ਰਾਮ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਨਿਰਵਿਘਨ ਥਾਂ ‘ਤੇ ਇਕ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਛਾਲ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਥੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਤਪੱਸਵੀ, ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਤਪ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਅਤੇ ਮੈਲ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਰਾਮ ਹਾਂ, ਹੇ ਪੂਜਨਯੋਗ! ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਅਤ: ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਆਖੋ।” ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, “ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੱਖਧਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜਦੋਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ, ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ, ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।” ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, “ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਗੁਆ ਕੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਵਸੇ ਹੋ। ਹੇ ਕਕੁਤ੍ਸਥ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ, ਇੱਥੇ ਤਕ ਕਿ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਤਪ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਵੱਸ ਸਕਦੇ ਹੋ।” ਇਸ ਤਪੋਧੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਦਰਪੂਰਵਕ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਾਸਤੇ ਤਤਪਰ ਹੋ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਭੰਗ ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਵਲੋਂ ਵੀ ਸੁਣੀ ਹੈ।” ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਬੋਲਣ ਲੱਗੇ, “ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਹੇ ਰਾਮ, ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਫਲ ਵਾਫ਼ਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਹਿਰਣ ਦੇ ਝੁੰਡ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੁਭਾ ਕੇ ਵੀ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਉਹ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਖ਼ਾਮੀ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ।“ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਧਨਵੰਤ, ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨੁਕੀਲੇ ਬਾਣ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਲਾਜ ਦੇ ਕੇ ਬਚਾ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।” ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਸੰਧਿਆ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ, ਦੋਵੇਂ ਭਾਈਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਧਿਆ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਤ ਹੋਣ ‘ਤੇ, ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਲਈ ਉਚਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਤ ਉਥੇ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਜਾਗੇ। ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਉਠੇ ਅਤੇ ਕੰਵਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਸੀ, ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਅੱਗ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੁਤੀਕਸ਼ਣ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਨਰਮ ਬਚਨ ਆਖੇ, “ਹੇ ਪੂਜਨਯੋਗ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਣ ਲਈ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਹੋਰ ਤਪੱਸਵੀ ਵੀ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ ਹਨ।” ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਰਾਮ, ਤੁਸੀਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਛਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੀ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਸੁਖ-ਸਲਾਮਤੀ ਨਾਲ ਜਾਓ। ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਤਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਵਧੀਆ ਫਲ-ਮੂਲ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ, ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤ, ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਦੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੇਖੋਗੇ। ਤੁਸੀਂ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਤਲਾਬ, ਸੁੱਚੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਝੀਲਾਂ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੀ ਵੇਖੋਗੇ। ਸੁੰਦਰ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਪਹਾੜੀ ਝਰਨੇ, ਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਜੰਗਲ ਵੀ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਣਗੇ। ਜਾਓ, ਬੱਚੇ; ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜਾਓ। ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁੜ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਆਖਿਆ, “ਜਿਵੇਂ ਆਗਿਆ,” ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਲੱਗੇ। ਸੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸਨ, ਦੋਵੇਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੂਣੀਰ, ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ, ਤੂਣੀਰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਤੇਜਸਵੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਏ।