ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਸ਼ਰਭੰਗ ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਮਹਾਤਮਾ ਵਲੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਸਤੀਕਸ਼ਣ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਰਾਮ! ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਫਲ-ਮੂਲ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੈ। ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਇਹ ਆ ਕੇ ਚੁਪਚਾਪ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਖ਼ਾਮੀ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਹਿਰਣਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਹੈ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਫੜ ਕੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ! ਜੇ ਇਹ ਹਿਰਣ ਇੱਥੇ ਕਲੇਸ਼ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤੀਖੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਠੀਕ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹੋ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਵੇਗੀ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕੀਤੀ। ਸੰਧਿਆ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ-ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਪੈਣ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਯੋਗ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ। ਅਗਲੇ ਸਵੇਰੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਰਾਤ ਬਿਤਾ ਕੇ ਵਿਹਲੇ ਜਾਗ ਪਏ। ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਮੇਂ-ਸਿਰ ਉਠੇ, ਅਤੇ ਕਮਲ-ਸੁਗੰਧਤ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਉਸ ਵਣ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਠਾਵਾਂ ਸੀ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਸਵੇਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਅੱਗ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਤਿੰਨੇ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਨਰਮ ਬਚਨ ਆਖੇ, "ਹੇ ਪੁਜਣਯੋਗ! ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈਣ ਆਏ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਆਖਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਦੰਡਕ ਵਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰੀਏ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਹ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕੀਏ।" "ਅਸੀਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ," ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹੇ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਮ! ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡਾ ਯਾਤਰਾ ਸੁਖਮਈ ਹੋਵੇ। ਦੰਡਕ ਵਣ ਦੇ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖੋ, ਜਿੱਥੇ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਵਧੀਆ ਫਲ-ਮੂਲ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ, ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤ, ਰਾਜਸੀ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੇਖੇਂਗਾ। ਤੂੰ ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਸਰੋਵਰ ਵੇਖੇਂਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਗੁਚੱਛੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਸੁੱਥਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਲ-ਪੰਛੀ ਚਰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਝਰਨਾਂ, ਪਹਾੜੀਆਂ ਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਜੰਗਲ ਵੇਖੇਂਗਾ। ਜਾ ਪੁੱਤ! ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੂੰ ਵੀ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੁੜ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ "ਜਿਵੇਂ ਆਗਿਆ" ਆਖਿਆ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਲੱਗੇ। ਸੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਨ, ਦੋਵੇਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਤੂਣੀਰ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ, ਤੂਣੀਰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਨਿਕਲੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ, ਸੋ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਬਚਨ ਆਖੇ, "ਹੇ ਨਾਥ! ਬਹੁਤ ਸੁੱਖਮ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਅਧਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਵਾਸਨਾ ਆਦਿ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ, ਵਿਅੋਗ ਹੀ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਾਸਨਾ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਝੂਠ ਬੋਲਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੋ ਪਾਪ ਵੀ ਇਸ ਕਰਕੇ ਭਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਇਸਤਰੀ ਵੱਲ ਵੈਰੀਤਾ ਜਾਂ ਕਰੂਰਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜਾਣਾ, ਜਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲਣਾ—ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਰਘੁਨੰਦਨ।" "ਹੋਰ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵੱਲ ਵਾਸਨਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਹੋਵੇਗੀ। ਰਾਮ! ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ, ਐਸੀ ਕੋਈ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਭਾਉ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਧਰਮਾਤਮਾ ਹੋ, ਸੱਚੇ ਹੋ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਪੱਕੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਹੀ ਸਹਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬੜੀ ਸੈਯਮ ਵਾਲੇ ਹੋ।" "ਹੇ ਵੀਰ! ਤੁਸੀਂ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਦੰਡਕ ਵਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ, ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਨਵੇਂ ਉੱਤਸਾਹ ਤੇ ਧਰਮ-ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਏ।