦਸ਼ਰਥ ਕੁਝ ਪਲ ਲਈ ਸੱਭ ਸੁਧ ਬੁੱਧ ਗਵਾ ਬੈਠਾ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰਾ ਰਾਮ, ਜੋ ਕਮਲ ਨੈਨਾ ਹੈ, ਅਜੇ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਕਿ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੂਰੀ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਫੌਜ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੈਂ ਮਾਲਕ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇਸ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ। ਮੇਰੇ ਸੇਵਕ ਵੀ ਬਹਾਦਰ ਹਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਲੜ ਸਕਦੇ ਹਨ—ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੋ। "ਮੈਂ ਖੁਦ ਵੀ, ਧਨੁਸ਼ ਹਥੀਂ ਫੜ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਅੱਗੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ। ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਮੇਰੀ ਸਾਸ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ। ਤੁਹਾਡਾ ਵਰਤ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਆਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੋ। ਉਹ ਅਜੇ ਬੱਚਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਅਣਪੜ੍ਹ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਜੰਗ ਦਾ ਹੁਨਰ ਉਸ ਕੋਲ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਕਸ਼ਸ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਜੀਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਰਾਮ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਚੌਗੁਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੋ। ਹੇ ਕਉਸ਼ਿਕ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਰਾਮ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੋ। ਮੇਰੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਉਸ ਨਾਲ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੋ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਗੇ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੌਣ ਹਨ? "ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੌਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ? ਅਤੇ ਰਾਮ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਿਵੇਂ ਕਰੇ? ਕੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਜਾਂ ਚਲਾਕ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ। ਮੰਦ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਟ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹਨ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਵਣ ਹੈ, ਜੋ ਪੌਲਸਤ੍ਯ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਕਈ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਵਣ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਰਵਾਸ਼ਿ ਮੁਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਵਣ ਦਾ ਭਰਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਹ ਖੁਦ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ। ਉਸ ਦੇ ਉਕਸਾਵੇ 'ਤੇ ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸ—ਮਾਰੀਚ ਅਤੇ ਸੁਬਾਹੁ—ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨਹਾਰ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਸੀਬਾਂ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵਤਾ ਵਰਗੇ ਹੋ। ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਸੱਪ ਵੀ ਰਾਵਣ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਰਾਵਣ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਲਵਾਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਸ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜੋ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਵਰਗਾ ਅਤੇ ਜੰਗ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਹੈ। "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਬੱਚਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਮੇਰੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸੁੰਦ ਅਤੇ ਉਪਸੁੰਦ ਵਰਗੇ ਜੰਗੀ ਹਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ—ਮਾਰੀਚ ਅਤੇ ਸੁਬਾਹੁ—ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾਂਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਤਰਬੀਤਯਾਫਤਾ ਹਨ; ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਜਾ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਾਂਗਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਮਨਾਵਾਂਗਾ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਕਉਸ਼ਿਕ ਮੁਨੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕ ਉਠੇ, ਜਿਵੇਂ ਘੀ ਨਾਲ ਭੜਕਦੀ ਹੋਈ ਯਜਨ ਅੱਗ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧ ਅੱਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ। ਹੁਣ, ਇਹ ਹੈ ਇਕਵੀ ਸਾਰਗਾ ਦੀ ਕਥਾ। ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਪਰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।