ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਕਕੁਤ੍ਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਸਭ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਨਾ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਧਰਮ-ਕਰਤਵਿਆਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਫਰਜ ਲਈ, ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਇਹ ਜੰਗਲ ਵੱਸਣ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਦੁੱਖ ਭੋਗ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਹਟਾ ਸਕਾਂ। ਇਹ ਸਿਰਫ ਸੰਜੋਗ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਇਆ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਸੰਯਮ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਹੁਣ ਸੱਤਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੁਜਜਨਮ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਲੰਮਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਈ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਚਾ ਪਹਾੜ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਮੇਰੂ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਭਰਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕਠੇ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ। ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲਦੇ ਹੋਏ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਨ-ਸਮਾਧੀ ਵਾਲਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਛਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਰਾਮ ਨੇ ਤਪਸਵੀ ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ ਅਤੇ ਤਪ ਦੇ ਲੱਛਣ ਤੇ ਮੈਲ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, "ਮੈਂ ਰਾਮ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਾਣਯੋਗ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਸੱਚੇ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ।" ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਹੇ ਰਾਮ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਆਦਰਸ਼, ਤੁਸੀਂ ਜਦੋਂ ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ ਆਏ ਹੋ, ਇਹ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰਖਵਾਲਾ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਅਜੇ ਤੱਕ ਦੇਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਛੱਡ ਕੇ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਥੇ ਆ ਗਏ ਹੋ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਇੰਦਰ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੇਰੇ ਤਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਾਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਉਸ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਘੋਰ ਤਪ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਐਸਾ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਸ਼ਰਭੰਗ ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਨੇ ਦੱਸੀ ਸੀ।" ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਗਤ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਬੋਲਿਆ, "ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ, ਹੇ ਰਾਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਆਨੰਦਮਈ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੇ ਫਲ ਵੱਫਾਦਾਰ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਹਰਨ ਦੇ ਝੁੰਡ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਤੇ ਉਹ ਡਰ ਰਹਿਤ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਹਰਨਾਂ ਦੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਰਾਮ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਰਨ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ। ਤੇਜ਼ ਤੀਖੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।' 'ਮੈਂ ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਾਂਝ ਦੀ ਸੰਧਿਆ-ਵੰਦਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਥੇ ਸੰਧਿਆ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਨੇ, ਦੋਵਾਂ ਭਰਾ ਨੂੰ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਤ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਯੋਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਅੱਠਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਉਰਫ ਸੌਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਵਲੋਂ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਰਾਤ ਬਿਤਾਈ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਜਾਗ ਪਏ। ਰਾਘਵ, ਉਚਿਤ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ-ਸਥਲੀ ਸੀ, ਵੈਦੇਹੀ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਅੱਗ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਭੁਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਤੀਕਸ਼ਣ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਕਹੇ, "ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਰਹਿ ਕੇ ਬਹੁਤ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਵਿਦਾ ਲੈਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਪਸਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਣ ਲਈ ਤਤਪਰ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਨਿਮਗਨ ਹਨ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।" "ਅਸੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ," ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਤਪਸਵੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਛੁਏ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਆਖੇ।