ਇਹ ਅਠਵਾਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਲੱਖਣ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ, ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਯਥਾਯੋਗ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਰਾਤ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਠੰਡੇ ਅਤੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸੀ, ਵੈਦੇਹੀ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲੱਖਣ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਅੱਗ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੁਜਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਬੋਲੇ: "ਸਨਮਾਨਿਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਰਹੇ। ਹੁਣ ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਣ ਲਈ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਇਹ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ, ਤਪ ਨਾਲ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਵਿਦਾ ਦਿਓ।" "ਅਸੀਂ ਵਿਦਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ," ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ, ਲੱਖਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹੇ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: "ਰਾਮ, ਲੱਖਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਛਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਾਓ। ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਦੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖੋ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਉੱਤਮ ਫਲ-ਮੂਲ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲਦੇ ਦਰਖ਼ਤ, ਵਧੀਆ ਹਰਣਾਂ ਦੇ ਜੱਥੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੇਖੋਗੇ। ਤੁਸੀਂ ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵੇਖੋਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਖਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਾਫ ਪਾਣੀ, ਅਤੇ ਜਲ-ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਖੇਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਸੁੰਦਰ ਨਜ਼ਾਰੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਸੁਹਣੇ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵੇਖੋਗੇ। ਜਾਓ ਪੁੱਤਰ, ਲੱਖਣ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜਾਓ। ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੁੜ ਆਸ਼ਰਮ ਆ ਜਾਣਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਕੁਤਸਥ ਰਾਮ ਨੇ ਲੱਖਣ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ," ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਲੱਗੇ। ਸੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਨ, ਨੇ ਦੋ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਧੀਆ ਤੂਣੀਆਂ, ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਲੱਖਣ ਨੇ ਤੂਣੀਆਂ ਲਗਾ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਚੜਕਦੇ ਹੋਏ, ਆਸ਼ਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ, ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਹੁਣ ਨੌਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ। ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ: "ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਅਧਰਮਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਤਿਆਗ ਨਾਲ, ਇੱਛਾ ਆਦਿ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ ਦੁਖ-ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਉਪਜਦੀਆਂ ਹਨ; ਪਰ ਝੂਠੀ ਬਾਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜੀਆਂ ਦੋ ਉਸ ਕਾਰਨ ਹੋਰ ਭਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਫ਼ਰਤ ਜਾਂ ਕ੍ਰੂਰਤਾ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣਾ, ਅਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣਾ—ਇਹ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ।" "ਹੋਰ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵੱਲ ਇੱਛਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਨਾਂ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਰਾਮ, ਐਸਾ ਵਿਚਾਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ; ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਧਰਮਵਾਨ, ਸੱਚਾ, ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੋਵੇਂ ਪੱਕੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉਹੀ ਝਲਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਇਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਵ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ।" "ਤੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਵੀਰ, ਕਿ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ ਭਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ; ਤੇਰੀ ਰਵਾਨਗੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੋਚਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਕੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਹੇ ਵੀਰ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ—ਸੁਣ। ਤੂੰ, ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ, ਭਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੰਗਲ-ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਬਾਣ ਨਾ ਵਰਤੀਂ। ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ, ਧਨੁਸ਼ ਅੱਗ ਲਈ ਇੰਦਨ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਬਹੁਤ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇੱਕ ਧਰਮਵਾਨ, ਸੱਚਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਤਪਸਵੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਰਣ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਸ਼ਚੀਪਤੀ, ਯੋਧਾ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ, ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਆਇਆ। ਉਥੇ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਤਲਵਾਰ ਰੱਖੀ ਗਈ; ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾਈ ਗਈ, ਜਦ ਤਪਸਵੀ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।" "ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਜਮ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਲਗਨਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਫਲ-ਮੂਲ ਲੈਣ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਜਮ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਲਗਨਵਾਨ ਰਹਿੰਦਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਲੱਖਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ, ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ, ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਧਰਮ ਅਤੇ ਸੰਯਮ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਈ।